Ωροσκόπος

  • Αστρικος & Τροπικος ζωδιακος

    Είναι αλήθεια, ότι πολλοί ερευνητές προβληματίστηκαν πάνω στο θέμα των κριτηρίων που οδηγούν στο συμπέρασμα της θέσης των εξάρσεων των πλανητών.

  • Εσωτερική Αστρολογία

    Ο Ήλιος Πλανητικά και συμβολικά

    Μια των πρωταρχικών θεοτήτων του Ελληνικού Πάνθεου είναι ο Θεός Ήλιος, ο Καίων. Είναι γιος του Τιτάνα Υπερίωνα, αυτού που βασίζει πάνω – κάτω στη Γη, και της αδελφής του της Θείας. Για τον Υπερίωνα, που είναι γιος του Ουρανού και της Γαίας γίνεται ένας πολύ μικρός λόγος στη μυθοπλασία.

    Ο Ζευς όρισε κατοικία του Ήλιου τον ουρανό και του έκτισε μεγαλοπρεπή οίκο με πολύτιμους λίθους. Όταν έλθει η ώρα να βγει προς φωτισμό, φροντίζουν οι Ώρες να ετοιμάσουν το άρμα του, το οποίο είναι Ηφαιστότευκτο και κοίλο σαν κούπα από χρυσό. Αυτού στη διαδρομή προηγούνται ο Εωσφόρος ή η Ηώς.

    Σε αρχαία νομίσματα της Ρόδου, ο Ήλιος παρουσιάζεται σαν θεός με κατ’ εξοχήν ανδρική μορφή και με κεφαλή με ακτινοβόλο στέφανο. Η αρχαιότερη όμως παρομοίωσή του είναι σαν οφθαλμός ακοίμητος επιβλέπων τα πράγματα στη Γη, μια εικόνα όμοια σε όλους του Αρίους λαούς. Για τους Έλληνες είναι ο οφθαλμός του Ουρανού ή ο οφθαλμός του Αιθέρα. Κατά τον Πίνδαρο σε αυτόν τον οφθαλμό οφείλουν οι άνθρωποι την όραση ή την τύφλωση.

    Ιερά γη του Ηλίου είναι η Ρόδος κατά πρώτον, η Αρκαδία, η Κόρινθος και η Σικελία.

    Είναι η πηγή της ανθρώπινης γνώσης και σοφίας.

    Το ζήτημα είναι πως το σύμβολο του Ήλιου είναι βαθύ και σκεπασμένο με πολλά μυστικά. Ωστόσο, θα πρέπει να κατανοήσομε πως μιλώντας για τον Ήλιο, Σελήνη κλπ δεν αναφερόμαστε στη συμβολική μορφή, στα πλανητικά σώματα αλλά στη συγγένεια μεταξύ του ορατού σώματος και του συμβολικού.

    Ο Φίλων ο Ιουδαίος γράφει πως ανατέλλοντος του Ηλίου το σκότος εξαφανίζεται, το φως γεμίζει τα πάντα και με τον ίδιο τρόπο ο Θεός Ήλιος λάμπει στις ψυχές. Ο Πλάτων στο 6ο βιβλίο στις «Πολιτείες» αναφέρει πως «ο Ήλιος καθιστά όχι μόνο τα αντικείμενα της όρασης ορατά, αλλά τους παρέχει τη γέννηση, την αύξηση, την τροφή χωρίς να είναι αυτός γέννηση.» ο Ιάμβλιχος καλεί τον Ήλιο «εικόνα της θείας διάνοιας ή Σοφία». Η Έλενα Μπλαβάτσκυ θυμίζει πως ο Όμηρος και ο Ευριπίδης και συχνά ο Πλάτων κάνουν μνεία του Διός – Λόγου ή Ηλίου καιότι οι πρώτοι χριστιανοί όταν ρώτησαν το μαντείο για το λόγο του θεού Ιαώ (θεός των γνωστικών), πήραν σαν απάντηση «είναι ο Ήλιος». Ο Ωριγένης εξομοιάζει τον Ήλιο με τον Αδωνάι των Εβραίων.

    Στους Αιγυπτίους είναι ο θεός Άτον και αντιπροσωπεύεται σαν ιερόγλυφο με τον ηλιακό δίσκο. Σήμερα στην αστρονομία και αστρολογία γίνεται χρήση του ίδιου συμβόλου. Πίσω όμως από το θεό Άτον κρύβεται ο θεός Ρα, η θεία και αόρατος για τους ανθρώπινους οφθαλμούς θεότης, που παρίσταται με δίσκο περιβεβλημένου με ουρέα (φύλακα), που είναι ο θείος όφις.

    Ερευνώντας την αρχαία και νεώτερη Ηλιολατρεία βρίσκομε αναλογίες μεταξύ του Ηλίου και του Χριστού αλλά και μεταξύ του Άλι στο Ισλάμ. Εδώ θα αναφέρω μόνο πως αρχικά ο Ήλιος λατρευόταν σαν ένας μέλανας κυβικός λίθος με το χαρακτηριστικό όνομα Ηλιογάβαλος.Γιατί είχαν διαλέξει ένα κυβικό λίθο και μάλιστα μέλανα, ερμηνεύει με απόλυτη σαφήνεια ο Έλιφας Λεβί το «Δόγμα της Υψηλής Μαγείας». Ακόμα, περί της ερμηνείας του λίθου τούτου, δίνει σημαντικές πληροφορίες, ο Τεκτονισμός.

    Εξετάζοντας τα σύμβολα των επτά πλανητών θα δούμε πως αποτελούνται από τον Κύκλο και το Σταυρό, δύο θεμελιώδη σύμβολα. Ο Κύκλος χαράσσεται με μια ενιαία γραμμή άναρχη και ατέρμονη. Είμαστε μπροστά στην ουσία που αποτελείται από την ενότητα και το άπειρο. Είναι η πρωταρχική ουσία, η παγκόσμια, η αιώνια, η αναγκαστικά μόνο Μία, από την οποία όλα προήλθαν.

