XV. Πύργος (15, 16)

 Πρώτος του Πεντάκτινου
Θεότητες: καμία, καθεαυτό, αλλά «ο δρόμος του Ζηνός για τον Πύργο του Κρόνου». Ομφαλός.  
Ελληνικό Γράμμα = Όμικρον: Ομφαλός, Οικόπεδον, Όλεθρος.
Περιγραφή
Στην κάρτα κυριαρχεί ένα βουναλάκι σε σχήμα τύμβου, καλυμμένο από γρασίδι. Πάνω του βρίσκεται ένας ψηλός, πλινθόχτιστος πύργος, σχεδόν κυλινδρικός. Πρόκειται για ένα ζιγκουράτ (ο πυργοειδής ναός των Βαβυλωνίων ή Ασσυρίων), ένας πύργος που μειώνεται υψούμενος σε εμβαδόν. Το πιο γνωστό ζιγκουράτ είναι αυτό της Βαβυλώνας (Βαβέλ). Χωρίζεται σε επτά κομμάτια από οριζόντιες αναβαθμίδες. Πάνω σε κάθε μία, υπάρχει ένα στρογγυλό παράθυρο, φωτισμένο από μέσα με χρωματιστό φως, από πάνω προς τα κάτω βιολετί, λουλακί, μπλε, πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο.
Στη βάση του τύμβου είναι τοποθετημένη μια βαριά, μπρούτζινη πόρτα, που οδηγεί σε ένα τετράγωνο τούνελ, η είσοδος του οποίου ορίζεται από μια τριγωνική αψίδα. Έχει ανοιχτεί με φορά από μέσα προς τα έξω, σαν αποτέλεσμα έκρηξης. Παρά το ότι βρισκόμαστε σε χρονική στιγμή μετά από αυτήν, μπορούμε ακόμα να δούμε τις φλογισμένες λάμψεις, που έρχονται από το βάθος του τύμβου. Από το άνοιγμα πηγάζουν τέσσερα ποτάμια, σκούρο μπλε, λευκό, κίτρινο και κόκκινο, προς το νότο, την ανατολή, το βορρά και τη δύση, αντίστοιχα, που ρέουν μακριά από το βουνό στην προσπάθειά τους να ενωθούν με τον σκοτεινό, ταραγμένο Ωκεανό, που βρίσκεται ολόγυρα. Οι διακοσμήσεις στις τέσσερις πλευρές του πύργου αντιστοιχούν στα τέσσερα χρώματα των ποταμών. Για τον Νότο ζαφείρι ή λάπις λάζουλι, για την Ανατολή ασήμι, κρύσταλλο ή διαμάντι, για το Βορρά χρυσό και για τη Δύση ρουμπίνι. Ένα μονοπάτι κάνει τρεισήμισι φορές το γύρο του τύμβου, πριν τερματίσει στον πύργο.
Από τη δακτυλιοειδή τρύπα στα σύννεφα, ακριβώς πάνω από τον πύργο, ένας κίτρινος φωτεινός κεραυνός, με δύο άκρες, καθεμιά από τις οποίες περιλαμβάνει τέσσερις ημισφαιρικές φλόγες γύρω από μια κεντρική, χτυπά έναν ασημένιο, ημισφαιρικό βωμό, που στεφάνωνε τον πύργο, αλλά τώρα μοιάζει να τον ξεσκεπάζει, σαν να σηκώσαμε το καπάκι του.
Δύο μορφές, μια γυναίκα στα κόκκινα και ένας άνδρας στα μπλε, πέφτουν κατακόρυφα από τον πύργο με το κεφάλι προς τα κάτω, προς το καλυμμένο με γρασίδι βουνό. Από το βωμό πετάγονται σταγόνες καμένης ύλης και πέφτουν ολόγυρα.
