Η αύρα περιγράφεται γενικά, με ωοειδές σχήμα σαν μορφή. Αυτό το σχήμα είναι μεταβλητό και επεκτείνετε σύμφωνα με την προσωπική ενέργεια. Καθώς ένα άτομο αναπτύσσεται στις πνευματικές γνώσεις, η αύρα του αυξάνεται.

Αποσπάσματα από το έργο του "Αλκανούν Αλμασούντι"

Οι Αρχαίοι έδωσαν μεγάλη σημασία στην παρουσία της Σελήνης, είτε στη Γενέθλια αστρολογία, είτε στην Αστρολογία των Επιλογών, είτε στην Αστρομαγεία.
Το Αλκανούν Αλμασούντι, είναι ουσιαστικά μια μεγάλη πηγή πληροφοριών σχετικά με την αστρονομία, γεωγραφία και εφαρμοσμένη μηχανική. Σε αυτό το βιβλίο, ο Μπιρουνί, έγραψε για τη λειτουργία και τις χρήσεις του αστρολάβου, διατύπωσε αστρονομικούς πίνακες και απέδειξε ότι η γη είναι στρογγυλή. Έδωσε με ακρίβεια την απόσταση μεταξύ Γης και Ηλίου, βρήκε την ακτίνα της γης και ανέπτυξε μια περίπλοκη μεθοδολογία για τις ανθρωπολογικές μελέτες. Διέκρινε σαφώς τη διαφορά μεταξύ της ιστορικής και της επιστημονικής μεθόδου. Εφάρμοσε πειραματικές επιστημονικές μεθόδους για τη μηχανική, για τον καθορισμό των βαρών σύμφωνα με τη θεωρία των ισορροπιών και του ζυγίσματος.

Λέγει ο Μπιρούνι: «Μετά την συζήτηση μιας αυθεντικής μεθόδου των έξι βασικών προτάσεων του Πτολεμαίου σχετικά με την σφαιρικότητα των Ουρανών και της Γης και της μετέπειτα ορισμένης και κυρίας αλλά εξαιρετικά ασήμαντης, θέσης στο Σύμπαν και τη φύση της Ανατολικής και Δυτικής έννοιας για του Ουρανούς, ο Μπιρούνι προχωρά για να καθορίσει εκείνους τους φανταστικούς κύκλους όπως οι Πόλοι, ο Ισημερινός, τα Μήκη και Πλάτη, η Λοξότητα και τα ζώδια του Ζωδιακού κλπ που χρησιμοποιούνται από τους αστρονόμους ως τεχνικοί όροι στην επεξεργασία τους για τους Ουρανούς και την Γη και τα οποία πρέπει κάθε σπουδαστής να ξέρει πριν την είσοδο στο θέμα.»
Και συνεχίζει στο τέταρτο κεφάλαιο της πρώτης Μάκαλα, σχετίζοντας την συζήτηση του Χρόνου όπως διαπραγματεύεται στην Αστρονομία και μετά προσδιορίζει την μέρα-νύχτα και τα διάφορα είδη της Σελήνης, τους Ηλιακούς μήνες και τα έτη. Προχωρά σε καθιστώντας μια λεπτομερή έκθεση των ημερολογίων των διαφορετικών λαών που ο ίδιος, γνώριζε. Δίνει πολλές και σημαντικές πληροφορίες για τα Ινδικά συστήματα, μετατρέποντας τις ημερομηνίες σε Χίτζρα (تاريخ الهجرة) (ισλαμικές ημερομηνίες), Ισδιγέρδη (تاريخ يزدجرد) περιόδου και Αλεξάνδρου περιόδου (تاريخ الاسكندر).
Σύμφωνα με την έρευνά του, ο Ζωροάστρης ή Ζαρατούστρα ή Ζαραθούστρα ή Ζαρτόστ, έζησε 267 έτη πριν τον Αλέξανδρο τον 3ο, τον Μέγα Αλέξανδρο και 1218 έτη πριν τον τελευταίο Πέρση Αυτοκράτορα Ισδιγέρδη τον 3ο.
Ο Ισδιγέρδης ο 3ος ήταν εγγονός του Χοσρόη Β, γιος του Σχαριάδη και της Μίριαμ, κόρης του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μαυρικίου. Βασίλεψε από 16-6-632 ως το 651. Το έτος 651 φονεύθηκε από στρατηγό του.

Ομοίως, επισημαίνει ότι η γνωστή εποχή μετά τον Αλέξανδρο, ξεκίνησε από το δέκατο έτος του θανάτου του. Και η πιο σημαντική περίοδος είναι η Σακακάλα προηγείται 587 έτη. Κάποιοι την ονομάζουν Γκαπτακάλα και πάνω της βασίζεται η αστρονομική διατριβή Χανταχαντιάκα. Επισημαίνει πως η αρχή της Μουσουλμανικής Εποχής της Εγίρα, αντιστοιχεί με την 1η Ραμαντάν του προ-Ισλαμικού ημερολογίου. Το Ισλαμικό ημερολόγιο ξεκίνησε στις 15 Ταμούζ (Ιούλιος) το 622 μΧ Ιουλιανό ημερολόγιο, ημέρα Πέμπτη, το απόγευμα. Αυτή η ημερομηνία αντιστοιχεί με την 1η Μουχάραμ 01 Χίτζρα. Στις 14 Ιουλίου 622 μΧ Ιουλιανό, έγινε μερική έκλειψη Ηλίου, στις 23ο Καρκίνου, άρα η έναρξη της νέας εποχής, ξεκίνησε με τη Νέα Σελήνη του Ιουλίου, στην Έκλειψη Ηλίου. Ο Μπιρούνι υπολόγισε πως η απόσταση σε χρονικό διάστημα που παρήλθε, είναι ακριβώς 3472 μέρες μεταξύ Ισδιγέρδη και Χίτζρα. Η αρχή της περιόδου Ισδιγέρδη είναι 16 Ιουνίου 632, από 365 μέρες και κάθε τέσσερα έτη 366 μέρες. Μας πληροφορεί ότι οι αρχαίοι Άραβες είχαν μάθει το σύστημα της παρεμβολής από τους Εβραίους της Χερσονήσου της Αραβίας, περίπου 200 έτη πριν την μετανάστευση του Μωχάμεντ (ειρήνη σ' αυτóν) στη Μεδίνα και το προσκύνημα στη Μέκκα. Στο έτος της μετανάστευσης, το προσκύνημα ήταν στον μήνα Σααμπάν (8ος μήνας). Ακόμα, είναι αξιοσημείωτο πως τοποθετεί τον θάνατο του Μωχάμεντ (ειρήνη σ' αυτóν), στις 8 του μήνα Ραμπία Αλάουαλ και όχι στις 12 του μήνα, ως πολλοί θεωρούν. Υπολόγισε πως εννέα έτη, έντεκα μήνες και είκοσι μέρες παρήλθαν από την ημερομηνία της μετανάστευσης. Έτσι, με πολύ βέβαιο και καθοριστικό τρόπο, δίνει πληθώρα πληροφοριών για όλα τα ημερολόγια και μήνες της παλιάς και νέας εποχής. Στη σελίδα 127, παραθέτει μια βασική συσχέτιση ημερομηνιών
الثاني من آذار, سنة الف و ثلاث مائة و تسع للاسكندر
التاسع و العشرين من صفر سنة ثمانية (و ثمانين) و ثلاث مائة للهجرة
السادس عشر من اسفندارماه سنة ست و ستين و ثلاث مائة ليزدحرد
2 Άδαρ (Μαρτίου), έτους 1309 Αλεξάνδρου
29 Σάφαρ, έτους 388 Χίτζρα
16 Ισφαντάρμουντχ, έτους 366 Ισδιγέρδη

Οι Περσικοί μήνες κατά Μπιρουνί

Φαρουρντίν μαχ (Μάρτιος) = فروردين ماه
Ουρντιμπιχίστ μαχ (Απρίλιος) = اردبهشت ماه
Χουρντάδ μαχ (Μάϊος) = خرداذ ماه
Τιρ μαχ (Ιούνιος) = تير ماه
Μουρντάδ μαχ (Ιούλιος) = مرداذ ماه
Σαχριουάρ μαχ (Αύγουστος) = شهريور ماه
Μιχρ μαχ (Σεπτέμβριος) = مهر ماه
Άμπαν μαχ (Οκτώβριος) = آبان ماه
Άδαρ μαχ (Νοέμβριος) = آذر ماه
Ντάι μαχ (Δεκέμβριος) = دى ماه
Μπαχμάν μαχ (Ιανουάριος) = بهمن ماه
Ισφαντάρμουντχ μαχ (Φεβρουάριος) = اسفندرمذ ماه

Ο Μπιρουνί και επεκτείνει αυτά που μελέτησε από την Αλμαγέστη, του Κλαύδιου Πτολεμαίου, και όχι μόνον.