    Αυτή τη μέγιστη ιδέα οι Έλληνες τίμησαν με ένα εύγλωττο σύμβολο, του ουροβόρου όφεως, εις το μέσον του οποίου έγραφαν το ρητό ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ.Το παν τούτο ακριβώς γιατί είναι ΕΝ κινδυνεύει συνήθως να θεωρηθεί πως είναι ΜΗΔΕΝ. Ο κύκλος μόνος παριστά την πρώτη ύλη των σοφών.Είναι η ουσία που για τον αμύητο είναι μηδέν, ενώ είναι το παν για τους φιλοσόφους. Οι αμύητοι δεν την βλέπουν πουθενά, ενώ βρίσκεται παντού για τους σοφούς.

    Η ίδια αυτή ουσία είναι το πρωταρχικό χάος.Οι αλχημιστές συμβόλισαν με τον απλό κύκλο τη στυπτηρία των σοφών,το φιλοσοφικό άλας που είναι η αρχή όλων των αλάτων, των ορυκτών και των μετάλλων. Αυτό παραπέμπει στον Αιθέρα, τον παγκόσμιο παράγοντα που αποτελεί την εσώτερη ουσία των όντων, το φορέα κάθε υλικότητας.

    Για τη διαδοχική εκδήλωση όλων όσων περικλείει το Χάος χρειάζεται μόνο μια παλμική δόνηση. Αν φανταστούμε μια ακτινοβολία που πηγάζει από το κέντρο του παγκόσμιου διαστήματος και που διαδίδεται ανεξάντλητα θα δούμε και θα κατανοήσομε τις φωτεινές διακυμάνσεις των πνευματικών και υλικών, τη ζωτική ενέργεια του Μεγάλου Παντός, του Φωτός.

    Στο κέντρο του κύκλου αν προσθέσομε μια τελεία, μεταμορφώνεται το σύμβολο από το άμορφο χάος σε κεντρική δημιουργό αιτία, σε πηγή στην οποία σταθερά εδρεύει το αμετάβλητο και αδιάφθορο.

    Το Άπειρο Φως, το Αούρ-Ενσόφ των καββαλιστών, το Νουρ των Μουσουλμάνων, είναι η ακτινοβολία που πηγάζει σύγχρονα από παντού. Τίποτα δεν μπορεί να προηγηθεί πριν από αυτό. Όμως, Φως που δεν συναντά τίποτα για να φωτίσει είναι σαν να μην υπάρχει. Άρα, υφίσταται μια αδιαίρετη δυάδα, αυτή που οι μυθοπλασίες παρέστησαν με Θεία Ζεύγη, όπως ο Όσιρις και η Ίσις, ο Ήλιος και η Σελήνη.

    Η Σελήνη Πλανητικά και συμβολικά

    Αδελφή του Ήλιου με τους ίδιους γονείς, η Σελήνη παρίστατο σαν παρθένος εξαίσιας ομορφιάς επιβαίνουσα σε άρμα που το έσερναν δύο ταύροι ή ημίονοι. Κατά τις παραδόσεις της Αρκαδίας είχε εραστή τον Πάνα, ο οποίος της χάρισε κατάλευκο δέρμα. Οι γνωστότεροι έρωτές της είναι με τον Ενδυμίωνα, το βασιλέα της Ήλιδος γνωστός για τη δικαιοσύνη του. Λέγεται πως από τον έρωτα αυτόν, απέκτησε 50 θυγατέρας.

    Η Έλενα Μπλαβάτσκυ λέγει πως κανένα σύμβολο δεν είναι τόσο πολύπλοκο, όσο αυτό της Σελήνης. Η ψυχρή και αγνή Σελήνη έχει τόσες πολλές σχέσεις με τη Γη που υπερτερεί ακόμα και αυτής της Αφροδίτης – Εωσφόρο, την απόκρυφη αδελφή της Γης.

    Υπολογίζοντας το τι λένε οι επιστήμονες σήμερα για τη δημιουργία της Γης και της Αφροδίτης και ότι ο Δίας είναι ο φυσικός προστάτης της ακεραιότητας της Γης καθότι αναχαιτίζει κάθε ουράνιο σώμα που πορεύεται προς τον πλανήτη μας, και συγκρίνοντας όλα τα επιστημονικά δεδομένα με αυτά που η μυθοπλασία κατονομάζει, μπορούμε να σκιαγραφήσομε το πόσα πολλά βαθιά και αιώνια μυστικά κατείχαν όλοι οι Αρχαίοι Σοφοί μας.

    Ο Ήλιος δίνει ζωή σε όλο το πλανητικό σύστημα, η Σελήνη την μεταβιβάζει σε μας. Ο Ωριγένης και ο Κλήμης λέγουν πως η Σελήνη είναι το ζων σύμβολο του Γιαχβέ, η εξουσιάστρια της ζωής και του θανάτου.

    Στα θρησκευτικά δόγματα χρησίμευε πολλαπλά, σαν θηλυκή θεότητα για τις εξωτερικές ανάγκες και σαν αρσενική για την αλληγορία και τα σύμβολα. Ωστόσο, θα πρέπει να ξέρομε πως η Σελήνη είναι άνευ ορισμένου γένους. Είτε άρρεν, είτε θήλυ αποτελεί ένα μυστήριο, το Μυστήριο των Μυστηρίων και είναι το σύμβολο του καλού και του κακού.

    Στην Αλχημεία ο Ήλιος αντιπροσωπεύει τον χρυσό, τη σταθερότητα, τη Λογική, το δημιουργείν, τη στήλη J στο τάγμα των Τεκτόνων. Η Σελήνη αντιπροσωπεύει τον άργυρο, την ευκινησία, τη φαντασία, το Συντηρείν, τη στήληB στο τάγμα των Τεκτόνων.

    Ο μηνίσκος της μπορεί να παρασταθεί με τέσσερις μορφές: Η πρώτηέχει προς τα αριστερά στραμμένες τις ακμές και αντιστοιχεί προς το 1ο τέταρτο. Εδώ η Σελήνη είναι στο στάδιο της ανάπτυξης. Είναι η νεανική ηλικία, η τείνουσα προς την ώριμη. Η δεύτερηέχει στραμμένες τις ακμές προς τα δεξιά και δείχνει την αποσύνθεση, την προς εξαφάνιση πορεία, την πηγή της νέας ύπαρξης. Η τρίτηέχει προς τα άνω στραμμένες τις ακμές της και σημαίνει το θρίαμβο. Κυριαρχεί και διέπει κάθε τι κείται κάτωθέν της. Η τέταρτηέχει προς τα κάτω τις ακμές και δηλώνει πως υποδουλώνεται σε κάθε τι υπεράνω.

