VI. Έρως - Αγάπη (7, 6)

 Κύριος του κυπέλλου, Δάσκαλος του Κυπέλλου
Θεότητες: Έρως. Απόλλων  + Άρτεμις ( Ντιάνα). Όσιρις + Ίσις.
Ελληνικό γράμμα = Ζήτα: Ζητέω που σημαίνει ζητώ, ψάχνω, σκαλίζω, γυρεύω, αναζητώ, ερευνώ, εξετάζω, ποθώ, επιζητώ, ανακρίνω, επιθυμώ.
Περιγραφή
Σε ένα κυνηγετικό ξέφωτο οι δύο εραστές κοιτάζουν ο ένας τον άλλον, ο άνδρας αριστερά και τη γυναίκα δεξιά. Ένας φτερωτός Έρως, που φορά μια κόκκινη κάπα όπως του μάγου αλλά διακοσμημένη με ένα εξάκτινο αστέρι, αιωρείται στον αέρα από πάνω. Με το δεξί χέρι του κρατά μια χρυσή ομφαλωτή φιάλη (έχει σχήμα αφαλού), με το αριστερό του στοχεύει με ένα βέλος στην ανθρώπινη καρδιά.  
Η νέα γυναίκα είναι γυμνή και περπατά έξω από μια λίμνη, το δεξί πόδι της στη γη και το αριστερό ακόμα στο νερό. Είναι αθλητική, με ανοιχτόχρωμο δέρμα και έχει κοκκινόξανθα μαλλιά μέχρι τη μέση, η οποία κάνει ένα χαλαρό πήδημα. Φορά ένα ασημένιο ημισεληνοειδές φεγγάρι, με τις ακμές προς τα πάνω. Κρατά ένα ασημένιο κάνθαρο (δοχείο σαν ποτήρι) στο αριστερό χέρι της.  
Ο νεαρός άνδρας είναι γυμνός, με μια χλαμύδα που είναι διακοσμημένη με ένα κόκκινο λιοντάρι και τριαντάφυλλα και διπλωμένη πάνω από τους ώμους του. Φορά κοθόρνους (ψηλά παπούτσια χρήσιμα στο κυνήγι) στα πόδια του. Στο αριστερό χέρι του κρατά μια λόγχη που λάμπει στο φως του ήλιου και είναι διακοσμημένη με ένα φτερό. Έχει σκοτεινό, κοκκινωπό δέρμα, χωρίς γένια, φορά ένα δάφνινο στεφάνι στα μακριά ξανθά σγουρά μαλλιά του που λάμπουν στον ήλιο σε ένα χρυσό φωτοστέφανο. Μόνο το δεξί μάτι του άνδρα φαίνεται και μόνο το αριστερό της γυναίκας. Ενώνουν τα δεξιά χέρια φθάνοντας ο ένας τον άλλον.  
Πίσω από τη γυναίκα είναι ένα δέντρο με ένα κουλουριασμένο φίδι πάνω του και πίσω από τον άνδρα υπάρχουν έλατα και μια φωτιά που καίει με καπνό που ανέρχεται προς τα πάνω. Σε ένα κλαδί που φαίνεται ξερό, είναι ένας γυναικείος κοντός χιτώνας διακοσμημένος με έναν άσπρο αετό και κρίνους. Οι κόθορνοι είναι στο έδαφος. Στο υπόβαθρο είναι τρία μαύρα κυνηγετικά σκυλιά, που στέκονται ήσυχα, αλλά κοιτάζουν προς στο ζευγάρι, υπάρχει ένας σκορπιός στο έδαφος πίσω από τον κόθορνα.  
Παρουσίαση
Ο έρωτας, η δύναμη της ένωσης, ένας παράγοντας ή μεταβολή του εγώ του Μάγου, επιφέρει τον Ιερό Γάμο των αντιθέτων. Εδώ βλέπουμε τον Ήλιο και τη Σελήνη, που αντιπροσωπεύουν το αρσενικό και θηλυκό ασυνείδητο, χαιρετώντας ο ένας τον άλλον, ταξιδεύουν όλες τις πλάνες. Αυτό δεν είναι μια συνειδητή απόφαση, γιατί ο έρωτας διαπερνά τον ασυνείδητο και του άνδρα και της γυναίκας, έτσι ώστε κάθε ένας αναγκάζεται να παραδεχθεί τον άλλον. Κατ' αυτό τον τρόπο όλα τα αντίθετα ενοποιούνται: αρσενικό και θηλυκό, συνειδητός και ασυνείδητο, σκέψη και συναίσθημα, διαίσθηση και αίσθηση.  