 Για την ανατολική κίνηση των Απλανών Αστέρων, διατηρεί όλες εκείνες τις μετακινήσεις των Αστέρων προς ανατολικά, πάνω σε έναν κεντρικό άξονα και παράλληλα στον Ζωδιακό.
Η φύση και η έκταση αυτής της περιστροφής διαπιστώθηκε με εκτεινόμενες παρατηρήσεις για μεγάλες περιόδους και ο Αλ Μπιρούνι είχε εξετάσει το θέμα συσχετίζοτνας τις δικές του περιορισμένες παρατηρήσεις με αυτές από τον κατάλογο των Αστέρων του Κλαύδιου Πτολεμαίου. Σαν δείκτη πήρε το έτος 400 Ισδιγέρδη, που αντιστοιχούσε στην επιστροφή του Σουλτάνου Μαχμούντ, εξ αιτίας του θανάτου του πατέρα του Σουλτάνου Μασούντ (سلطان مسعود), στην Γκαζνί (غزنوی), στο σημερινό Αφγανιστάν με συντεταγμένες 33°33′00″Βόρεια 68°25′00″Ανατολικά, η αρχαία πόλη του Πτολεμαίου "Κούαζνα", στην περσική επικράτεια.
Ο σουλτάνος Μαχμούντ (محمود) έζησε από 2 Νοεμβρίου 971 ως 30 Απριλίου 1030, όταν ο Αλ Μπιρούνι ολοκλήρωσε το έργο του «Κιτάμπ αλΧίντι», για την Ινδία. Ανέλαβε ο γιος του Μασούντ, που τίμησε πολύ τον πατέρα του. Ο Μασούντ πέθανε το 1050, στην Γκαζνί.
Αυτός ο θάνατος, έγινε το έτος 422 Χίτζρα. Αυτό το έτος ο Αλ Μπιρούνι βρήκε πως οι Αστέρες είχαν μετακινηθεί περίπου 13 μοίρες, συγκρίνοντας τις θέσεις με αυτές του Κλαύδιου Πτολεμαίου. Υιοθέτησε τα μεγέθη του Άμπου αλΧουσεΐν Άμπντου Αραχμάν (عبد الرحمن بن عمر الصوفي) του αποκαλούμενου Αζόφι (Ιράν, από 903 μΧ ως 986 μΧ) από το έργο του «Κιτάμπ Σούρα Αλκαουάκιμπ» (كتاب صورالكواكب) που γράφτηκε περίπου το 964 μΧ.
Λέγει, «κάθε έθνος έχει δώσει διαφορετικά ονόματα στους αστέρες στην δική τους γλώσσα και έχει αποδώσει φανταστικές εικόνες στα συμπλέγματά τους και όμοια απένειμε μερικές παραδόσεις και ιστορίες που ταίριαζαν στα αρχικά στάδια του πολιτισμού».
Οι Άραβες, για παράδειγμα, είχαν το δικό τους σύστημα ονοματολογίας, αλλά ο Μπιρούνι προτίμησε το Ελληνικό σύστημα με τις 48 εικόνες και τους 12 αστερισμούς που ήταν διευθετημένοι σε μια ζώνη, σημειώνοντας την ίδια ώρα ότι αυτές οι ομοιότητες είναι σπανίως αρκετά ορθές για να περιλάβει όλους τους Αστέρες και έτσι άφησε εκτός της περιοχής τους, ένα αριθμό από αυτούς.
Ο Πτολεμαίος είχε υπολογίσει πως η σφαίρα των Αστέρων κινείται σε 100 έτη, μία μοίρα στο σύνολο των 360 μοιρών. Όλοι οι προηγούμενοι μουσουλμάνοι αστρονόμοι, εκτός από τον Ιμπν Γιούνους (ابن يونس), συμφωνούσαν πως μόνο 66 έτη χρειάζονται για την ολοκλήρωση μιας μοίρας.
Στο έργο του "Κιτάμπ Αλ-Ταφχίμ λιαουίλ Σάνατου α-Τανζίμ", βασίζεται στον Βαττάνι και δηλώνει πως οι Αστέρες, καθώς επίσης και το Απόγειο των Πλανητών, κινούται στην αναλογία των 66 ετών για μια μόνο μοίρα και 23.760 έτη για ολόκληρη την Ζώνη. Οι αρχαίοι την είχαν σε 36.000 έτη. Ο Μπιρούνι και ο Ιμπν Γιούνους υπολόγισαν πως χρειάζονται περισσότερα από 70 έτη για την ολοκλήρωση της περιστροφής. Διέφεραν μόνο στο επιπλέον κλάσμα, ¼, σύμφωνα με τον Ιμπν Γιούνους και 1/3 σύμφωνα με τον Μπιρούνι. Αυτό συμφωνεί πλήρως με τις σημερινές μελέτες που θέλουν να είναι περίπου 72 έτη μια μόνο μοίρα και 25.867 έτη για τον πλήρη κύκλο.
Όλοι οι προγενέστεροι ηγετικοί αστρονόμοι, όπως ο Νασίρ Α-Ντιν Τούσι (نصیر الدین طوسی), ο Κότομπ Α-Ντίν Καζρούνι Σιράζι (قطب‌الدین کازرونی شیرازی) και ο Αλούγ Μπίτζ (ألوغ ‌بیگ) ή Αλούκ Μπίκ (ألوك بيك) τον υπολόγισαν για 70 έτη.
Έτσι το αποτέλεσμα του Μπιρούνι είναι κοντά σαν προσέγγιση με τους σύγχρονους υπολογισμούς, καλύτερο από αυτό του Ιμπν Γιούνους, που προηγήθηκε του ιδίου αρκετά έτη.
Το αντικείμενο της μελέτης αυτής του Μπιρούνι, δεν ήταν μια απλή αντιγραφή ενός καταλόγου προκατόχου του. Για αυτήν την μελέτη, πήρε τον κατάλογο του Πτολεμαίου σαν βάση του και εργάστηκε για τα δικά του συμπεράσματα. Με δικούς του υπολογισμούς, έδωσε την αξία της μετάπτωσης των Αστέρων στην εποχή του.
Αναμφίβολα, το έργο κρίνεται με τεράστια αξία.