    Ο προς τα άνω μηνίσκος, συμβολίζει την άκρατη έξαρση του παθητικού στοιχείου, αυτής της φαντασίας που εγκαταλελειμμένη στον εαυτό της, ακανόνιστα μεταβάλλεται. Είναι η Εκάτη. Όμως γονιμοποιούμενη από τον Ήλιο γίνεται η βάση του Μεγάλου Έργου της Τελείωσης, η «Μήτηρ του Κόσμου». Είναι η Παρθένος μήτηρ του Λόγου, αυτή που οι πόδες της στηρίζονται πάνω στο μηνίσκο της Σελήνης.

     

    Ο Κρόνος Πλανητικά και συμβολικά

    Πατέρας του Κρόνου ήταν ο Ουρανός που φοβούμενος την δύναμη των άλλων παιδιών του (Τιτάνες, Κύκλωπες) και του Κρόνου τα έκλεισε στα έγκατα της Γης. Όμως η μητέρα τους η Γαία βλέποντας πως είναι δυστυχισμένα, πείθει τον Κρόνο να αποκόψει τα αιδοία του πατέρα του με δρεπάνι και μετά τα ρίχνει στη θάλασσα εκ των οποίων, όπως είδαμε σε άλλο μάθημα, γεννιέται η Αφροδίτη.

    Αφού κατέβαλε τον πιο φιλόδοξο των Τιτάνων, τον Οφίωνα, κυβερνούσε τα πάντα με ταραγμένη τη ψυχική του γαλήνη από την κατάρα του πατέρα του. Η κατάρα αυτή έλεγε να χάσει την εξουσία και να τιμωρηθεί με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, ο αγκυλομύτηςΚρόνος κατάπινε ένα-ένα τα άρρενα παιδιά του. Από τις κόρες του κατά πρώτον γενήθηκαν η Εστία, η Δήμητρα και η Ήρα. Μετά γεννήθηκε ο Πλούτων τον οποίο κατάπιε αμέσως. Η Ρέα, η σύζυγός του, βλέπουσα τη σκληρότητα του πατέρα αποφάσισε κατά τη γέννηση του δεύτερου γιου της του Ποσειδώνα, να κάνει μιαν απάτη. Είπε πως γέννησε ένα πουλάρι (ίππιος πώλος), το οποίο ο Κρόνος κατάπιε. Σημειώστε πως ένα από τα επίθετα του Ποσειδώνα είναι «ίππιος». Η Ρέα όμως όταν κυοφορούσε τον Δία, φοβήθηκε πως το κόλπο δεν θα γινόταν πάλι. Ρώτησε τους γονείς της, τον Ουρανό και τη Γαία, και της υπέδειξαν τον τρόπο να γεννήσει τον Δία, στο σπήλαιο Λύκτο της Κρήτης. Η Γαία έκρυψε το Δία σε ένα σπήλαιο του όρους Αιγαίου της Κρήτης και εκεί τον μεγάλωσε. Στη θέση του έβαλαν έναν λίθο. Ο Κρόνος κατάπιε το λίθο. Έτσι κατανικήθηκε και ξέρασε και τα υπόλοιπα παιδιά που είχε καταπιεί.

    Ο Ζευς όταν έφθασε σε ηλικία ώριμη, σκέφθηκε να αποκτήσει το θρόνο. Τον συμβούλευε η Νυξ, η οποία του έδωσε μέλι να φάει ο Κρόνος. Έτσι έγινε και ο δεύτερος έπεσε σε βαθύ λήθαργο κατά τη διάρκεια του οποίου ο Ζευς έκοψε τα αιδοία του.

    Ο Ζευς, σύμφωνα με τον Όμηρο, έδιωξε τον Κρόνο στα πέρατα της γης, όπου καθόταν και δεν μπορούσε να δει τις αυγές του Ήλιου, να ζήσει τους ανέμους επειδή περιβαλλόταν από παντού με βαθύτατους ερέβους (βαθύ σκοτάδι).

    Το σύμβολο του Κρόνου είναι ιδίας ισχύος με αυτά του Ηλίου και της Σελήνης. Ο Έλιφας Λευί στο «Δόγμα» του λέγει πως ο Κρόνος είναι μέγας μαγικός παράγοντας και του αποδίδει το σύμβολο του Ουροβόρου όφεως, κειμένου κάτωθεν της τετράδος των στοιχείων. Έτσι απεικονίζεται η μεγάλη αλήθεια της διπλής προσωπικότητας του Κρόνου που αντιπροσωπεύει και την καλή και την κακή αρχή.  Γενικά, όμως θεωρείται σαν φθονερή και μοχθηρή αρχή.

    Είναι ο Ιλδαβαώθ των Γνωστικών. Συνηθέστερα θωρείται επίσης, πως είναι ο Χρόνος, η περίσκεψη και η πείρα. Είναι ο Χρόνος που διαλύει τις σωματικές αρχές και δίνει την ελευθερία στο αιχμαλωτισμένο πνεύμα.

    Ο Κρόνος ενώνεται με τη Ρέα, της Γαίας, της πρωταρχικής Ύλης και γεννά τους αρχαίους θεούς και το Δία.

    Ο Πλάτων στον Κρατύλο, ερμηνεύει τα ονόματα του Κρόνου και της Ρέας και ο Πρόκλος σχολιάζει για αυτό: «Είναι λοιπόν ο (Κρόνος) νους, η υπόσταση της αμόλυντου τάξης και ο ηγεμόνας της διανοητικής όλης διακόσμησης…»

    Στο αλχημικό και αστρολογικό σύμβολο του Κρόνου βλέπομε την υλικότητα των τεσσάρων στοιχείων να κείται υπεράνω της πλαστικότητας της Σελήνης. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει στο σύμβολο του Δία.

    Έτσι βλέπομε ότι:

    Ζευς

    1.Σταυρός κάτωθεν του μηνίσκου.