Αυτός δεν είναι κάποιος συνηθισμένος γάμος, αλλά μια αλχημική ένωση αδελφού και αδελφής. Επάνω στην ολοκλήρωσή του οι αρσενικοί πόλοι (συνείδηση, σκέψη, διαίσθηση) θα καταστραφούν, διαλυμένοι στην υποσυνείδητη μητέρα θάλασσα. Αυτό αντιπροσωπεύει τη διάλυση που πρέπει να προηγηθεί της αναζωογόνησης των αρσενικών στοιχείων. Το θεϊκό τέκνο θα καταναλώσει την ύλη της μητέρας ενώ μεγαλώνει στη μήτρα της και αυτή θα πεθάνει στη γέννηση, έτσι εξαλείφοντας τους θηλυκούς πόλους (ασυναισθησία, συναίσθημα, αίσθηση). Το τέκνο, εντούτοις, θα επιζήσει και θα φανερώσει μια καλά εναρμονισμένη ισορροπία όλων των αντιθέσεων, μετενσαρκώνοντας κατά συνέπεια και οι δύο γονείς.  
Σημείωση
Ο έρωτας φέρνει τον Αρχιερέα και την Αρχιέρεια μαζί στον Έρωτα. Είναι ο μέσος όρος στην πυθαγόρεια τριάδα, ενώνοντας (αρμονίζειν = να ενώνει, να παντρεύει) τα άκρα. Αυτός ο Ιερός Γάμος πρέπει να είναι αιμομικτικό, γιατί αντιπροσωπεύει "έναν συνδυασμό πραγμάτων που συσχετίζονται αλλά αντίθετα από τη φύση", καθώς λέει ο Κ. Γιούνγκ. Στην πραγματικότητα, είναι αληθινά οι δύο πλευρές μιας ενότητας, όπως ο ουροβόρος όφις που στο λυκόφως της συνείδησης εμφανίζεται ως δύο προσωπικότητες.  Πράγματι, η νύφη και ο νεόνυμφος είναι και οι δύο μεταμφιέσεις του Ερμή (του Μάγου). Αυτός ο γάμος είναι η πρώτη ενοποίηση του πατέρα (ΙΙ.Αυτοκράτορας) και της μητέρας (ΙΙΙ.Αυτοκράτειρα).  
Αυτή η κάρτα σωστά θα έπρεπε να καλείται αντί "εραστές", "έρως", γιατί απεικονίζει με συνέπεια τον έρωτα, ο οποίος είναι Αγάπη. Σε κάποιες μυθολογίες ο Έρως είναι ο γιος του Ερμή (I.Μάγος) και της Αφροδίτης (ΙΙ.Αυτοκράτειρα).  Εδώ, ως Κύριος του Κουπών, ο Έρωτας, χύνει μια σπονδή ευλογίας για το ζευγάρι. Ο Ερμής και η Αφροδίτη, οι γονείς του, είναι και οι δύο οινοχόοι.
VI. Εραστές αντιπροσωπεύει το γάμο της IV.Αρχιέρειας και του V.Αρχιερέα, δηλαδή είναι ο Αλχημικός Γάμος μεταξύ της ασημένιας Βασίλισσας της Νύχτας και του χρυσού Βασιλιά της Ημέρας, γιατί η ψυχή θέλει έναν άνδρα και η σκέψη θέλει μια γυναίκα. Αυτοί ποθούν την ένωση. Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα είναι στις άκρες του βασιλείου τους, ο Βασιλιάς γίνεται γέρος και η Βασίλισσα έχει βάλει κατά μέρος την πράσινη εσθήτα της και έχει φορέσει τη μολυβή πορφύρα, η οποία προμηνύει την εμμονή του ζευγαριού, Αγάπη-θάνατος. Ο Ερμής εμφανίζεται υπό μορφή έρωτα. Και οι δύο ρίχνουν το βέλος και καλούνται τοξότες που κτυπούν άνευ νεύρου (χορδή) τόξου. Αυτός είναι ο Ερμής που ενώνει ο Θείο (θειάφι) και Άλας και προΐσταται στον Ερμητικό Γάμο, δια του οποίου το φως της Σελήνης εκκενώνεται στον Ήλιο και το φως του Ηλίου εκκενώνεται στην Σελήνη και από αυτούς τους δύο το φως κατακλύζει και γεμίζει τον Κόσμο. Το βλέπουμε αυτό στην έκλειψη, γιατί η Σελήνη σκοτεινιάζει καθώς γυρίζει για να δει τον μνηστήρα της και όταν έρχεται τελικά σε αυτόν, ο ίδιο είναι επίσης σκοτεινός. Η ολοκλήρωση πραγματοποιείται στην πιο μαύρη νύχτα. Όλες οι αντιθέσεις συμφιλιώνονται όταν ο Ερμής επιφέρει την ένωση της Λευκής Βασίλισσας του Ασημένιου Στέμματος και του Μέλανα Βασιλιά του Χρυσού Στέμματος: το Ύδωρ με το Πυρ, η Γη με τον Αέρα, ο Λευκός Αετός με τον Κόκκινο Λέοντα, το Ιερό Κύπελλο (Γκράαλ) με την Ιερή Λόγχη. Το τέκνο είναι το πνεύμα, η αρμονία ενός ενδιάμεσου πνεύματος, η διπλή φύση του Φαιού Ωού, το οποίο συνδυάζει το άσπρο και το μαύρο. Η διπλή αντίθεση των τεσσάρων στοιχείων επιλύεται στην Πεμπτουσία.