Παραπήγματα

 Άνουα (الأنواء), πληθυντικός της λέξης Νάου (النوء) που σημαίνει ένας Αστέρας. "أسماء النجوم" أو "منازل القمر" أو "الأنواء"
Τα Άνουα (παραπήγματα) προορίζονται για τα ατμοσφαιρικά φαινόμενα όπως οι βροχές, οι άνεμοι, η ζέση, το κρύο, η υγρασία κλπ, τα οποία εικάζονται σαν αντικείμενα της επιρροής των Αστέρων. Λέγοντας Νάου, αρχικά εννοούσαν τις βροχές.
Η τέχνη της αναγνώρισης των Άνουα διαμορφώνει μία ειδική επιστήμη, στην αραβική κοινότητα. Είναι στενά συνδεδεμένη με τις Μονές της Σελήνης και για αυτό συχνά, λέγοντας Άσμα ανάτζουμ ή μανάζιλ αλκάμαρ ή αλάνουα, δηλώνουν τις 28 Μονές της Σελήνης.
Οι Ινδοί έχουν το δικό τους σύστημα σύνδεσης των Σεληνιακών Μονών με το αστρολογικό σύστημα. Οι μουσουλμάνοι που κληρονόμησαν και τα δύο συστήματα, το περσικό και το ινδικό, τα ένωσαν και συνέταξαν ένα ετήσιο ημερολόγιο πρόβλεψης, μετεωρολογίας, γεωργίας και θεραπευτικής-υγιεινής για ποικίλες περιόδους.
Αυτή η πληροφόρηση που βασίστηκε σε μακροχρόνιες παρατηρήσεις γενικής εμπειρίας, κληρονομήθηκε από τους αρχαίους χρόνους και ερευνήθηκε αυστηρά επιστημονικά από τον Μπιρούνι, από τόπο σε τόπο. Οι τέσσερις εποχές οι φυσικές καταστάσεις που παραχθήκαν από τους προηγούμενους, είναι πραγματικά, το αποτέλεσμα της σχετικής θέσης του Ήλιου στον ορίζοντα. Όλες αυτές οι προβλέψεις ήταν μιας αβέβαιης φύσης.
Για παράδειγμα, ο χειμώνας αρχίζει σε διάφορες χρόνους σε διάφορα μέρη. Ο Μπιρούνι επισημαίνει ότι το συνολικό σύστημα αντανακλά την αναλογία των αποτελεσμάτων της ανατολής του Ήλιου στην κίνησή του στον Ζωδιακό. Για τις επισημασίες, μπορούμε να πάρομε σημαντικές πληροφορίες από τα Ελληνικά κείμενα.
Στον τρίτο τόμο του Αλκανούν Αλμασούντι, στη Μάκαλα 9η, κεφάλαιο 9ο αναφέρεται στις Άνουα και τα δόγματα των Αράβων (σελίδα 1146) Οι Άραβες θεωρούν πως κατά τη διάρκεια του έτους ανατέλλουν οι Αστέρες, χαρακτηρίζοντας τις τέσσερις εποχές. Κάθε Μονή διαρκεί 13 μέρες, εκτός της Τζίμπχα που διαρκεί 14 μέρες.
Είναι κάπως περίπλοκο το σύστημα των ανατολών, κατά τον Μπιρούνι, καθότι έχει υπολογίσει την Μετάπτωση στο μήκος τους. Όταν ανατέλλει μία Μονή, η δέκατη πέμπτη (απέναντί της) δύει, η όγδοη είναι στο Υπόγειο και η εικοστή πρώτη στο Μεσουράνημα.
Ο Μπιρούνι δίνει τις Άνουα, αρχίζοντας από τον Σαρατέιν, για το έτος 1330 Αλεξανδρινό, καθορίζοντας πως η ανατολή του είναι στις 22 Νισάν (22 Απριλίου 1019 μΧ Ιουλιανό). Λέγει ακόμα, πως κάθε 66 έτη έχει συμπληρώσει μια ολόκληρη μοίρα. Λαμβάνοντας τις θέσεις των Αστέρων από την Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου, που τελείωσε περίπου το 142 ή 146 πΧ και μετρώντας τη θέση του Σαρατέιν στην εποχή του, διαπίστωσε πως ο Αστέρας είχε κινηθεί 13 μοίρες.
Συνοπτικά, ο πίνακας είναι:
1 Σαρατέιν شرطين
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Νισάν 10.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Νισάν 22.
2 Μπουτέιν بطين
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Νισάν 23.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άγιαρ 5.
3 Θουράγια ثريا
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Άγιαρ 6.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άγιαρ 18.
4 Νταμπαράν دبران
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Άγιαρ 19.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άγιαρ 31 .
5 Χάκα هقعة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Χαζιράν 1.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Χαζιράν 13.
6 Χάνα هنعة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Χαζιράν 14.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Χαζιράν 26.
7 Διρά ذراع
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Χαζιράν 27.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Ταμούζ 9.
8 Νάθρα نثرة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Ταμούζ 10.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Ταμούζ 22.
9 Τάρφα طرفة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Ταμούζ 23.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άμπ 5.
10 Τζίμπχα جبهة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Άμπ 5.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άμπ 17.
11 Ζούμπρα زبرة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Άμπ 19.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Άμπ 31.
12 Σάρφα صرفة .
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αϊούλ 1.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Αϊούλ 13.
13 Άουα عواء
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αϊούλ 14.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Αϊούλ 26.
14 Σιμάκ سماك
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αϊούλ 27.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Τασρίν αλάουαλ 9.
15 Γάφρ غفر
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Τασρίν αλάουαλ 10.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Τασρίν αλάουαλ 22.
16 Ζουμπάνα زبابا
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Τασρίν αλάουαλ 23.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Τασρίν Αθάνι 5.
17 Ικλίλ إكليل
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Τασρίν αθάνι 5.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Τασρίν αθάνι 17.
18 Κάλμπ قلب
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Τασρίν αθάνι 18.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Τασρίν αθάνι 30.
19 Σάουλα شولة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Κανούν αλάουαλ 1.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Κανούν αλάουαλ 13.
20 Νααΐμ نعايم
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Κανούν αλάουαλ 14.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Κανούν αλάουαλ 26.
21 Μπαλντά بلدة
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Κανούν αλάουαλ 24.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Κανούν αθάνι 8.
22 Σάντ Δάμπιχ سعد الذابح
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Κανούν αθάνι 9.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Κανούν αθάνι 21.
23 Σαντ Μπούλα سعد بلع
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Κανούν αθάνι 22.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Σουμπάτ 3.
24 Σαντ α-σουούντ السعود سعد
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Σουμπάτ 4.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Σουμπάτ 16.
25 Σάντ Αλαχμπίγια سعد الاخبية
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Σουμπάτ 17.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Αδάρ 1.
26 Φάργ Αλμουκάντιμ فرع المقدم
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αδάρ 2.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Αδάρ 14.
27 Φάργ Αλμουχίρ فرع الموخر
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αδάρ 15.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Αδάρ 27.
28 Ράσα رشا
Περίοδος Πτολεμαίου: Ανατέλλει τον Συριανό μήνα Αδάρ 28.
Περίοδος Μπιρούνι: Ανατέλλει για το έτος 1330 Αλεξάνδρου περίοδος Νισάν 11.

Μονές της Σελήνης σύμφωνα με τους Ινδούς

 Οι Ινδοί θεωρούν 27 Μονές της Σελήνης, σε αντίθεση με τους Άραβες που θεωρούν 28 Μονές. Στη σελίδα 1145 αναφέρεται στις Ινδικές Μονές της Σελήνης. Τον πίνακα αυτόν αναφέρει και στο έργο του «φι ταχακάκι μα λιλχίντι μιν μακάλα μακμπάλα φι αλίκλ άου μαζδάλα», το φημισμένο «Ινδία του Μπιρούνι», στη σελίδα 414.

Κάθε Σεληνιακή Μονή έχει Αστέρες από Αστερισμούς, που έχουν μήκος, πλάτος και μέγεθος. Αυτός είναι ο πίνακας των Αστέρων των Μονών στο Δόγμα των Αράβων (σελίδα1141).

1 Σαρατέιν شرطين έχει 2 Αστέρες (ο Μπιρούνι στο κείμενο τους ονομάζει Πλανήτες) που είναι: 1 και 2 Κριού μαζί με έναν μικρό που είναι 5 Κριού.
2 Μπουτέιν بطين έχει 3 Αστέρες που είναι: 7 και 8 και 11 από την εικόνα του Κριού.
3 Θουράγια ثريا έχει 6 Αστέρες που είναι: 29 και ότι ως το τέλος των Αστέρων του Ταύρου.
4 Νταμπαράν دبران έχει 1 Αστέρα που είναι: 14 από την εικόνα του Ταύρου
5 Χάκα هقعة έχει 3 Αστέρες που είναι: 1, 2 και 3 από την εικόνα του Ωρίωνα.
6 Χάνα هنعة έχει 3 Αστέρες που είναι: 16, 17 και 18 από την εικόνα των Διδύμων, στα πόδια τους.
7 Διρά ذراع έχει 2 Αστέρες που είναι: 1 και 2 από την εικόνα των Διδύμων.
8 Νάθρα نثرة έχει 1, 4 και 5 από την εικόνα του Καρκίνου, γύρω από την Φάτνη.
9 Τάρφα طرفة έχει 2 Αστέρες που είναι: 2 από τα εξωτερικά της εικόνας του Καρκίνου μαζί με τον 2 από τον Λέοντα.
10 Τζίμπχα جبهة έχει 4 Αστέρες που είναι: 5, 6, 7 και 8 από την εικόνα του Λέοντα.
11 Ζούμπρα زبرةέχει 2 Αστέρες που είναι: 20 και 22 του Λέοντα
12 Σάρφα صرفة έχει 1 Αστέρα που είναι: 27 από τον Λέοντα.
13 Άουα عواء έχει 5 Αστέρες που είναι: 5, 6, 7, 10 και 13 από την εικόνα της Παρθένου.
14 Σιμάκ سماك έχει 1 Αστέρα που είναι: 14 από την εικόνα της Παρθένου.
15 Γάφρ غفر έχει 2 Αστέρες που είναι: 22 και 23 από την Παρθένο.
16 Ζουμπάνα زبابا έχει 2 Αστέρες που είναι: 1 και 3 από τον Ζυγό.
17 Ικλίλ إكليل έχει 3 Αστέρες που είναι: 1, 2 και 3 από τον Σκορπιό.
18 Κάλμπ قلب έχει 1 Αστέρα που είναι: 8 από την εικόνα του Σκορπιού.
19 Σάουλα شولة έχει 2 Αστέρες που είναι: 20 και 21 από τον Σκορπιό.
20 Νααΐμ نعايم έχει 8 Αστέρες που είναι: 1, 2, 3, 6, 8, 21, 22 και 25 από τον Τοξότη.
21 Μπαλντά بلدة κανένας Αστέρας. Σημείο ελεύθερο από Αστέρες. Προφυλάσσει τους Αστέρες του Τοξότη.
22 Δάμπιχ سعد ذابح έχει 3 Αστέρες που είναι: 1, 2 και 3 από τον Αιγόκερω.
23 Σαντ Μπούλα سعد بلع έχει 3 Αστέρες που είναι: 6, 7 και 8 από τον Αιγόκερω.
24 Σαντ Σουούντ السعود سعد έχει 3 Αστέρες που είναι: 29 από τον Αιγόκερω, 4 και 5 από τον Υδροχόο.
25 Σάντ Αλαχμπίγια سعد الاخبية έχει 4 Αστέρες που είναι: 9, 10, 11 και 12 από τον Υδροχόο.
26 Φάργ Αλμουκάντιμ فرغ المقدم έχει 2 Αστέρες που είναι: 3 και 4 από τον Πήγασο.
27 Φάργ Αλμουχίρ فرغ الموخر έχει 2 Αστέρες που είναι: 1 και 2 από τον Πήγασο.
28 Ράσα رشا έχει 1 Αστέρα που είναι: 12 από την Ανδρομέδα.