    2.Μεταβολή μέλλουσα να γίνει.

    3.Νεανικότητα, ζέση, έπαρση, πρωτοβουλία.

    4.Εξάρτηση από την οριζόντια γραμμή.

    5.Μελλοντική μεταβολή στο πεδίο της παθητικότητας ή της ύλης.

    6.Αύξηση, φυσική ανάπτυξη.

    7.Ενσωμάτωση, ενσάρκωση.

    8.Γένεση υλικής ζωής, ζωντανή (εμψυχούσα) αρχή.

    ΖΩΗ

    Κρόνος

    1.Σταυρός άνωθεν του μηνίσκου.

    2.Μεταβολή που έχει γίνει.

    3.Γήρας, ψυχρότητα, δοκιμασία, επιφυλακτικότητα.

    4.Εξάρτηση από την κατακόρυφο γραμμή.

    5.Μεταβολή που έχει γίνει στο πεδίο της δράσης ή του πνεύματος.

    6.Φθίση, ελάττωση των φυσικών δυνάμεων.

    7.Εξαΰλωση,  αποσάρκωση.

    8.Επαύξηση της πνευματικής ζωής. Μεταμορφωτική αρχή.

    ΘΑΝΑΤΟΣ

    Ο Ζευς Πλανητικά και συμβολικά

    Ο Ολύμπιος Θεός Ζευς είναι ο μέγιστος, ο «πατήρ ανδρών τε θεών τε». Είναι ο θεός του αιθέρα, ο κατοικών στους ουρανούς, ο χειριζόμενος τον κεραυνό και διατρέφων δι’ αυτού το Παν.

    Ο Ντεσάρμ γράφει πως στην Ακρόπολη στεκόταν ένα άγαλμα της Γαίας σε στάση ικέτιδας που παρακαλούσε το Δία να στείλει βροχή να δροσίσει τα στήθη της.

    Μια από τις θείες συζύγους του ήταν η Δημήτηρ, Γη-Μήτηρ. Ο Βιργίλιος στα ποιήματά του εκφράζει έναν αποσυμβολισμό τους ζεύγους, αναφέροντας πως την εαρινή εποχή ο παντοδύναμος θεός του Αιθέρα κατέρχεται με ζωογόνες βροχές στον κόλπο της συζύγου του, της γήινης σφαίρας, η οποία γονιμοποιεί όλα τα σπέρματα τα οποία περικλείει.

    Η παράδοση λέγει πως θέλοντας να βρει το μέσον της οικουμένης, διάλεξε δύο ισοταχείς αετούς τους οποίους άφησε να πετάξουν, τον ένα ανατολικά και τον άλλο δυτικά. Αυτοί περιέτρεξαν την γη και συναντήθηκαν στους Δελφούς.  Εκεί αφού έκανε δύο χρυσούς αετούς σε ανάμνηση του γεγονότος, κατέστησε τον τόπο ιερό, όπου και κτίστηκε αργότερα τέμενος του Απόλλωνα. Λέγεται πως τοποθέτησε και το Λίθο που κατάπιε ο Κρόνος αντί του ιδίου.

    Οι αλληγορικές ερμηνείες είναι πλείστες σχετικά με το Δία. Ο Πρόκλος λέει πως το όνομα του θεού κρύβει τους δύο χαρακτήρες του. «Είναι, λέει, διττό. Το μεν Δίας δηλώνει την δια αυτού αιτία, που είναι η πατρική αγαθότητα, το δε Ζευς την ζωογονία, τις πρώτες αιτίες που βρίσκονται στο Παν. Το μεν πρώτο είναι της Κρονικής σειράς, το δε δεύτερο της ζωογόνου Ρέας. Και έτσι, ο Κρόνος είναι η τριπλή ουσία, αμέριστη (αδιαίρετη), μέση (ανάμεσα στην αρχή και το τέλος) και μεριστή (διαιρετή), η δε Ρέα είναι η τριπλότητα της ζωής, η νοερή (πνεύμα), ψυχική (ψυχή) και σωματική (ύλη)».

    Ακόμα, ο Πρόκλος αποδίδει στον Κρόνο την Τιτανική τάξη, εις τον Ουρανό την συνεκτική και στο Δία τη δημιουργική. Άρα, θεωρεί το Δία αλληγορικά το Δημιουργό.

    Άλλοι συγγραφείς στην αρχαιότητα θεωρούν το Δία ως την Πρώτη Ύλη,εκ της οποίας παρήχθησαν τα υπόλοιπα στοιχεία.

    O Ορφεύς στους «Ορφικούς Ύμνους» εκφράζεται όμοια:

    ΖΕΥΣ   ΠΡΩΤΟΣ   ΕΓΕΝΕΤΟ.   ΖΕΥΣ   ΥΣΤΑΤΟΣ   ΑΡΧΙΚΕΡΑΥΝΟΣ

    ΖΕΥΣ   ΚΕΦΑΛΗ,   ΖΕΥΣ   ΜΕΣΑ,   ΔΙΟΣ   Δ’   ΕΚ   ΠΑΝΤΑ   ΤΕΤΥΚΤΑΙ.

    Ο Ζευς εκλαμβάνεται αντί του αιθέρα, δηλαδή του Μονοειδούς Πυρός,εκ του οποίου αποτελείται και ο Ήλιος. Έτσι, πολλοί συγγραφείς συγχέουν αυτά τα δύο πρόσωπα. Ωστόσο, ο Όμηρος τον αναγνωρίζει σαν κάτοικο του αιθέρος, αλλά δεν τον αποκαλεί Αιθέρα. Ο Ερμής το Τρις Μέγιστος τον καλεί ζωοδότη και κατοικούντα μεταξύ Ουρανού και Γης.

    Ίσως η ουσία του Αιθέρα να ανήκει στον Κρόνο και ο Ζευς να είχε μια θέση λίγο κατώτερη, εκεί που το πυρ εξαρτάται περισσότερο από τον αέρα. Θεωρώ πως είναι η Τετρακτύς, αυτός που ονομάζεται Ζευς Πατήρ.