Παρουσίαση  
Ο Πύργος είναι μια διφορούμενη έννοια: είναι κάστρο ή φυλακή; Στην πραγματικότητα υπάρχει πολύ μικρή διαφορά, μια και εύκολα μπορούμε να γίνουμε φυλακισμένοι της ίδιας μας της άμυνας. Ο Πύργος είναι ο Κοσμικός Άξονας, το κέντρο της ύπαρξης. Ταυτόχρονα όμως, άναψε στα βάθη του τη σπίθα μιας νέας ζωής. Οι μορφές που πέφτουν, που αντιπροσωπεύουν το κεφάλι και την καρδιά (λογική και συναίσθημα), ήταν φυλακισμένες στο δόγμα και τις άμυνες του πύργου. Αν και τώρα απελευθερώνονται, πριν μπορέσουν τελικά να επαναγεννηθούν, πρέπει να επιστρέφουν στη γη. Πρέπει να βυθιστούν στα νερά της Αβύσσου του ασυνειδήτου, τα οποία έχουν αναζωογονηθεί από την αστραπή, τη μεγάλη έκρηξη. Το μάννα εξ Ουρανού που πέφτει τριγύρω τους, θα τους συντηρήσει όταν θα περνούν τις δοκιμασίες αυτού του μετασχηματισμού.
Σημειώσεις
Ο Πύργος παρομοιάζεται με το στόμα της Κόλασης, μέσα στο οποίο πετάχτηκε ο Ιούδας. Το Στόμα της Κόλασης που συχνά μοιάζει με ο στόμα ενός γιγάντιου δράκου, ήταν ένα τυπικό εξάρτημα των μεσαιωνικών θεατρικών σκηνών. Μερικές φορές εμφανιζόταν με φτερωτούς δαίμονες να πετούν τριγύρω του, κάτι που υπονοεί πως από κει έλκουν την καταγωγή τους οι μορφές που πέφτουν στις σύγχρονες κάρτες Ταρώ.
Ο πύργος είναι χτισμένος στο Λόφο της Μεγάλης Μητέρας. Την αντιπροσωπεύει με τη μάζα του, το ύψος του, το χώμα με το οποίο είναι φτιαγμένος και με τη σπηλιά, από την οποία μπορούμε να μπούμε στο βουνό.
Ο ήρωας κερδίζει την ενηλικίωσή του ανεβαίνοντας το βουνό και χτίζοντας ένα πύργο στην κορυφή του, μια και ο πύργος είναι και αρσενικός και θηλυκός.
Ο πύργος, ένα από τα σύμβολα-κλειδιά της ακολουθίας, είναι διφορούμενος. Αναπαριστά και την προστασία και τον εγκλεισμό. Είναι και φρούριο και φυλακή. Επομένως, ο πύργος ο ίδιος μας δίνει ένα μάθημα, ότι οι άτρωτες άμυνες μπορούν να γίνουν την ίδια στιγμή, τα πιο ισχυρά δεσμά. Είναι επίσης διφορούμενος και ως προς την ύπαρξή του, από τη μια μεριά θηλυκός και προστατευτικός και από την άλλη, φαλλικός και απρόσιτος. Αντιπροσωπεύει τα προστατευτικά τείχη που αγκαλιάζουν την πόλη και εμφανίζεται συχνά στις αρχαίες απεικονίσεις στον πόλο, το ψηλό, κυλινδρικό στέμμα, που φορούσαν αρκετές μητέρες Θεές. Ωστόσο, είναι επίσης ένας γήινος φαλλός, γεννημένος από τη μητέρα, όπως ένα δένδρο, ένας βράχος που στέκεται όρθιος ή ένας τοίχος. Σε τελική ανάλυση, φιλοξενεί μια παρθένα ή μια πριγκίπισσα και είναι ταυτόχρονα προστατευτικός και δεσμευτικό, αποτελεί και σύμβολο της παρθενίας.
Η φωτεινή λάμψη αντιπροσωπεύει την απώλεια της παρθενικότητας. Ο κεραυνός που σκίζει τις φαινομενικά αδιαπέραστες άμυνες και επιτρέπει τη δραπέτευση από τις δομές του εγκλεισμού. Η αστραπή είναι εάν σύνηθες σύμβολο της ανδρικής σεξουαλικής ικανότητας, που μπορεί να διαφωτίσει ή να καταστρέψει. Κατεβαίνει από τους ουρανούς με τη γονιμοποιητική βροχή και επιταχύνει την καρποφορία. Ο αρσενικός Θεός του ουρανού, των σύννεφων, της αστραπής, του κεραυνού κα της βροχής κατεβαίνει και ενώνεται με τη θεά της Γης, που είναι στο βουνό ή το μέρος που εκείνη εδρεύει στη γη. Στην πραγματικότητα, ο κεραυνός μπορεί να ξεσπάσει στη γη και να ανοίξει ένα πέρασμα στον Κάτω Κόσμο. Αυτό άλλωστε απεικονίζει η κάθοδος του ουράνιας λάμψης, δηλαδή ένα απροσδόκητο δώρο των θεών.