Κλήροι Ευαισθησίας, Κλήρος Τύχης

 Ορίζει ο Μπιρουνί, πως ο Κλήρος της Τύχης είναι ένα σημείο του Ζωδιακού, η απόσταση που είναι από τη μοίρα του Ωροσκόπου στην κατεύθυνση της διαδοχής των ζωδίων είναι ίση με την απόσταση της Σελήνης από τον Ήλιο στην αντίθετη κατεύθυνση. Ή η απόσταση από τον Ήλιο από τον Ωροσκόπο είναι ίση με την απόσταση της Σελήνης από τον Κλήρο της Τύχης στην ίδια κατεύθυνση.
Η μέθοδος του προσδιορισμού του, είναι να βρεθεί το μέρος του Ήλιου (σημείο πρώτο), μετά αυτό της Σελήνης (σημείο δεύτερο), του Ωροσκόπου (σημείο τρίτο). Μετά αφαιρείται το πρώτο σημείο από το δεύτερο σημείο αρχίζοντας με τα ζώδια. Αν το πρώτο σημείο είναι μεγαλύτερο από το δεύτερο σημείο, τότε προσθέτομε δώδεκα ζώδια στο δεύτερο σημείο και αφαιρούμε. Μετά, τα υπολογίζομε σε μοίρες και αφαιρούμε, όπως πριν. Όταν τελειώσομε με τις μοίρες, προχωρούμε με τα λεπτά, το αποτέλεσμα είναι η απόσταση από τη Σελήνη προς τον Ήλιο. Μετά πρόσθεσε το τρίτο σημείο με ζώδια, μοίρες και λεπτά. Βλέπομε το αποτέλεσμα. Αν τα λεπτά είναι περισσότερα από 59, τότε μεταφέρομε μία μοίρα στις μοίρες. Αν αυτές είναι περισσότερες από 29, τότε μεταφέρομε ένα ζώδιο και αν τα ζώδια είναι περισσότερα από 11, τότε αφαιρούμε 12. Το αποτέλεσμα είναι ο Κλήρος της Τύχης.

 Ο Κλήρος της Τύχης σε ημερήσια μέρα δείχνεται στην εικόνα. Είναι η απόσταση του Ήλιου από τη Σελήνη, σύμφωνα με την ακολουθία των ζωδίων μετρούμενη από τον Ωροσκόπο στην ίδια κατεύθυνση. Στη νυχτερινή γέννηση είναι η απόσταση από τη Σελήνη στον Ήλιος σύμφωνα με την ακολουθία και μετρούμενη από τον Ωροσκόπο στην ίδια κατεύθυνση. Ο Κλήρος του Δαίμονα στην ημερήσια, είναι η απόσταση του Ηλίου από τη Σελήνη, σύμφωνα με την ακολουθία των ζωδίων και μετρούμενη από τον Ωροσκόπο στην αντίθετη κατεύθυνση. Σε νυχτερινή είναι η απόσταση της Σελήνης από τον Ήλιο σύμφωνα με την ακολουθία των ζωδίων και μετρούμενη από τον Ωροσκόπο σε αντίθετη κατεύθυνση. Οι δύο εσωτερικές γραμμές παραπέμπουν στον Κλήρο της Τύχης. Οι δύο εξωτερικές γραμμές στον Κλήρο του Δαίμονα. Ας δούμε ένα παράδειγμα: Ο Ωροσκόπος είναι στις 8:20 Παρθένου, ο Ήλιος στις 27:44 Καρκίνου και η Σελήνη στις 15:25 του Ταύρου. Αυτά τοποθετούνται σε τρεις γραμμές,

 

                Ήλιος       Σελήνη        Ωροσκόπος         
              Σημείο 1    Σημείο 2      Σημείο 3
Ζώδια       03             01                   05
Μοίρες      27            15                   08
Λεπτά        44            25                   20
Ο αριθμός του ζωδίου του Ήλιου είναι μεγαλύτερος από της Σελήνης, πρέπει να προσθέσομε 12, και έτσι η Σελήνη γίνεται 13, από τον οποίο πρέπει να αφαιρέσομε το 3 του Ηλίου, αφήνοντας 10. Οι μοίρες του Ήλιου είναι επίσης μεγαλύτερες από αυτές της Σελήνης, ως εκ τούτου, πρέπει να αφαιρέσομε 1 από τα ζώδια, αφήνοντας 9 και 30 να προστεθεί στις μοίρες, κάνοντας 45, από τις οποίες 27 αφαιρούνται με υπόλοιπο 18. Όμοια με τα λεπτά, 1 μοίρα πρέπει να μεταφερθεί σε αυτά, αφήνοντας 17 από τις 18 μοίρες και 60 λεπτά προστιθέμενα κάνουν σύνολο 85 από τα οποία αφαιρούμε 44, αφήνοντας 41. Το αποτέλεσμα της αφαίρεσης του σημείου του Ήλιου από της Σελήνης, είναι ως τούτου 9 ζώδια, 17 μοίρες και 41 λεπτά. Πρέπει να προστεθεί στο σημείο του Ωροσκόπου, δίνοντας 14 ζώδια 25 μοίρες και 61 λεπτά. Πρέπει να αφαιρέσομε 60 και να μεταφέρομε 1 μοίρα στις μοίρες, που γίνονται 26. Και από το σύνολο των ζωδίων αφαιρούμε 12 (γιατί τόσα είναι τα ζώδια), αφήνοντας υπόλοιπο 2. Έτσι, το αποτέλεσμα του Κλήρου της Τύχης είναι 2 ζώδια, 26 μοίρες και 1 λεπτό. Δηλαδή, 26:01 Διδύμων.
Αυτή η μέθοδος έχει υπολογιστεί από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο που ποτέ δεν μετάβαλλε. Όμως άλλοι προχώρησαν με αυτήν τη μέθοδο για τις ημερήσιες γεννήσεις, ενώ για τις νυχτερινές έβαλαν την Σελήνη στο πρώτο σημείο, τον Ήλιο στο δεύτερο σημείο και τον Ωροσκόπο στο τρίτο σημείο. Υπάρχουν επτά κλήροι παγκόσμιοι: της Τύχης, του Έρωτα, της Νεμέσεως, της Τόλμης, του Δαίμονος, της Ανάγκης, της Νίκης, της Ανδρείας
Υπολογιστικό Κλήρων Ευαισθησίας και για τους Κλήρους Ευαισθησίας.