Το εξάγραμμο είναι το σύμβολο της ιερής ένωσης που ισορροπεί τις αντιθέσεις, γιατί είναι ταυτόχρονα τα υπερεπιβαλλόμενα τρίγωνα του Πυρός και του Ύδατος, και τα υπερεπιβαλλόμενα σύμβολα του Αέρα και της Γης. Κατά συνέπεια και οι τέσσερις πτυχές της ψυχής, αρσενική και θηλυκή, έμμονη και υπέρτατη, συγκεντρώνονται μαζί, συνειδητή και ασυνείδητη ένωση στην ισορροπία. Οι Πυθαγόρειοι λένε ότι η εξάδα είναι η αρχή της αρμονίας, γιατί είναι το προϊόν της δυάδας και της τριάδας, η οποία παράγει κάθε τέλεια συμφωνία. Επίσης, συμφιλιώνει τα αντίθετα, είναι ίση με τα μέρη της και καλείται Πληρότης. Στην παράσταση εδώ, ο Έρωτας φορά ένα εξάκτινο αστέρι.  
Εντούτοις, η αριθμητική αξία "Έρως ο Θεός" είναι 1459, το οποίο μειώνεται σε 9-5+4-1 = 7. Επειδή αυτή η αγάπη είναι ανταποδιδόμενη, η αριθμητική αξία "Έρως και Αντέρως" (Έρως και Αμοιβαίος έρωτας) είναι 2592, το οποίο μειώνεται σε 11+2-9+5-2 = 7. Η Επτάδα είναι η "Δεύτερη Μονάδα", η ώθηση προς ένα νέο επίπεδο εκδήλωσης, μια νέα αρχή, μια νέα αρχή παραγωγής, ένα πλήρες πρόσωπο που περιλαμβάνει τρία ψυχικά στοιχεία (μυαλό, πνεύμα και ψυχή) και τέσσερα υλικά στοιχεία (γη, ύδωρ, αέρας και πυρ), στα οποία αντιστοιχούν οι τρεις ψυχικές αρετές και οι τέσσερις λειτουργικές αρετές. Οι πυθαγόρειοι καλούν την Επτάδα "Εκπλήρωση" και "Κατώτατο όριο της Αναγέννησης". Η Επτάδα είναι ο απόγονος των πρώτων πραγματικών περιττών και αρτίων αριθμών, ο Πατέρας (3) και η Μητέρα (4), από 7 = 3+4. Επίσης η Αυτοκράτειρα και ο Αυτοκράτορας είναι τρίτη και τέταρτος στις Ενδεκάδες τους. Οι αριθμοί 1 και 2 είναι μόνο δυνάμει περιττός και άρτιος αριθμός.  
Στον Εμπεδοκλή επίσης, αυτή είναι η Αγάπη (η φιλότης) που αναμιγνύει και ενώνει τα τέσσερα στοιχεία, κάνοντας Εν εκ των Πολλών. Σύμφωνα με τον Λαέρτιο Διογένη (VIII.76), η Ήρα είναι η Αυτοκράτειρα, η Γη, ο Αϊδωνεύς (Άδης) είναι ο Αυτοκράτορας, ο Αέρας, η Νήστις (Περσεφόνη) είναι η Αρχιέρεια, το Ύδωρ, ο Ζευς είναι ο Αρχιερέας, το Πυρ.  