    Στην αποκρυφολογία ο Δίας προέρχεται από τη Σελήνη, μετέχοντας στην πλαστικότητα και υγρότητά της. Έτσι, η Σελήνη ενώνεται με τον σταυρό, το στοιχειακό κόσμο για να δώσει σώμα, μάζα και συνεκτικότητα. Μια σεληνιακή ουσία δεν μπορεί να κυβερνήσει το φυσικό κόσμο, ενώ αυτό γίνεται σε συνεργασία με τον πλανήτη Δία. Η γονιμότητα και η δυναμικότητα αντιστοιχούν προς τις στοιχειακές ιδιότητες του υγρού και θερμού, δηλαδή προς το στοιχείο του Αέρα,που κατέχει ενδιάμεση θέση μεταξύ του θερμού και ξηρού, δηλαδή του Πυρός,και του ψυχρού και υγρού, δηλαδή του Ύδατος.Συνεπώς η ουσία του Δία είναι το ΑΛΑΣτων αλχημιστών.

    Στα ερμητικά διδασκόμαστε: ο Ζευς αντιπροσωπεύει τον Αέρα που παρέχει τη ζωή, το ελαφρύ τούτο Πνεύμα δια μέσου του οποίου εμψυχώνονται τα όντα, με μια λέξη παριστά τη Ζωή, σε αντίθεση με τον Κρόνο που εικονίζει τη μεταμόρφωση, δηλαδή το Θάνατο.

    Άρης Πλανητικά και συμβολικά

    Είναι γιος του Δία και της Ήρας. Είναι ο κατ’ εξοχήν θεός του πολέμου και του πυρός, των αρχών που ανανεώνουν και αναγεννούν το σύμπαν. Τα σημεία στα οποία καταφαίνεται η μεγάλη σημασία του μύθου του Άρη είναι σχετικώς λίγα, αλλ’ όμως αρκετά περιεκτικά.

    Από τους έρωτές του με την Αφροδίτη απέκτησε δύο τέκνα, το Δείμο και το Φόβο ή κατ’ άλλους και την Αρμονία η οποία κερνούσε τους Ολύμπιους θεούς μαζί με τον Ερμή και την Ήβη, Νέκταρ. Επίσης, γέννησε τον Κύκνο με την Πελοπία ή Πυρήνη της οποίας το όνομα υπαινίσσεται το Ουράνιο Πυρ.

    Ο Άρης από τον ορμητικό του χαρακτήρα ήταν απεχθής σε πολλούς άλλους θεούς, όπως ο Δίας και η Αθηνά.

    Το ιερό πτηνό του Άρη είναι ο Αλέκτωρ. Τα κύρια σημεία του πτηνού είναι η ιδιότητά του να αναγγέλλει την ανατολή του ηλίου και την επικράτηση του φωτός επί του σκότους. Θεωρήθηκε μαγικό πτηνό του οποίου η φωνή έχει τη δύναμη να διώχνει τους δαίμονες του σκότους. Συνοδεύει μαζί με τον κύνα τις ψυχές στον Άδη. Στην Ελλάδα θεωρείται σαν πτηνό που διώχνει τους δαίμονες, τη βασκανία κλπ. Ο Πυθαγόρας θεωρούσε το λευκό κόκορα, ιερό του Μηνός  και απαγόρευε τη βρώση του. Στα Ελευσίνια Μυστήρια τον θεωρούσαν ιερό πτηνό της Περσεφόνης. Στον Ασκληπιό θυσίαζαν κόκορα. Υπάρχει άγαλμα κατά τα λεγόμενα του Πλούταρχου, που ο Απόλλων κρατεί στα χέρια του κόκορα, σαν σύμβολο της ηλιακής του ιδιότητας.

    Ο Ερμής ο Τρις Μέγιστος παρεμβάλει τον αλέκτορα εξαιτίας της ρώμης και της ενεργητικότητάς του προς το Πυρ, ως σύμβολο της αρχικής Αιτίας του παντός. Ακόμα θεωρείται ως η Πρωταρχική ύλη των Γνωστικών, το κηρύκειο του Ερμή και ο όφις με τη διπλή ουρά. Η σχέση αλέκτωρ-όφις δεικνύει ο ορνιθόμορφος Αβρασάξ, ο όφις του Άρη, ο φιλοσοφικός Δράκος.

    Στην ελληνική μυθοπλασία, ο Άρης αντιπροσωπεύει τη φυσική αρχή της συνεχούς μεταμόρφωσης και εξέλιξης δια μέσου του αόρατου πυρός, πράγμα που είναι η ίδια η πηγή ζωής και φωτός. Είναι η δεύτερη ψυχή του Κόσμου, αυτός που πραγματοποιεί τις ηλιακές ιδιότητες δια της δράσης. Είναι η αρχή της κίνησης στο διάστημα και στην ψυχή των ατόμων στη φύση. Συνεπώς είναι η αρχή της διείσδυσης, της διαίρεσης, της διαχώρισης, της διάλυσης, της μεταμόρφωσης και της Δύναμης.

    Ερμητικά, το σύμβολό του δηλώνει την εκτοξευτική του ικανότητα. Αυτήν την ικανότητα που διευθύνεται από τις αναλλοίωτες αντιδράσεις του φυσικού νόμου και εμψυχώνει.

     Η Αφροδίτη Πλανητικά και συμβολικά

    Όπως έχομε την ελληνική μυθοπλασία δύο Έρωτες, έτσι μπορούμε να διακρίνομε δύο μορφές της Αφροδίτης. Η πρώτη, η πιο αρχαία, είναι η κόρη του Ουρανού και της Ημέρα. Η δεύτερη είναι το αποτέλεσμα της συνένωσης των τεμαχισμένων γεννητικών μορίων του Ουρανού μετά του αφρού της προσωποποιούσης τη θάλασσα Διώνης ή της μητέρας της Τηθύος.

    Ένα όστρακο της χρησίμευσε για να στηριχθεί και με τη βοήθεια του Ζέφυρου και των Ανέμων, πλέει πρώτα προς τα Κύθηρα και μετά προς την Κύπρο. Εκεί εξέρχεται στη ξηρά και πλούσια βλάστηση φύεται στα πόδια της. Είναι ή Αναδυομένη Αφροδίτη ή Αφρογένεια. Εκεί την υποδέχονται οι Ώρες και την οδηγούν στα Ολύμπια Ανάκτορα.