Η λάμψη κτυπά το ιερό και έτσι ολοκληρώνεται ο Ιερός Γάμος, που διαδραματίζεται στην κορυφή του πύργου. Από κει κατεβαίνει μέσα αυτού στ τριγύρω νερά της Αβύσσου, επιταχύνοντας τα ρευστά της κοσμικής μήτρας, κάνοντάς τα εύφλεκτα στο ιερό πυρ, γεγονός που στην αρχαία ελληνική τελετουργία συμβολίζονται με τη βύθιση ενός αναμμένου δαυλού μέσα σε ιερό νερό. Το ίδιο γίνεται ακόμα και σήμερα στο χριστιανισμός, με τον καθαγιασμό της κολυμπήθρα του βαπτίσματος. Το Ύδωρ Θείον το συζητήσαμε στην VII.Σωφροσύνη. Ο κεραυνός που φέρνει το πυρ είναι ο Εωσφόρος, οι ουράνιοι φαλλοί, που γονιμοποιούν τα ύδατα της Αβύσσου, μέσα στα οποία γεννάται η αρχέγονη ζωή. Ο Πύργος εκρήγνυται όπως το Κοσμικό Ωό.
Η ουράνια δύναμη κατεβαίνει από τον ουρανό, μέσα από τα επτά επίπεδα, που συμβολίζουν τα τσάκρας, τα οποία αντιπροσωπεύονται από τα επτά χρώματα του ουράνιου τόξου. Τα επτά επίπεδα του πύργου αντιπροσωπεύουν επίσης τους επτά πλανήτες και τις επτά ουράνιες σφαίρες.
Ο κεραυνός απεικονίζεται με τον παραδοσιακό τρόπο, μοιάζει με το σκήπτρο του Κεραύνιου Διός. Ένα βέλος με δύο άκρα, που κάθε ένα αποτελείται από τέσσερις φλόγες, γύρω από μια κεντρική. Το γονιμοποιητικό βέλος διασώζεται στον θρύλο της Χρυσής Λόγχης του Λάνσελοτ, άλλωστε το όνομα Λάνσελοτ σημαίνει λόγχη, κόψη, νυστέρι, που του το έδωσε η Κυρά της Λίμνης, η Παρθένα του Κρόνου ή η Παρθένα του Λωτού, η οποία αναδύθηκε από την Άβυσσο.
Έτσι ο κεραυνός αποτελείται συνολικά από δέκα φλόγες, που παραδοσιακά περιστοιχίζουν ένα κεντρικό πυρήνα από τον οποίο πηγάζει ο υπόλοιπος κεραυνός. Στο Σεφιρωθικό Δένδρο, οι δέκα Σεφίρες είναι γύρω από τη Ντάαθ, την ενδέκατη, που είναι κρυμμένη στο κέντρο. Ο φλογερός κεραυνός είναι ο κοσμικός λόγος του Ηράκλειτου, ο οποίος λέει επίσης πως ο κεραυνός καθοδηγεί τα πάντα.
Το φωτεινό βέλος μπαίνει βαθιά στη βάση του Πύργου, αναφλέγοντας το Ριζικό Τσάκρα, στη βάση της σπονδυλικής στήλης, που αντιπροσωπεύεται από τον Πύργο, όπου κοιμάται ο Πύθωνας του Κουνταλίνι. Το μονοπάτι που περιστοιχίζει το λόφο, αντιπροσωπεύει τον Πύθωνα να στρέφεται τρεισήμισι φορές γύρω από τον Κοσμικό Ομφαλό, δηλαδή τους Δελφούς.
Βαθιά μέσα στο ιερό βουνό, το Ουράνιο Βέλος ενώνεται με τα Ύδατα της Αβύσσου. Το βέλος έχει ανάψει τη μοναδική σπίθα-ψυχή που τη βλέπομε μέσα από την πύλη, βαθιά στην καρδιά του ιερού βουνού, στα θεμέλια στη στήλης, της σπονδυλικής στήλης δηλαδή, ή του κοσμικού άξονα. Αντιπροσωπεύει την υπέρτατη αλήθεια.