Τζαφάρ ίμπν Μουχάμεντ άμπου Μουάσαρ Αλμπάλχι

Ο Τζαφάρ ίμπν Μουχάμεντ άμπου Μουάσαρ Αλμπάλχι (أبو معشر جعفر بن محمد بن عمر البلخي) γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου το 787 στο Μπάλχι ανατολικό Χωρασάν (خراسان), σημερινό Αφγανιστάν και πέθανε στις 9 Μαρτίου το 886 ή στις 28 Ραμαντάν 272 στο Αλ Ουασίτ του Ιράκ. Είναι γνωστός με το όνομα Αμπου Μουάσαρ ή Αλμπουμασάρ ή Αλφάλακι ή Μπάλχ (بَلْخ). Είναι Πέρσης μαθηματικός, αστρονόμος και αστρολόγος. Ανέπτυξε την γνώση για την αστρολογία στο Ισλάμ.
Το Μπάλχι θεωρείται η γενέθλια πόλη του Ζωροάστρεως, όπου πιστεύεται πως υπάρχει και ο τάφος του. σύμφωνα με τις γραφές, η καταγωγή του είναι από την Παμφυλία. Ο Πλάτων λέγει πως έμεινε στην πυρά για δώδεκα μέρες και ξαναζωντάνεψε, υπαινισσόμενος την ανάληψη της ψυχής δια των δώδεκα ζωδίων. Στην πόλη αυτή γεννήθηκε και ο Ίμπν Σίνα, ένας σπουδαίος φιλόσοφος.

Αν ο Ανατέλλων πλανήτηςείναι:

Η Λ Ι Ο Σ
Η προσωπικότητα και η αυτοέκφραση του ατόμου επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό από αυτή την ιδιότητα του πλανήτη δίνοντας τα στοιχεία:

أبو عبد الله محمد ابن علي ابن محمد ابن عربي

Άμπου Αμπντάλλα ιμπν Άλι ιμπν Μουχάμαντ Ίμπν Αραμπί

Ο Ιμπν Αραμπί γεννήθηκε 28 Ιουλίου 1165 μΧ στη Μούρθια της Ισπανίας και πέθανε 10 Νοεμβρίου 1240 μΧ στη Δαμασκό της Συρίας. Ολόκληρο το όνομά του είναι: Άμπου Αμπντάλλα Μουχάμαντ ιμπν Άλι ιμπν Μουχάμαντ ιμπν Αλ Αραμπί Αλ Χάτιμι Αλ Τάηι - أبو عبد الله محمد بن علي بن محمد بن العربي الحاتمي الطائي Το έργο του είναι μεγάλο και σπουδαιότατο. Περιέχει ορισμένες εκτιμήσεις στην αστρολογία που σου επιτρέπουν να καταλάβεις πως αυτή η επιστήμη, που έφτασε στη σύγχρονη Δύση μόνο σε μια αποσπασματική μορφή, θα μπορούσε να σχετίζεται με μεταφυσικές αρχές, με την Γνώση. Αυτήν την Γνώση που προσπάθησαν να διαδώσουν τον Μεσαίωνα ο χριστιανικός και ισλαμικός πολιτισμός και η οποία προσπάθεια εξακολουθεί να υφίσταται σε ορισμένες αραβικές χώρες, οφείλει την μορφή της στον Αλεξανδρινό Ερμητισμός. Συνεπώς, στην ουσία της δεν είναι ούτε ισλαμική, ούτε χριστιανική. Στην πραγματικότητα είναι μια πολύ βαθιά μελέτη από Σοφούς της αρχαίας Ελληνικής, Βαβυλωνιακής και Αιγυπτιακής πραγματείας. Η διείσδυση της κοσμικής ατμόσφαιρας που είναι σταθερή και ρυθμική, παρουσιάζεται και εκδηλώνεται στον αισθητό κόσμο μέσα από τα αιώνια πρωτότυπα των αστρολογικών συμβολισμών. Ο Αραμπί έδωσε ουσιώδεις περιγραφές για τον Ήλιο, τους Πόλους, τους Σεληνιακούς Σταθμούς, τις Ιεραρχίας των Ουράνιων Σφαιρών, τους Τρεις Κόσμους ή Βαθμούς της ανθρώπινης ύπαρξης, με το συμβολισμό της αγγελικής λειτουργίες που σχετίζονται με τα δώδεκα ζώδια.

Ενδεικτικά, αναφέρει για τα ζώδια:

1. Τα Κινητά ζώδια

Ο Κριός είναι από θερμή και ξηρά φύση, πύρινος. Ο Άγγελός κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας των Ποιοτήτων και Συμπτώσεων.
Ο Καρκίνος είναι από ψυχρή και υγρή φύση, υδάτινος. Ο Άγγελός του κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας αυτού του Κόσμου.
Ο Ζυγός είναι από θερμή και υγρή φύση, αέρινος. Ο Άγγελός του κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας των Εφήμερων Θέσεων και των Αλλαγών.
Ο Αιγόκερως είναι από ψυχρή και ξηρή φύση, γήινος. Ο Άγγελός του κρατά τα κλειδιά της Ημέρας και της Νύχτας.

2. Τα Σταθερά ζώδια
Ο Ταύρος είναι από ψυχρή και ξηρή φύση, γήινος. Ο Άγγελός του κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας του Παραδείσου και της Κόλασης και είναι κάτω από τον φόβο της Εξοχότητας (هيبة).
Ο Λέων είναι από θερμή και ξηρά φύση, πύρινος. Ο Άγγελός του είναι γενναιόδωρος (كريم), κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας του Μελλοντικού Κόσμου.
Ο Σκορπιός είναι από ψυχρή και υγρή φύση, υδάτινος. Ο Άγγελός του κρατά τα κλειδιά της Δημιουργίας του Καταχθονίου Πυρός.
Ο Υδροχόος είναι από θερμή και υγρή φύση, αέρινος. Ο Άγγελός του είναι γενναιόδωρος και κάτω από τον φόβο της Εξοχότητας. Κρατά τα κλειδιά των Πνευμάτων.

3. Τα Συνθετικά ζώδια
Οι Δίδυμοι είναι από θερμή και υγρή φύση, αέρινοι. Ο Άγγελός τους κυβερνά τα Σώματα στην επικοινωνία με τους Ηγέτες των άλλων διπλών ζωδίων και κρατούν προσεκτικά το κλειδί της Δημιουργίας των Μετάλλων.
Η Παρθένος είναι από ψυχρή και ξηρή φύση, γήινη. Ο Άγγελός της κυβερνά τα Σώματα στην επικοινωνία με τους Ηγέτες των άλλων διπλών ζωδίων και κρατά προσεκτικά το Κλειδί για το Ανθρώπινο σώμα.
Ο Τοξότης είναι από θερμή και ξηρή φύση, πύρινος. Ο Άγγελός του είναι γενναιόδωρος, κυβερνά τα Φωτεινά Σώματα και τα Σκοτεινά Σώματα και κρατά με προσοχή το Κλειδί της Δημιουργίας των Φυτών.
Οι Ιχθείς είναι από ψυχρή και υγρή φύση, υδάτινοι. Ο Άγγελός τους κυβερνά στην επικοινωνία με τους Ηγέτες των άλλων διπλών ζωδίων, τα Φωτεινά Σώματα και τα Σκοτεινά Σώματα και προσεκτικά κρατά το Κλειδί της Δημιουργίας των Ζώων.

Ο Ίμπν Αραμπί δεν υπήρξε ποτέ σαν αστρονόμος, όμως σαν Σούφι ανέπτυξε την μυστικιστική θεωρία συσχέτισης των γραμμάτων, των γεωμετρικών σχημάτων με τους πλανήτες και τους Απλανείς αστέρες.
Το πρώτο που δημιουργήθηκε ήταν το Άρς (العرش), ο Θρόνος, αυτός στον οποίο εδραίωσε ο Θεός την εξουσία του. Εσωκλείει ο Θρόνος του την Κούρσι (الكرسي), το Έδρανο που σχετίζεται με τις διαστάσεις και την πληρότητα στην πνευματική έκταση του Θρόνου. Το Έδρανο περιέχει την σφαίρα των διαιρέσεων του Ζωδιακού και την σφαίρα των Αστέρων, μαζί με τους πλανήτες, τον Ήλιο, την Σελήνη και τη Γη. Το Έδρανο έχει σε συνοπτική παρουσίαση αυτή την μορφή:

Πρώτα αναπτύχθηκε ο ζωδιακός και διαιρέθηκε σε 12 ίσα τμήματα από τους ανθρώπους. Αυτά είναι τα δώδεκα ζώδια. Στο ύψος των αστέρων περιλαμβάνονται οι σφαίρες των πλανητών, τα μέταλλα, τα φυτά, οι Αγαθοί άνθρωποι, το γένος των ανθρώπων, τα ζώα.