    Ενώθηκε με θεούς, ημίθεους και θνητούς.

    Ο πιο περίφημος των ερώτων της είναι αυτός με τον Άδωνι, του Έλληνα Θαμμούζ. Η παράδοση λέγει πως πατέρας του είναι ο Φοίνικας ή ο Κινύρας ο βασιλέας της Κύπρου και πρώτος ιερέας της Αφροδίτης. Μητέρα του είναι η Σμύρνα ή Μύρρα. Τη Μύρρα καταδίωκε με οργή η Αφροδίτη γιατί δεν την τιμούσε και αυτή ενώθηκε με τον πατέρα της εν αγνοία του. Ο πατέρας της Μύρρα όταν το κατάλαβε την καταδίωξε αλλά οι θεοί τη λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν σε θάμνο. Μετά από εννέα μήνες το δενδρύλλιο άνοιξε και βγήκε ένα αγόρι εξόχου ομορφιάς. Ήταν ο Άδωνις. Η Αφροδίτη τον παρέλαβε, τον έβαλε σε ένα κάνιστρο και το έδωσε στην Περσεφόνη που και αυτή θαμπωμένη από την ομορφιά του, αρνείται να τον γυρίσει πίσω.

    Ο Μεγάλος Κριτής αποφασίζει ο Άδωνις να ζει τέσσερις μήνες κάθε χρόνο στον Όλυμπο και τον υπόλοιπο χρόνο του μεταξύ των δύο θεοτήτων.

    Στα έπη των ποιητών είναι η υπέρτατη χάρις, η θριαμβεύουσα γοητεία. Ακόμα και τα σύμβολα ή τα εμβλήματα της Αφροδίτης δείχνουν την παραγωγική γονιμότητα. Στο φυτικό βασίλειο έχει τη μυρτιά, το μήλο, τα ρόδα. Στο ζωικό ο τράγος, ο κριός, ο λαγός. Στο Άργος και στη Θεσσαλία θυσίαζαν για αυτήν, χοίρο. Μεταξύ των πτηνών της ανήκει το στρουθίο και η περιστερά.

    Συμβολιζόταν αρχικά με ένα είδος κώνου ή πυραμίδας με περίγυρα αναμμένους πυρσούς.

    Για τους Χαλδαίους και Αιγύπτιους, ήταν σύζυγος του Πρωτέα, αυτού που συμβολίζει το Παγκόσμιο Πνεύμα της Φύσης και θεωρείτο μητέρα των Καβείρων Θεών. Σήμερα ακόμα, τόσο ο πλανήτης, όσο και το πλανητικό πνεύμα της καλούνται Χαμπάρ (Μέγας), όνομα που υπενθυμίζει τη λέξη Χαμπίρ ή Καμπίρ ή Κάβειρος.

    Μπορούμε να θεωρήσομε την Αφροδίτη σαν μια μορφή του Ουρανίου πυρός, αυτού που φέρεται επάνω στα ύδατα της μεγάλης αβύσσου κατά τη γέννηση των κόσμων. Αργότερα, ενωμένη με το άρρεν θείο πυρ, τον Άρη, θα γεννήσει τον Έρωτα με τον οποίο τελειώνει το έργο της κοσμογονίας.

    Το αλχημικό σύμβολό της είναι ένας ηλιακός κύκλος, δηλαδή η ζωογόνος και εμψυχώτρια αρχή, υπερκείμενη της τετράδας των στοιχείων και η οποία κατευθύνει στις μίξεις τους. Είναι ο δημιουργικός ρόλος τον οποίο παίζει ή Αφροδίτη στο φυσικό κόσμο.

    Ας δούμε αυτό το ιδεόγραμμα της Αφροδίτης.

    Γενική αρχή του αποκρυφισμού είναι ότι κάθε δημιουργία προϋποθέτει την ύπαρξη κέντρου και περιφέρειας, δηλαδή ενός κύκλου, του Ιώδ και Χε, του Για και Χα, του Γιώτα και Έψιλον, του θετικού και αρνητικού πόλου.  Τα δύο αυτά στοιχεία ενώνονται και αποτελούν το ιδεόγραμμα του Ήλιου, το Θείο Λόγο, σαν αποτέλεσμα των δύο ανώτερων αρχών, ο οποίος φέρει τον αριθμό τρία. Το τρία παριστάνεται με το ισοσκελές τρίγωνο. Όμως το τρίγωνο ή ο αριθμός 3 για να εκδηλώσουν τις δημιουργικές ικανότητες, πρέπει να ενωθούν με την τετράδα των στοιχείων, οπότε λαμβάνεται το επταδικό σύμβολο της πυραμίδας, όπως βλέπομε στο σχήμα, δεξιά.

     Η παράσταση αυτή μπορεί να αποδοθεί αντίστοιχα στο σύμβολο της Αφροδίτης, αν αντικαταστήσομε τον Ήλιο με το τρίγωνο και το τετράγωνο με τον ισότιμο σταυρό ή στο σύμβολο του θείου των φιλοσόφων αν γίνει αντικατάσταση μόνο του τετραγώνου. 

    Η ομοιότητα μεταξύ σταυρού και τετραγώνου είναι κατάδηλος δεδομένου πως αναλυμένο το τετράγωνο δίνει δύο ελληνικά γράμματα «γάμμα» ή δύο ορθές γωνίες που ενωμένες στην κορυφή δίνουν το σταυρό ή το ελληνικό γράμμα Χ.Είναι αξιοπρόσεκτο πως στο επταδικό σύμβολο της πυραμίδας περικλείεται ο πεντάκτινος αστέρας των Μάγων. Το ίδιο αξιοπρόσεκτη είναι η αναλογία που υφίσταται μεταξύ του ιδεογράμματος της Αφροδίτης και του Αλυσωτού σταυρού των αιγυπτιακών μυστηρίων, που παριστά την γονιμοποιό δύναμη και τη ζωή γενικά.