Η Μοναδική σπίθα-ψυχή είναι ορατή μέσα στο τετράγωνο τούνελ που αντιπροσωπεύει την γέννηση των τεσσάρων στοιχείων, μέσω της τριγωνικής αψίδας που συμβολίζει τη σύνθεση των τριών αλχημικών στοιχείων, του Θείου, του Υδράργυρου και του Άλατος. Ο τύμβος δηλώνει τη σύνθεση των τριών αρχών της Πεμπτουσίας. Ολόκληρη η διαδικασία περιγράφεται ως «κάντε ένα κύκλο γύρω από έναν άνδρα και μια γυναίκα. Σχεδιάστε γύρω από τον κύκλο ένα τετράγωνο και κλείστε το σε ένα τρίγωνο. Σχηματίστε ένα τελικό κύκλο γύρω από όλα και θα έχετε τη Φιλοσοφική Λίθο».
Η ένωση της Αβύσσου και του Κεραυνού είναι η πηγή των καμένων υλικών με σχήμα σταγόνας, που πετάγονται από το ημισφαιρικό ασημένιο ιερό και πέφτουν από τον ουρανό. Είναι πυρίδια, κομμάτια θεϊκού πυρός, μάνα εξ Ουρανού που θα θρέψει το πνεύμα των ανθρώπων όσο κρατά αυτή η κρίση που θα μετασχηματίσει την ύπαρξή τους. Το ιερό της κορυφής αντιπροσωπεύει το τσάκρα του Στέμματος, στο πάνω μέρος της κεφαλής. Μοιάζει με ημισφαίριο σελήνης και υπονοεί ότι η θεία διαφώτιση, το βέλος από τον ουρανό, έχει πέσει στο Τρίτο Μάτι και το έχει ανοίξει.
Η λάμψη της Θεϊκής Φώτισης περιγράφεται στο μύθο της γέννησης του Διονύσου. Η Σεμέλη σαγηνεύτηκε από το Δία, την θεϊκή διαφώτιση δηλαδή, και ζηλεύοντας την Ήρα, ευχήθηκε να μπορέσει να απολαύσει την πλήρη δόξα της ουράνιας ένωσης. Ο Δίας, που είχε δεσμευτεί προκαταβολικά ότι θα ικανοποιήσει την απαίτησή της, οργίστηκε τρομερά όταν την άκουσε και η θνητή Σεμέλη εξομοίωσε τον εαυτό της με την Πρώτη Κυρία του Ουρανού. Έτσι, έριξε πάνω της έναν κεραυνό, που την αποτέφρωσε. Ωστόσο, αυτή η προφανής καταστροφή είναι το μέσο ενός διπλού μετασχηματισμού. Πρώτα, ο Δίας διέσωσε από τις στάχτες το Διόνυσο, το θεό της εκστατικής διαφώτισης και τον επώασε στο μηρό του, από όπου και γεννήθηκε. Έπειτα η Σεμέλη που κονιορτοποιήθηκε από τον κεραυνό, ανάχθηκε σε αρχική ύλη και αναστήθηκε πλέον σαν Θεά, αφού ήταν μητέρα ενός θεού.
Το χτύπημα του κεραυνού θεωρούνταν επίσης ότι δίνει αιφνίδια και στιγμιαία μαγική μύηση. Η παράδοση αναφέρει ότι αυτή η εμπειρία παραβιάζει τις πύλες του Κάτω Κόσμου.
Και στις δύο περιπτώσεις, βλέπομε την ξαφνική, μετασχηματιστική εμπειρία που επιφέρουν τα θραύσματα, σε φαινομενικά ασφαλείς δομές, φυτεύοντας τους σπόρους μια νέας ζωής. Όπως λέει ο Γιούνγκ, «η αστραπή δηλώνει μια ξαφνική, απροσδόκητη και υπέρτατη αλλαγή της φυσικής κατάστασης».