Κάθε μεσολάβηση, έχει δημιουργηθεί από σχετικά εδάφια του Αγίου Κουράν. Κάτω από τις επτά μεσολαβήσεις έρχεται η σφαίρα των Αστέρων, των Αστερισμών και των Μονών της Σελήνης. Η σκέψη του στη διαίρεση αυτή επηρεάστηκε έντονα από την μελέτη του στον Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Στον Κόσμο του που είναι φυσικός και πνευματικός ταυτόχρονα, η υλική φύση προτάθηκε από τον πνευματικό κόσμο. Έτσι, γίνεται σαφές πως υπήρχε πριν την δημιουργία του υλικού κόσμου, ο πνευματικός.
Στη διαίρεση του Χρόνου βασίζεται στις έννοιες των Ονομάτων του Θεού, όπως Ζωή حياة, Γνώση علم, Ικανότητα قدرة και Επιθυμία إرادة που είναι απαραίτητα και επαρκή για τον Θεό για να είναι Θεός. Ως εκ τούτου θεωρήθηκαν οι θεμελιώδεις πηγές ή Μητέρες الأمهات από τις άλλες θεϊκές ιδιότητες. Σε σχέση με την δημιουργία, επίσης ακόμα τρεις ιδιότητες είναι αναγκαίες για να καταστεί ο Θεός σαν Δημιουργός. Δηλαδή, Ακοή سمع, Όραση بصر και Λόγος كلام. Μαζί κάνουν τις κυριότερες ιδιότητες του Θεού και γίνονται οι Επτά Ιδιότητες της Μητέρας. Ζωή, Γνώση, Ικανότητα, Επιθυμία, Ακοή, Όραση, Λόγος. Εξηγούνται έτσι οι αριθμοί τέσσερα και επτά πως διαδραματίζουν κύριο ρόλο στον κόσμο. Τέσσερα είναι τα στοιχεία στη φύση, δηλαδή φωτιά, γη, αέρας και νερό, τέσσερις είναι οι κύκλοι του Χρόνου δηλαδή ημέρα, εβδομάδα, μήνας και έτος, επτά είναι οι Ουρανοί, επτά είναι οι μέρες κλπ. Δύο κοσμολογικές βασικές αρχές, τέσσερα πτυσσόμενα σύνολα που εμφανίστηκαν για τις τέσσερις μητρικές Ιδιότητες που είναι τέσσερις όψεις της Θεϊκής Παρουσίας της Ουσίας, είναι τα τέσσερα στοιχεία της γης (γη, νερό, αέρας και φωτιά) και οι πρωτογενείς κοσμολογικές αρχές της Διάνοιας عقل, της Ψυχής نفس, του Χάους هباء και της Φύσης طبيعة, όπως στην εικόνα.

Ο τετραγωνικός κανόνας που αντανακλά την σχέση με τον Χρόνο, έχει τέσσερις κύριους κύκλους μαζί με την εξουσία της έκδηλης φύσης, δηλαδή την ημέρα, την εβδομάδα, το μήνα και το έτος. Υπάρχουν τέσσερις κύκλοι Χρόνου μαζί με την αφετηρία τους στη δράση των τεσσάρων στοιχείων της Φύσης. Ο Χρόνος περιορίζεται στο έτος, το μήνα, την εβδομάδα και την ημέρα. Οι μεγαλύτεροι κύκλοι τούτων είναι οι τέσσερις εποχές, δηλαδή η Άνοιξη, το Θέρος, το Φθινόπωρο και ο Χειμώνας. Αυτές έφεραν κατά το πέρασμα του Ήλιου ανάμεσά τους, τα δώδεκα ζώδια που στηρίζονται στις διαιρέσεις των τεσσάρων φύσεων των στοιχείων.
Όσο για τις ημέρες της εβδομάδας, καθεμία γεννήθηκε από μια από τις επτά Θεϊκές Ιδιότητες και επίσης σχετίζεται με ειδικές αστρονομικές και αστρολογικές θέσεις και εικόνες. Έτσι, η πρόταση για την Κυριακή είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Ακοής. Αυτή της Δευτέρας είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Ζωής. Της Τρίτης είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Όρασης. Αυτή της Τετάρτης είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Επιθυμίας. Της Πέμπτης είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Ικανότητας. Αυτή της Παρασκευής είναι η Θεϊκή Ιδιότητα της Γνώσης. Και αυτή του Σαββάτου είναι η Θεϊκή Ιδιότητα του Λόγου.

Λέει, για την ημέρα Κυριακή πως ονομάζεται Αλάχαντ, όμοια με το όνομα του Θεού που σημαίνει ο Ένας. Σε αυτήν την ημέρα ο Θεός ξεκίνησε την δημιουργία του. Η Κυριακή κυβερνιέται από τον Ήλιο που είναι στο κέντρο, στον τέταρτο ουρανό από την Γη. Αποδίδει επίσης σε αυτήν το όνομα Ανούρ النور, το Φως. Ως εκ τούτου, ο Ήλιος είναι η καρδιά του κόσμου και η καρδιά των επτά ουρανών. Τον Ήλιο δημιούργησε ο Θεός την Κυριακή και τον έκανε τόπο αποδοχής του στύλου των ανθρωπίνων πνευμάτων, του Ιντρίς (Ενώχ). Αυτόν τον ουρανό ονόμασε ο Θεός «Ανώτερο Τόπο». Αλλά προορίστηκε ένας ανώτατος βαθμός για αυτόν τον τέταρτο ουρανό που είναι η δημιουργία του στο Σιμάκ, την 14η Μονή της Σελήνης. Τότε έγινε ο Ήλιος και από αυτόν το γράμμα Νουν (ن).
Η Αλιθνάν, η Δευτέρα, δημιουργήθηκε από την Θεϊκή Ιδιότητα του Ενός Ζώντα الحي και μέσα από αυτήν, έγινε η ζωή στον Κόσμο. Έτσι, καθετί ζει και εξηγείται γιατί η Σελήνη αντιστοιχεί στη δεύτερη μέρα της Δημιουργίας που είναι η πρώτη ουράνια σφαίρα γύρω από τη Γη. Το θεϊκό όνομα είναι ο Διαφωτισμένος الْمُبِينِ που προτίθεται να διαφωτίσει τις υπάρξεις στον κατώτερο ουρανό και στον πλανήτη Σελήνη. Και έγινε την 17η Μονή, στον Ικλίλ και προέκυψε το γράμμα Νταλ (د). Η Σελήνη έχει την πιο γρήγορη κίνηση από όλους τους πλανήτες μετακινούμενη μια σεληνιακή μέρα κάνοντας έτσι 28 σεληνιακές μέρες που είναι σχεδόν ίσες με 28 γήινες μέρες. Ο Αραμπί εξηγεί πως από την κίνηση αυτή προήλθαν τα 28 γράμματα της αλφαβήτου, αδιάφορα πώς γράφονται ή ομιλούνται σε διαφορετικές γλώσσες. Ο Θεός έκανε αυτόν τον πρώτο κατώτερο ουρανό, τόπο για τον Αδάμ. Η Σελήνη κρατά την σύνδεσή της με τον Αδάμ, την συμβολική ανθρώπινη ύπαρξη, ομοιάζοντας με τη ψυχή και είναι η δεύτερη θέση της εμφάνισης της Απλής Μονάδος, μετά τη δημιουργία των πνευμάτων (μαλέικα, άγγελοι) τα οποία είναι αγνά άυλα πλάσματα.
Η Τρίτη, Αθουλαθά, δημιουργήθηκε από την Θεϊκή Ιδιότητα της Όρασης. Το θεϊκό όνομα είναι ο Παντοδύναμος, ο Κυρίαρχος σε όλα الْقَاهِرُ που είναι επιδίωξη να φέρει σε υπόσταση τον τρίτο ουρανό, τον πέμπτο από τη Γη. Έτσι, την προκάλεσε με διακριτικά πνεύματα για να εμφανιστεί στην πραγματικότητα, μαζί με τον πλανήτη Άρη και την σφαίρα του. Την έκανε κατοικία του Ααρών. Η ύπαρξη του πλανήτη και η κίνηση της σφαίρας του έγινε στην Άουα, στην 13η Μονή της Σελήνης κατά την Τρίτη. Και έβαλε την κατοικία του Ααρών και το γράμμα Λαμ (ل).
Η Τετάρτη, Αλάρμπαά’, έρχεται σε ύπαρξη μέσα από την Θεϊκή Ιδιότητα της Επιθυμίας, έτσι δεν υφίσταται τμήμα του κόσμου αλλά σημειοδοτεί την αναζήτηση της Δόξας του Ενός που δίνει την ύπαρξη. Ο Ερμής είναι στην έκτη σφαίρα από την Γη και αυτός ο ουρανός δημιουργήθηκε μέσα από την αυτοαποκάλυψη του θεϊκού ονόματος ο Αξιόλογος, ο Απαριθμών المحصى. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον ουρανό, τον πλανήτη του, την Τετάρτη και το γράμμα Ττα (ط) στην 16η Σεληνιακή Μονή Ζουμπάνα και αιτιολόγησε τον Ιησού σαν διαμονή εκεί.
Η Πέμπτη, Αλχαμίς, δημιουργήθηκε από την Θεϊκή Ιδιότητα της Ικανότητας ή της Δύναμης Ικανότητα قدرة, έτσι δεν έχει συγκεκριμένο τμήμα στον κόσμο της ύπαρξης, πλην της εξουσιοδότησης για προσευχή στον Έναν που δίνει την ύπαρξη. Ο Δίας είναι στον έκτο ουρανό από την Γη και η σφαίρα του γεννήθηκε από το Θεϊκό Όνομα, τα πάντα Γνωρίζων العليم. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον ουρανό, τον πλανήτη του, την Πέμπτη και το γράμμα Νταντ (ض) στη 12η Σεληνιακή μονή, την Σάρφα και τοποθέτησε το μέρος του προφήτη Μωυσή.
Η Παρασκευή, Αλτζούμα’, είναι ιδιαίτερα σημαντική για το Ισλάμ και ο Αραμπί λέει πως σε αυτήν την ημέρα λάβαμε τα μυστικά από τον Κύριο μέσω των Γραφών. Έγινε η μέρα από τη Θεϊκή Ιδιότητα της Γνώσης, έτσι δεν υπάρχει τμήμα του κόσμου αλλά μόνο χαιρετισμοί στην Αληθινή Φύση του Ενός. Η Αφροδίτη είναι στη δεύτερη σφαίρα των ουρανών από τη Γη και αυτός ο ουρανός ήρθε σε δημιουργία μέσα από το Θεϊκό Όνομα του Διαμορφωτή المصور, αυτού που σχηματίζει μορφές. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον ουρανό, τον πλανήτη του, την Παρασκευή και το γράμμα Ρα (ر) στη 15η Μονή της Σελήνης και έβαλε την κατοικία του Ιωσήφ.
Το Σάββατο, Ασάμπτ, είναι δημιουργημένο από τη Θεϊκή Ιδιότητα του Λόγου, έτσι κάθε ύπαρξη δοξάζει και ευχαριστεί τον Θεό. Είναι καταφανές πως ο Αραμπί παραπέμπει στο 44ο εδάφιο της Σούρα Αλισρά «Οι επτά ουρανοί και η Γη και όλα όσα βρίσκονται σε αυτά, δοξάζουν Αυτόν. Είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην υμνεί τα εγκώμιά Του. Κι όμως δεν καταλαβαίνετε πως εκδηλώνουν την δόξα Του. Στα αλήθεια Εκείνος είναι Μακρόθυμος, Πολυεπιεικής.»