    Στον Ταρώ, η 3η των 22 μεγάλων Κλειδών, εικονίζει την Ουράνια Αφροδίτη, την προσποίηση του Έρωτα, τον Ώρο, την Ανθρωπότητα και τη Φύση. Στο αριστερό χέρι κρατεί σκήπτρο πάνω στο οποίο υπάρχει το σύμβολο της Αφροδίτης δηλώνοντας την παθητική επίδραση την οποία εξασκεί η θεά στη γέννηση των όντων. Περιβάλλεται με τους 12 αστερισμούς του ζωδιακού και στα πόδια της παρίσταται μηνίσκος Σελήνης. Σε άλλο επίπεδο, η Αφροδίτη βρίσκεται στην 17η κάρτα της Μεγάλης Αρκάνας, στον Αστέρα.

    Ο Ερμής Πλανητικά και συμβολικά

    Ο Ερμής είναι γιος του Δίας και της πρεσβύτερης των Πλειάδων, της Μαίας. Γεννήθηκε στο όρος Κυλλήνη στην Αρκαδία.

    Ο Ερμής είναι ο εφευρέτης της λύρας, την οποία κατασκεύασε από κόκαλο χελώνας με επτά χορδές σύμφωνα με τον αριθμό των επτά πλανητών και την ονόμασε «χέλυς». Αλλά και η μονοκάλαμος σύριγγα (αυλός) είναι εφεύρεση του Ερμή.

    Όμως εκτός της μουσικής, είναι εφευρέτης των γραμμάτων, της γεωμετρίας, της παλαίστρας. Υποστήριξε το εμπόριο και το κέρδος. Μια από τις σπουδαιότερες εργασίες του Ερμή ήταν του Ψυχοπομπού ή Ψυχαγωγού, δηλαδή έφερνε τις ψυχές και τις παρέδιδε στον Χάρωνα.

    Χαρακτηριστική είναι η ράβδος του που σύμφωνα με την παράδοση την κατασκεύασε ο Ήφαιστος, όταν ήταν νήπιο ο Ερμής για να παίζει. Ήταν χρυσή και είχε δύο δράκοντες τυλιγμένους κυκλικά, ο ένας απέναντι στον άλλον. Μεταξύ των κεφαλών τους υπήρχε χρυσή σφαίρα στην οποία κατέληγε η ράβδος. Τα δύο φίδια εκφράζουν θεμελιώδεις αλήθειες. Κατά πρώτο, το νόμο της αντισταθμίσεως και της ισορροπίας των αντιθέτων, καθότι το ένα είναι λευκό και το άλλο μέλαν. Είναι τα δύο αντίθετα ρεύματα του παγκόσμιου μαγνητισμού που εξισορροπούν στη σφαίρα της ράβδου, κατά κάποιο τρόπο συμφιλιωμένα. Είναι το δένδρο της ζωής και τα νευρικά κέντρα του ανθρώπου τα οποία ο μεμυημένος πρέπει να γνωρίζει και να αναπτύξει. Είναι η γενική έννοια της οκτάδος, η αιώνια κίνηση των κύκλων, η ρυθμική αναπνοή του Κόσμου.

    Το όνομα του Ερμή έχει ετυμολογική σχέση με τον αριθμό οκτώ.

    Σύμφωνα με τον Αθήναιο (δειπνοσοφισταί - ζ) ο ιχθύς που ονομαζόταν Βόαξ (η γόπα) ήταν ιερός του Ερμή. Τα κυριότερα σύμβολά του ήταν το κηρύκειο, ο κριός και ο φαλλός.

    Οι Έλληνες καλλιτέχνες παρουσίασαν με διάφορες μορφές τον Ερμή και τον κριό. Άλλοτε να κάθεται κοντά του, άλλοτε να το κρατά στους ώμους κλπ. Μια όμως παράσταση κεντρίζει το ενδιαφέρον όπου ο Καλάμις, σύμφωνα με τις διηγήσεις του Παυσανία, για την πόλη της Τανάγρας έφτιαξε τον Ερμή να φέρει στους ώμους τον κριό σε χαρακτηριστική στάση που εμφανώς παριστάνει το εβραϊκό γράμμα Άλεφ. Ο Κριοφόρος Ερμής είναι ο καλός Ποιμένας που αργότερα βρίσκομε στις κατακόμβες των χριστιανών, σαν σύμβολο του Ιησού. Μεμονωμένα ο κριός σαν σύμβολο είναι η γονιμοποιός αρχή, αυτή που συντηρεί και πολλαπλασιάζει το ποίμνιο. Ο Παυσανίας αποφεύγει ρητώς να δώσει πληροφορίες για το συμβολισμό του Κριού.

    Το άλλο σύμβολο, ο όρθιος φαλλός έχει περίπου την ίδια έννοια. Ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες αναφέρει: «Σωστά ως έχει τα αιδοία τα αγάλματα του Ερμή, οι Αθηναίοι πρώτοι τα έμαθαν να τα κάνουν από τους Πελασγούς. Οι δε Πελασγοί έλεγαν κάποιον ιερό λόγο για αυτόν, από τους δηλωμένους λόγους για αυτά, στη Σαμοθράκη.»

    Ο ιστορικός Ντεσάρμ, λέγει πως «ο Ερμής ταυτίζονταν με τον Κάρδο ή τον Κασμίλο έναν των Καβείρων θεών, στη Σαμοθράκη. Και πως ήταν ο εραστής της Περσεφόνης με την οποία φλεγόταν από πόθο για να ενωθεί.

    Ο ιθυφαλλικός (φιλήδονος) Ερμής ερμηνεύεται από τους ιεροφάντες ως το άρρεν στοιχείο, η γονιμοποιός δύναμη, η οποία επιζητεί άπληστα την ένωση με την Περσεφόνη, το θηλυκό στοιχείο, για να συμπληρωθεί το έργο της παραγωγής στη φύση».

    Εξετάζοντας το σύμβολο του Ερμή βλέπομε πως είναι πιο περίπλοκο και από αυτό της Αφροδίτης.