Στο γάμο του ουρανού και της γης, η προς τα κάτω ώθηση του Βασιλιά συναντά την ανοδική αψίδα της Βασίλισσας και οι νεόνυμφοι αγκαλιάζονται βίαια, όπως τα λιοντάρια που παλεύουν, τα σκυλιά, οι δράκοι ή οι λύκοι. Πράγματι ο Βασιλιάς πρέπει να πεθάνει τη στιγμή της ολοκλήρωσης. Μερικοί λένε, το βέλος του Έρωτα, το βέλος της δυστυχίας, διαπερνά την καρδιά του. Άλλοι λένε ότι το κεφάλι του νεόνυμφου δαγκώνεται από τη Νύφη-φίδι. Ακόμα, άλλοι λένε ότι σχίζεται από τα μαύρα σκυλιά της Εκάτης, όπως ο Ακταίων που καταδιώχθηκε μετά από θρησκευτική γιορτή που είδε γυμνή την Αρτέμιδα, γιατί τέτοια είναι η μοίρα οποιουδήποτε είναι Μνηστήρας της Σελήνης. Η Νύφη του Ήλιου στη συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη να πεθάνει στον τοκετό και έτσι τις δύο ψυχές της παραγωγής γονέων είναι στη μια ψυχή του Τέκνου. Ο Συνειδητός Βασιλιάς χάνει την απόλυτη εξουσία του, όπως στη συνέχεια κάνει η Ασυνείδητη Βασίλισσα. Με το Τέκνο θα υπάρξει μια ισορροπία των ψυχικών δυνάμεων.  
Οι VI.Εραστές αντιστοιχούν στη Επίλυση αποδεικνυόμενοι από την αλχημική παράδοση ότι ο ιερός γάμος πραγματοποιείται στα πνευματικά ύδατα του Ωκεανού (η "Ανώτερη Θάλασσα", ο "Νείλος της Αιγύπτου"). Συχνά ο Βασιλιάς πνίγεται σε αυτά τα ύδατα, στον Ωκεανό της Αρχιέρειας. Αυτό το πνευματικό ύδωρ, που επιφέρει την ένωση, είναι ακριβώς ο Ερμής σε μια άλλη εκδήλωση. Διότι ο Ερμής, διαλύει τα ύδατα του Γηραιού Αυτοκράτορα, αλλά όλοι οι πλανήτες εγχέουν το λουτρό με την επιρροή τους, διότι η Αφροδίτη (Αυτοκράτειρα) καταπίνει τα ύδατα του Γηραιού Αυτοκράτορα, καθώς και το περιεχόμενο και τον περιέχοντα, και γίνεται Σελήνη (Αρχιέρεια), που φέρνει το Τέκνο που κρύβεται στη μήτρα της.
Εντούτοις, ο Απόλλωνας παρουσιάζεται γενικά γυμνός και φυσικά η Άρτεμις ήταν γυμνή όταν την κατασκόπευε ο Ακταίων. Στην αλχημεία, η έλλειψη ρουχισμού αντιπροσωπεύει την επίδειξη της ψυχής, την απόρριψη του Μανδύα του Σκότους που αντιπροσωπεύει το σκότος.  
Από την προοπτική της Αλχημείας, η γυναίκα παρουσιάζεται στα δεξιά, ο άνδρας στα αριστερά και ο γυμνός Έρως από πάνω. Το ζεύγος, ο ηλιακός βασιλιάς είναι στα δεξιά και τη σεληνιακή βασίλισσα στα αριστερά και αυτό είναι η συνηθισμένη αλχημική διάταξη. Το δεξιό μάτι του Απόλλωνα είναι ορατό και επίσης το αριστερό της Αρτέμιδος επειδή, σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Ήλιος αντιστοιχεί στο δεξιό μάτι και η Σελήνη στο αριστερό. Ο Απόλλωνας εκτείνει το δεξί χέρι του ως σημάδι ευγένειας και κρατά τη Λόγχη της ταχύτητας στο αριστερό χέρι του. Ομοίως, η Άρτεμις τείνει προς αυτόν με το δεξί χέρι της και κρατά το ιερό Κύπελλο στο αριστερό της.   
Οι Εραστές συνδυάζουν όλα τα στοιχεία σε ένα ισορροπημένο σύνολο. Το στοιχείο του Πυρός αντιπροσωπεύεται από το έλατο και την προσκοπική πυρά. Το στοιχεί του Αέρα αντιπροσωπεύεται από το φτερό και τον καπνό. Το στοιχείο του Ύδατος αντιπροσωπεύεται από τη λίμνη και το κύπελλο. Το στοιχείο της Γης αντιπροσωπεύεται από το έδαφος και το φίδι. Το Νύφη-φίδι συμβολίζει επίσης τη φρόνηση και την απολύτρωση που προκύπτει από τον έλεγχο της δύναμης του 7ου Κέντρου Ενέργειας (Κουνταλίνι). Υπάρχουν τρία μαύρα σκυλιά επειδή οι τριάδες είναι χαρακτηριστικές του υπόκοσμου (π.χ. η τριπρόσωπη Εκάτη, ο Κέρβερος κλπ).  