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَـكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا

Είναι αλήθεια πως οτιδήποτε ακούμε, βλέπομε, μυρίζομε, γευόμαστε και καθετί φυσικό, μαζί με λέξεις, όλα μιλούν για την υπόσταση του Κόσμου. Ο Κρόνος είναι η έβδομη σφαίρα από την Γη και αυτός ο ουρανός δημιουργήθηκε από το Θεϊκό Όνομα Κύριος الرب. Ο ουρανός, ο πλανήτης του, το Σάββατο και το γράμμα Για (ي), δημιουργήθηκαν στην 11η Σεληνιακή Μονή την Ζούμπρα ή Χαραθάν και έβαλε την κατοικία του Ιμπραχήμ (Αβραάμ).

Ο Αραμπί χωρίζει την ημέρα σε 24 ώρες, αρχίζοντας από το βράδυ του Σαββάτου, καθότι η Κυριακή ξεκινά τότε. Αναδημιουργεί τις ημέρες από ώρες που επαναλαμβάνονται στις ημέρες, αρχίζοντας με την πρώτη ώρα της νύχτας της Πέμπτης και κατόπιν την όγδοη ώρα και όμοια συνεχίζει. Για την Δευτέρα με τον ίδιο τρόπο, αρχίζει με την πρώτη ώρα της Παρασκευής και συνεχίζει όμοια τις υπόλοιπες.
Οι ημερήσιες ώρες της Τετάρτης (4) εξάγονται στο βράδυ της Κυριακής (1).
Οι ημερήσιες ώρες της Πέμπτης (5) εξάγονται στο βράδυ της Δευτέρας (2).
Οι ημερήσιες ώρες της Παρασκευής (6) εξάγονται στο βράδυ της Τρίτης (3).
Οι ημερήσιες ώρες του Σαββάτου (7) εξάγονται στο βράδυ της Τετάρτης (4).
Οι ημερήσιες ώρες της Κυριακής (1) εξάγονται στο βράδυ της Πέμπτης (5).
Οι ημερήσιες ώρες της Δευτέρας (2) εξάγονται στο βράδυ της Παρασκευής (6).
Οι ημερήσιες ώρες της Τρίτης (3) εξάγονται στο βράδυ του Σαββάτου (7).
Η σπουδαιότητα της διανομής των ημερών στο εικοσιτετράωρο οφείλεται στην αιτία της σειράς της δημιουργίας σύμφωνα με τα επτά κύρια Θεϊκά Ονόματα. Για παράδειγμα, την Κυριακή ο κόσμος άρχισε να ακούει σύμφωνα με το Θείο Όνομα «όλα Ακούων», τη Δευτέρα να ζει σύμφωνα με το Θείο Όνομα «ο Ζων». Ο Αραμπί λαμβάνει την πρώτη μοίρα των Διδύμων ως το καθορισμένο σημείο έναρξης της κοσμικής Μέρας της δημιουργίας. Και αυτό γιατί η μοίρα αυτή συμπίπτει με τον Γαλαξιακό Ισημερινό.

Το βορεινό σημείο που εφάπτεται ο γαλαξιακός ισημερινός με την εκλειπτική του ζωδιακού βρίσκεται ανάμεσα στον αστερισμό των Διδύμων και στον αστερισμό του Ταύρου και συμβολίζεται με το 69.Το ίδιο σημείο είχαν χρησιμοποιήσει οι Σουμέριοι περί το 11000 πΧ σαν αρχικό σημείο του ζωδιακού ημερολογίου. Ως εκ τούτου, η Πρώτη Μέρα που εμφανίστηκε στον κόσμο ήταν από την πρώτη μοίρα των Διδύμων και αυτή η μέρα ονομάστηκε Κυριακή (Αλάχαντ).
Αυτή ήταν η κίνηση της αρχικής Μέρας του Ήλιου. Μετά από το τέλος αυτής της Μέρας, ξεκίνησε μια άλλη κίνηση όμοια με την πρώτη, μαζί με το σύνολο από ότι περιλαμβάνουν οι σφαίρες. Η δεύτερη κίνηση ονομάστηκε Δευτέρα. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι να ολοκληρωθούν και οι επτά περιοδικές κινήσεις καθορισμένες από μια Θεία Ιδιότητα.
Τα δώδεκα ζώδια είναι διαιρεμένα σε τέσσερα σύνολα, των οποίων οι επιρροές σχετίστηκαν με τα τέσσερα Στοιχεία, κάθε σύνολο περιέχει τρία ζώδια όμοιας φύσης. Η κίνηση κάθε Κοσμικής Μέρας αρχίζει από την πρώτη μοίρα των Διδύμων.
Η δράση της Ψυχής στον Κόσμο σε κάθε μέρα από τις επτά μέρες των συμβάντων μέσα από τους Επτά Ουρανούς ξεκινά με την Κυριακή, όπου οι δράσεις του Σύμπαντος κινούν το Στοιχείο του Πυρός για να θερμάνει τον κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι  να ρέουν τα πνεύματα στις πνευματικές υπάρξεις και να κινηθούν τα πράγματα που ωθούν. Την Δευτέρα, η ψυχή σε κάθε Μέρα δίνει το Στοιχείο του Ύδατος  στους γεννήτορες. Το αποτέλεσμα είναι, τα σώματα να αναπτύσσονται, να φυσούν βροχεροί άνεμοι, οι κινήσεις είναι αδύναμες. Την Τρίτη η ψυχή σε κάθε Μέρα δείχνει άνευ σημασίας πάθη. Το αποτέλεσμα να δημιουργούνται οργή, θυμός και συγκρούσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Την Τετάρτη αναμειγνύει υγρό ατμό με ξηρό ατμό. Κανένα αποτέλεσμα. Η Πέμπτη ρευστοποιεί και αποσυνθέτει. Το αποτέλεσμα είναι καλό για τους Εραστές. Η Παρασκευή διυλίζει τον υγρό ατμό. Το αποτέλεσμα είναι να προκύπτουν τα συμβάντα με τη μεσολάβηση της Θείας Εντολής, όχι σαν αποτέλεσμα προσπάθειας και άμεσης δράσης.