Ο Πύργος, που είναι η μοναδική κατασκευή στη Μεγάλη Αρκάνα φτιαγμένη από ανθρώπινο χέρι, αντιπροσωπεύει τις δομές που χτίζουμε, τόσο μέσα, όσο κι έξω από τον εαυτό μας ασφαλείς και προστατευτικές ωστόσο στενές και παρεμποδιστικές. Όπως ο λαβύρινθος που κατασκευάστηκε από το Μίνωα, για να κρύψει μέσα του τον κτηνώδη Μινώταυρο, έτσι και ο Πύργος, είναι μια πρόσοψη, μια μάσκα, μια προσωπικότητα, μια τεχνητή κατασκευή που κρύβει μέσα της το θηρίο. Μας προστατεύει από τον εξωτερικό κόσμο και μας χωρίζει ολοκληρωτικά από αυτόν. Κι όπως ο σεισμός του Ποσειδώνα γκρέμισε το Λαβύρινθο και εξέθεσε το Μινώταυρο σε κοινή θέα, έτσι και ο ουράνιος κεραυνός κατεδαφίζει το προσωπείο μας, για να αποκαλύψει το εσωτερικό κτήνος σε μια έκρηξη του ασυνειδήτου.
Ο φωτεινός κεραυνός είναι μια Μορφή. Αντιπροσωπεύει την ιδανική, την παραδειγματική μετακίνηση, τη συντριβή των λανθασμένων ή απαρχαιωμένων αξιών, την κατάρρευση των παλιών προτύπων και ιδεών και την αποσύνθεση των παλιών συστημάτων. Έρχεται ως «άγγισμα διαφώτισης», σε μια γνώση που δόθηκε από τους θεούς, η οποία αποκαλύπτει με τη λάμψη της, την αδυναμία των παλιών δομών.
Ο Πύργος είναι ειδικά ένα σύμβολο του Άξονα του Κόσμου, που συνδέει τον ουρανό και τη γη, προτείνοντας την ουσία ένα μέσο ουράνιας ανύψωσης, ένα μέσο ψυχικής εξέλιξης αλλά και φυλάκισης. Ο Πύργος συνδέει τον Ουρανό και τη Γη, το πάνω με το κάτω, τους κόσμους που υπάρχουν, με εκείνους που θα υπάρξουν. Επειδή είναι φτιαγμένος από ανθρώπινο χέρι, αντιπροσωπεύει επίσης τα επιτεύγματα του Πολιτισμού και τη συλλογική, πνευματική μάχη μας για την κατάκτηση του ουρανού και του παραδείσου. Η μακρινή του θέα, μας επιτρέπει να δούμε το δρόμο της πνευματικής προόδου απεικονίζει τη σταθερότητα του Εγώ, ως αναγκαία προϋπόθεση για πρόοδο, ενδοσκόπηση και επιστροφή μέσα στον εαυτό, δηλαδή σαν τμήμα μιας απαραίτητης πνευματικής διαδικασίας.
Ο Πύργος υποτίθεται ότι είναι το μέσο γι αν αναχθεί η ύλη σε πνεύμα. Υπάρχει όμως ένα ψεγάδι στην αρχική του σύλληψη. Στέκεται πολύ ψηλά, όπως ο Πύρος της Βαβέλ και οι υπερβολικές φιλοδοξίες που αντιπροσωπεύει, τον στεφανώνουν με ένα ασημένιο τρούλο, που υμνεί τη στερρή δομή του, αλλά διαχωρίζει τους κατοίκους του Πύργου από τους Ουρανούς. Το στέμμα του Πύργου έχει ως σκοπό να χλευάσει την ουράνια διαφώτιση, ώστε να την εξοργίσει και να την αναγκάσει να καθαγιάσει με τη φωτιά της τον Ιερό Γάμο που ολοκληρώνεται στο θόλο. Και έτσι γίνεται. Αλλά ο κεραυνός, δηλαδή η κάθοδος του πνεύματος μέσα στην ύλη, είναι τόσο ισχυρός, που η τεχνητή δομή του πύργου καταρρέει, ο τρούλος ανοίγει και ξεσκεπάζει, ελευθερώνει, τους κατοίκους του, που πέφτουν μέσα στην Άβυσσο, μια και το φλογερό βέλος κατευθύνεται στο κτίριο και όχι στους κατοίκους του.