Αν και η Άρτεμις είναι γνωστή ως παρθένα θεά, δεν ήταν πλήρως άτρωτη στο βέλος του Έρωτα. Ερωτεύτηκε με τον όμορφο κυνηγό Ορίων, αλλά πέθανε, είτε γιατί τον δάγκασε ένας σκορπιός (αστερισμός του Σκορπιού) επειδή την ξετρέλανε, είτε φονεύθηκε από την ίδια την Αρτέμιδα, η οποία εξαπατήθηκε στην πραγματικότητα από τον Απόλλωνα. Γιατί υπάρχει μια παράδοση ότι ο Απόλλωνας ήταν ξεμυαλισμένος με την Αρτέμιδα, την αδελφή του, και την έκλεψε στο βωμό του στη Δήλο. (Συμπτωματικά, το σκυλί του Ορίωνα, ο Σείριος, σκοτώθηκε επίσης από σκορπιό.) Ομοίως, στον κυνηγετικό Απόλλωνα μια φορά είδε η νύμφη Κυρήνη, μια γυναίκα κυνηγό, που πάλευε με ένα λιοντάρι. Την ερωτεύτηκε αμέσως, την παραπλάνησε και γέννησε αργότερα το γιο του, Αρισταίο. Πιο σχετική με αυτήν την κάρτα είναι η ιστορία της Κορωνίδος. Όταν η Κορωνίς ήταν ήδη έγκυος στο παιδί του Απόλλωνα, παντρεύτηκε άλλον και ο Απόλλωνας στο θυμό του φονεύει το ζεύγος. Ενώ η Κορωνίς καιγόταν στη νεκρική πυρά, ο Απόλλωνας άρπαξε από τη μήτρα της το μωρό, που μεγάλωσε και είναι ο Ασκληπιός, ο Θεραπευτής, επίσης γνωστό ως Σωτήρ. Κορωνίς ονομάζεται εξ αιτίας του κόρακα (κορώνη σημαίνει κόραξ), που ενημέρωσε τον Απόλλωνα για το γάμο και μαυρίστηκε για να φέρει ανεπιθύμητες ειδήσεις. Όταν ο Ασκληπιός προσπάθησε να φέρει τον Ορίωνα πίσω στη ζωή, ο Ζευς τον τίναξε με έναν κεραυνό. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βλέπουμε το θέμα του αλχημικού μαυρίσματος που ακολουθείται από την απελευθέρωση του ηλιακού πνεύματος που προορίζεται για τον καθαρισμό και την αναγέννηση.  
Η κάρτα των Θριάμβων VI.Εραστές αντιπροσωπεύει το θρίαμβο της αγάπης, δηλαδή τη θριαμβευτική πομπή του Έρωτα. Στον κύβο, η κάρτα των Θριάμβων του Έρωτα ή της Αγάπης αντιπροσωπεύεται από την πρώτη σειρά της Υδάτινης Εξακτύος, περιλαμβάνοντας όλους τις δεσμίδες με τουλάχιστον έναν άσσο. Στην Πύρινη Εξακτύ, στις τρεις πρώτες, που περιλαμβάνουν τις δεσμίδες στις οποίες ο υψηλότερος κύβος είναι ένας άσσος, δύο ή τρία. Είναι επιπλέον οι πρώτες τρεις σειρές των δεσμίδων των αστραγάλων.
Είναι ο θρίαμβος του Ερμή από την Αφροδίτη και έχομε δει μιαν αλχημική παράσταση όπου ο Ερμής είναι σε ένα θριαμβευτικό άρμα που σύρεται από έναν κόκορα και μια κότα και πίσω από αυτόν ένα ζευγάρι από αγκαλιασμένους γυμνούς εραστές.

Αναζήτηση

Το πιο ισχυρό μου ατού!

  • Σχετικά με τα αραβικά φυλαχτά Φάιζα Κωδωνά - Δεκέμβριος 28, 2014

    Το θέμα των τάλισμαν και των περιάπτων και εν γένει των φυλαχτών, εμφανίζεται απέραντο στον απλό άνθρωπο, είτε γιατί έχει πολυάριθμες παραλλαγές, είτε γιατί τα στοιχεία είναι ποικίλα, είτε γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ελάχιστη γνώση για αυτά.

    Περισσότερα...

nooriyavenusLogo blogger blogger facebookgoogle sitesgoogle+pinterest