Επίσης, μια άλλη συμβολική αναλογία είναι μεταξύ του μεταφυσικού μακρόκοσμου και των πιο οικείων ανθρωπίνων πραγματικοτήτων. Είναι ο Κόσμος των Γραμμάτων. Ο Αραμπί έδωσε την κεντρική θέση τους στο μεσουράνημα της Θείας Αποκάλυψης του Κουράν. Η συμβολική μεταφυσική και κοσμολογική λειτουργία τους είναι τοποθετημένη με καθοριστικό τρόπο. Έχουν συμβολική ιεραρχία, όπως η πνευματική ιεραρχία των προφητών και των αγίων. Ο Πόλος έχει το γράμμα Αλίφ, το πρώτο γράμμα της αραβικής αλφαβήτου. Οι δύο Ιμάμηδες Αρχηγοί έχουν τα γράμματα Ουάου και Για. Οι τέσσερις Πυλώνες έχουν τα γράμματα Αλίφ, Ουάου, Για και Νουν. Ο πνευματικός Πόλος είναι ο Ιντρίς.

Η νύχτα είναι η αρχή της ημέρας, όμως η νύχτα και η ημέρα είναι αποσυνδεόμενες μεταξύ τους. Οι νυχτερινές ώρες είναι σε συνάρτηση με τις ημερήσιες μιας άλλης μέρας. Έτσι, η Κυριακή είναι συνδεόμενη με το πρωί της Τετάρτης, η Δευτέρα με το πρωί της Πέμπτης, η Τρίτη με το πρωί της Παρασκευής κλπ., όπως φαίνεται στο διάγραμμα που ακολουθεί.

Οι σχέσεις μεταξύ των επτά σφαιρών, είναι ως εξής:

Οίκος I (μήκος 8°30')
Αυτός ο Οίκος μαζί με τον 28ο,

Οι αστεροειδείς ονομάζονται επίσης, μικρότεροι πλανήτες ή πλανητοειδείς. Είναι χιλιάδες από μικρά σώματα αόρατα στο γυμνό μάτι και σχεδόν όλων οι τροχιές απλώνονται ανάμεσα στον Άρη και το Δία.

Είναι αλήθεια, ότι πολλοί ερευνητές προβληματίστηκαν πάνω στο θέμα των κριτηρίων που οδηγούν στο συμπέρασμα της θέσης των εξάρσεων των πλανητών.

 Η ανάπτυξη της διερεύνησης του ερωτήματος “Τι είναι τελικά η ζωή και κατά πόσο όλα είναι εντεταλμένα από μια Κοσμική πορεία;”, οδήγησε μέσα από χιλιάδες χρόνια στο μονοπάτι της Αστρολογίας.

Αστρολογικές ώρες και πίνακας πορείας Σελήνης
Όπως είναι γνωστό, η ημέρα χωρίζεται σε ημερήσιες ώρες και σε νυχτερινές. Οι ώρες από την ανατολή μέχρι τη δύση ονομάζονται ημερήσιες ώρες και οι ώρες από την δύση μέχρι την ανατολή είναι οι νυχτερινές ώρες.

Οι δύο αυτές κατηγορίες ωρών, έχουν από 12 ώρες η κάθε μία. Το χρονικό διάστημα, της κάθε ώρας, βρίσκεται απ' τη διαίρεση του  συνολικού διαστήματος ανατολής-δύσης με το 12, για τις ημερήσιες ώρες. Το χρονικό διάστημα δύσης-ανατολής, αφού διαιρεθεί με το 12, δίνει τις νυχτερινές ώρες.

Η Αστρολογία Επιλογών είναι μια μέθοδος με την οποία διαλέγεις έναν κατάλληλο χρόνο για την αρχή ενός γεγονότος, όπως ένας γάμος, ένα ταξίδι, μια δίκη, οικοδόμηση έργου ή επιχείρησης, την σύνδεση με μια νέα επιχείρηση ή επάγγελμα, την εναρμόνιση των ανταγωνιστών ή αντιπάλων, την παράταση επιθυμιών,

Ακμές.Μια γραμμή που διαχωρίζει τα Ζώδια ή τους Οίκους. Όταν σχετίζεται με τα Ζώδια δηλώνει μια γκρι περιοχή όπου τα χαρακτηριστικά είναι προσβαλλόμενα και από τα δύο Ζώδια.

Αναδρομή και προηγούμενη ζωή.Λέγεται πως οι ανάδρομοι πλανήτες είναι ενδεικτικοί σε συμβάντα μιας προηγούμενης ζωής.

Βαρύτητα των τεσσάρων ποιοτήτων ή στοιχείωνΣύμφωνα με την στατιστική ανάλυση των θέσεων των σωμάτων στις τέσσερις ποιότητες, προκύπτει μια βαθμολογία.

Οι μεγαλύτεροι και οι μικρότεροι αδελφοί
Για να μάθεις τις ηλικίες των αδελφών, χρησιμοποίησε αυτόν τον τρόπο. Ο Κρόνος σημαίνει τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Ο Ήλιος, ο Άρης και ο Δίας της μέσης ηλικίας αδελφούς.

Η έννοια είναι συχνά ταυτόσημη με τον Κυβερνήτη του Ωροσκοπίου. Η ακριβέστερη ορολογία είναι ο Κυβερνήτης του Ζωδίου και ο Εξουσιαστής του Οίκου. Κατά συνέπεια ένας συγκεκριμένος πλανήτης μπορεί να κριθεί σαν Εξουσιαστής Οίκου, επειδή βρίσκεται σε συγκεκριμένο Οίκο ή επειδή απουσιάζει κάθε πλανήτης από το συγκεκριμένο Οίκο και αυτός είναι ο Κυβερνήτης του Ζωδίου εμφανιζόμενος στην ακμή αυτού του Οίκου. Ο Εξουσιαστής της γέννησης θα μπορούσε πιο σωστά να ονομαστεί Κυβερνήτης του Χάρτη, που σημαίνει ότι αυτός ο πλανήτης έχει περισσότερη θέση αυξημένης επιρροής ή κύρια χαρακτηριστικά.

Ο Ήλιος Πλανητικά και συμβολικά

Μια των πρωταρχικών θεοτήτων του Ελληνικού Πάνθεου είναι ο Θεός Ήλιος, ο Καίων. Είναι γιος του Τιτάνα Υπερίωνα, αυτού που βασίζει πάνω – κάτω στη Γη, και της αδελφής του της Θείας. Για τον Υπερίωνα, που είναι γιος του Ουρανού και της Γαίας γίνεται ένας πολύ μικρός λόγος στη μυθοπλασία. Ο Ζευς όρισε κατοικία του Ήλιου τον ουρανό και του έκτισε μεγαλοπρεπή οίκο με πολύτιμους λίθους. Όταν έλθει η ώρα να βγει προς φωτισμό, φροντίζουν οι Ώρες να ετοιμάσουν το άρμα του, το οποίο είναι Ηφαιστότευκτο και κοίλο σαν κούπα από χρυσό.

Το έργο είναι ένα δοκίμιο, του Νίκου Δαμίγου, ερευνητή της αστρολογίας. Παρόμοια εργασία έχει δημοσιευτεί στο Αστρολογικό περιοδικό  Astrological Journal.