Οι δύο μορφές, που έχομε δει σκλαβωμένες στην κάρτα του Διαβόλου, τώρα πέφτουν με το κεφάλι από την κορυφή του Πύργου και αυτό αντιπροσωπεύει την ανατροπή των γνωστικών δομών. Απεικονίζονται ντυμένες επειδή είναι φυλακισμένες των εφευρέσεων και τα αντίθετα χρώματα στα ρούχα τους παρουσιάζουν το δυϊσμό, γιατί το ουράνιο βέλος καταστρέφει την δυϊστική γνώση και διασπά τα δεσμά της γλώσσας, που περιορίζουν την αντίληψη της πραγματικότητας. Όταν το θεϊκό φως καταστρέψει τον Πύργο της Βαβέλ (Babylonia = Bab-ilani = πύλη των θεών), η ανθρέπινη γλώσσα συγχύζεται. Ο άνδρας είναι ντυμένος στα μπλε, παρουσιάζοντας την διάνοια και η γυναίκα στα κόκκινα παρουσιάζοντας το συναίσθημα. Και οι δύο γυρίζουν τα πάνω κάτω από τον κεραυνό. Ο Πύργος και ο φωτεινός κεραυνός είναι και οι δύο σύμβολα της ανδρικής σεξουαλικότητας. Επομένως, αυτή η κάρτα συμβολίζει ένα νέο θεό, που εξουδετερώνει έναν παλιό, μια νέα πνευματική αξία, που αντικαθιστά μια παλιά. Στην πραγματικότητα, από τη στιγμή που ο Κοσμικός Άξονας είναι ο «δρόμος του Δία για τον Κρόνο» (Πίνδαρος, Ολυμπία - Ωδή 2, 68-74
-"όποιοι μπορούν τρις να υπομένουν από κάθε πλευρά διαμένοντες με εξ ολοκλήρου άδικα να διατηρούν την ψυχή, τελείωσαν το μονοπάτι του Δία για τον Πύργο του Κρόνου, όπου στα μακαρισμένα νησιά αύρες του ωκεανού φυσούν ολόγυρα. Άνθη καθαρού χρυσού φλογίζουν, στη γη σε αστραφτερά δένδρα  ή στο ύδωρ να διατηρούνται.»), μπορούμε να δούμε τον Πύργο σαν σύμβολο του Δία που ανατρέπει τον Κρόνο και καταστρέφει τον πύργο του πατέρα του, έτσι εγκαινιάζοντας ένα νέο θεϊκό σύστημα. "
Το ουράνιο πυρ κατεβαίνει από τον Πολικό Αστέρα, που είναι ο Ομφαλός του Ουρανού, έξω από τα σύννεφα τα οποία συνήθως τον περιτριγυρίζουν, κάθετα μέσα στον πύργο, όπου είναι ο κίονας του Κοσμικού Άξονα, μέσα στο βουνό, όπου είναι ο Ομφαλός της Γης.
Στη βουδιστική κοσμολογία, τα τέσσερα ποτάμια που πηγάζουν από το Όρος Μερού, του Άξονα της Γης, τρέχουν νερό (μπλε), γάλα (λευκό), μέλι (κίτρινο) και κρασί (κόκκινο) που αντιστοιχούν στις τέσσερις αλχημικές διαδικασίες και στους τέσσερις χυμούς του σώματος. Οι αντίστοιχες πλευρές της πυραμιδικής κορυφής του Όρους Μερού είναι νότος (μπλε), ανατολή (λευκό), βορράς (κίτρινο) και δύση (κόκκινο). Τα τέσσερα νησιά γύρω από το όρος συνδέονται επίσης με τα στοιχεία της ύλης, ο νότος με το πυρ, η ανατολή με τον αέρα, ο βορράς με τη γη και η δύση με το ύδωρ. Σύμφωνα με τη θεωρία του Αριστοτέλη, οι πλευρές αντιστοιχούν με τις ποιότητες, ο νότος με το θερμό, η ανατολή με το ξηρό, ο βορράς με το ψυχρό και η δύση με το υγρό.
Τα τέσσερα υγρά, νερό, γάλα, μέλι και κρασί, είναι οι σπονδές που συμβούλευσε η Κίρκη τον Οδυσσέα να κάνει πριν επισκεφθεί τους νεκρούς. Ρέουν σε τέσσερα ρέματα από τη σπηλιά της Καλυψώς στο νησί της Ωγυγίη, που είναι ο Ομφαλός της Θάλασσας, και για αυτό το αποκαλούσαν Ομφαλό Θαλάσσης. Η Καλυψώ είναι κόρη του Άτλαντα, «ο οποίος γνωρίζει τα βάθη ολόκληρης της θάλασσας και κρατά ο ίδιος τους κίονες που διαχωρίζουν τον ουρανό και τη γη». Το πυρ στη σπηλιά της θυμίζει το φλογερό άνεμο, το ενσαρκωμένο πνεύμα του Κόσμου, η Υπέρτατη Αλήθεια που είναι κρυμμένη στα σμιλεμένα βάθη του βουνού.
Στην ελληνική μυθολογία, η είσοδος του βασιλείου του Άδη είναι στη συμβολή τεσσάρων ποταμών: Πυριφλεγέθων που σημαίνει λαμπερός σαν φωτιά, Κώτυτος που σημαίνει θρηνητικός, Στυξ που σημαίνει μισητή και Αχέρων που σημαίνει αυτός που κυλά στεναχώριες. Αυτά τα ποτάμια αντιστοιχούν επίσης στις τέσσερις Αριστοτελικές Ποιότητες: Πυριφλεγέθων στο θερμό, Κώκυτος στο ξηρό, Στυξ στο ψυχρό και Αχέρων στο υγρό.
Είναι πολλοί μύθοι που διδάσκουν τη ματαιότητα και το ανεπιθύμητο της προσπάθειας να χτιστούν απόρθητοι πύργοι. Ας θυμηθούμε την ιστορία του Ακρίσιου που έκλεισε την κόρη του Δανάη σε χάλκινο πύργο, αλλά αυτή γέννησε από το Δία ένα γιο, τον Περσέα. Ο Δίας της παρουσιάστηκε με μορφή γονιμοποιητικής χρυσής βροχής. Μια παρόμοια ιστορία αναφέρεται στο Γιλγαμές (Γίλγαμος, κατά τους αρχαίους).
Ο Πύργος αντιστοιχεί στη Σεφίρα Χοντ που σημαίνει Δόξα, Μεγαλοπρέπεια, Ομορφιά, Μεγαλείο.
Η αριθμητική αξία του «Ο Κρόνου Πύργος» είναι 1633, το οποίο μειώνεται σε 3-3+6-1=5 στην Ενδεκάδα. Έτσι, ο XV.Πύργος έχει τον χαρακτήρα της Πεντάδας η οποία σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους σημαίνει την καινοτομία, την κατάρρευση και τη νέα κατεύθυνση. Την αποκαλούσαν «Μετατροπή» και «Νέμεσις» (νέμεσσις), δηλαδή αλλαγή και τιμωρία. Η κάρτα του Πύργου σηματοδοτεί το τέλος των Θριάμβων του Χρόνου, που με τις εκδηλώσεις του σαν Ηλικία (XI), Προδοσία (XII), Θάνατο (XIII), Καταδίκη (XIV) και Καταστροφή (XV), απαλείφει τον προηγούμενο Θρίαμβο της Αρετής. Ο Θρίαμβος του Χρόνου παραγκωνίζεται από το Θρίαμβο της Αιωνιότητας, κάρτες XVI ως XXI. Συγκεκριμένα, σαν Πρώτο των Πεντάκτινων, ο XV.Πύργος αντιπροσωπεύει το Ουράνιο Βέλος ου καταστρέφει το οχυρό του XIV.Διαβόλου, του Δεύτερου των Πεντάκτινων, και επίσης των θριάμβων XI, XII και XIII, όλων όσων διαμοιράζονται τον ίδιο οίκο.
 
"Τι όφελος έχει το οχυρό, η τάφρος ή τα ισχυρά τείχη
απέναντι στην αστραπή που εκτοξεύεται από τον Κύριο και τον Άρχοντα των Ουρανών;
Και η παρατήρηση του φρουρού, αλί, λίγο χρησιμεύει:
Είναι η προστασία του Θεού, το μόνο που μπορεί να προλάβει την καταστροφή».
Χόμπεργκ, 1675

Αναζήτηση

Το πιο ισχυρό μου ατού!

  • Σχετικά με τα αραβικά φυλαχτά Φάιζα Κωδωνά - Δεκέμβριος 28, 2014

    Το θέμα των τάλισμαν και των περιάπτων και εν γένει των φυλαχτών, εμφανίζεται απέραντο στον απλό άνθρωπο, είτε γιατί έχει πολυάριθμες παραλλαγές, είτε γιατί τα στοιχεία είναι ποικίλα, είτε γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ελάχιστη γνώση για αυτά.

    Περισσότερα...

nooriyavenusLogo blogger blogger facebookgoogle sitesgoogle+pinterest