    Η Έλενα Μπλαβάτσκυ λέγει στην απόκρυφο διδασκαλία σχετικά με το μύθο περί Σατάν πως «ο πόλεμος στον Ουρανό είναι οι τρομερές μάχες στις οποίες ο υποψήφιος για την ανωτέρα μύηση ήταν υποκείμενος στις μεταξύ του εαυτού του και των παθών του, όταν ο εσώτερος άνθρωπος επρόκειτο να εξοντώσει τον έξω, ή να αποτύχει. Στην πρώτη περίπτωση καθίσταται ο «νικητής Δράκων» γιατί είχε κατανικήσει όλους τους πειρασμούς και ο «Υιός του Όφεως», πραγματικός όφις, που έχει απορρίψει την παλιά του επιδερμίδα για να αναγεννηθεί σε νέο σώμα και να γίνει ο Υιός της Σοφίας και της Αθανασίας, στην αιωνιότητα. Ο Σηθ, θεωρούμενος απόγονος του Ισραήλ, δεν είναι παρά η απλή παραμόρφωση του Έλληνα Ερμή, του θεού της Σοφίας, καλουμένου επίσης Θεύθ, Τατ, Σηθ, Σετ, Σατάν. Είναι ο Τυφών, ο Άποφις, ο Δράκων ο φονευθείς από τον Ώρο, διότι ο Τυφών ονομαζόταν επίσης Σετ. Είναι η σκοτεινή πλευρά του Οσίριδος, του αδελφού του».

    Ο στωικός Κορνούτος λέγει πως ο Ερμής δεν είναι άλλο παρά ο Λόγος, αυτός που στάλθηκε από τους Θεούς στον ουρανό στη Γη. Ο Ερμής είναι ο μέγας και ανώτατος αποκαλυπτής, η θεία πηγή σε καθετί το ανθρώπινο πνεύμα είχε ανακαλύψει και εμπιστευτεί στη γραφή. Είναι ο Θεός Άνουβις ή Αγαθοδαίμων, όπου ο πρώτος παρίσταται με τη μορφή κυνός και ο δεύτερος με τη μορφή όφεως.


     

    Ο Ζωδιακός Κύκλος

    Ο Κριός,το χρυσόμαλο δέρας. Ο ζωδιακός καταστερισμός του Κριού έχει σχέση με τη Θεά Αθηνά, τη θεά της Ουράνιας Σοφίας. Η Αθηνά μόνη γνωρίζει τις κλείδες του δώματος στο οποίο ο Κεραυνός (ο Λόγος) είναι σφραγισμένος. Η θεότητα καθοδηγεί τον άνθρωπο στη ζωή και το φως και τον διδάσκει πώς να επανέλθει στο Φως και τη ζωή και πώς να απαλλαγεί από τα δεσμά της ύλης την οποία γενικά εκπροσωπούν οι Δράκοντες και οι Ταύροι. Διότι Αθηνά σημαίνει Θεού νόηση ή θεία νοεί ή διότι είναι ηθών νόηση.

     Ο Ταύρος,αυτός στον οποίο μεταμορφώθηκε ο Ζευς για να απαγάγει την Ευρώπη. Εκ της παράδοσης το ζώδιο αυτό ηγεμονεύει η Αφροδίτη.

     Οι Δίδυμοιοφείλουν το όνομά τους στον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, τα δίδυμα παιδιά του Δία που με μορφή κύκνου τεκνοποίησε τη Λήδα.

    Ο Καρκίνοςξεκινά με τη θερινή  τροπή του ηλίου. Ο Καρκίνος δεν είναι άλλος από τον Σκαραβαίο των Αιγυπτίων που παριστά μια μορφή του Ηλίου.

    Οι Έλληνες έδωσαν μυθολογική ερμηνεία στο όνομά του και το απέδωσαν στον Καρκίνο που δάγκωσε τον Ηρακλή. Το ζώδιο αυτό αποδίδεται στο Δία.

    Ο Λέωναντιπροσωπεύει το λέοντα της Νεμέας το οποίο ο ηλιακός ήρωας Ηρακλής κατανίκησε.

    Περαιτέρω έχει αστρολογική αναλογία προς το θεό Απόλλωνα. Ο ηλιακός θεός που εξακοντίζει τις λαμπρές του ακτίνες, ο ουράνιος τοξότης του οποίου τα βέλη κτυπούν μακριά και ποτέ δεν αποτυγχάνουν, θεωρείται ως ισχυρός θεός, αήττητος και φοβερός στους εχθρούς του. Ο Απόλλων ήταν ο οδηγός των Μοιρών που κυριαρχούν στο πεπρωμένο των ανθρώπων και κόπτουν το νήμα της ζωής των.

    Για αυτό το λόγο, ο Πλάτων στον Κρατύλο, τον ονομάζει Απολλούων. Εξετάζοντας το όνομά του ο Πλάτων στο ίδιο έργο, λέγει πως περικλείει τις τέσσερις χαρακτηριστικές δυνάμεις του θεού. Για μεν τη μαντική, το αληθές και το απλό, διότι πάντα τα δύο αυτά επίθετα στο ίδιο σημαίνουν και θα ήταν πολύ ορθό, να ονομάζεται όπως οι Θεσσαλείς τον αποκαλούν, Άπλουν. Για την τοξική, μπορεί να κληθεί αει-βάλλων. Για την καθαρτική (θεραπευτική) και ιατρική ικανότητα, απολλούων. Και τέλος για τη μουσική, ομοπολλών, όπου το ομο, περιλαμβάνεται στο αθροιστικό Α του ονόματος Απόλλων. Σημαίνει την κοινή περιπολία στον ουρανό και στην αρμονία των ασμάτων, που είναι η καθ’ αυτό αρμονία και ότι όλα αυτά περιπολεί με κάποια αρμονία.

    Μια πολύ καλή ανάλυση του θεού Απόλλων δίνει ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί του Ε εν Δελφοίς».

    Η Δήλος και οι Δελφοί είναι τα κυριότερα κέντρα λατρείας του. Το Δελφικό μαντείο ήταν κατ’ αρχάς κοινό της Γαίας και του Ποσειδώνα.

    Μεταξύ των πτηνών των αφιερωμένων στον Απόλλων είναι ο Ιέραξ και ο Κύκνος. Από τα ζώα, ο Λύκος.

    Στις σύγχρονες εποχές αντιλαμβανόμαστε πως το Άγιο Πνεύμα και ο Απόλλων είναι ταυτόσημα. Οι τέσσερις δυνάμεις του Απόλλωνα, Μουσική-Μαντική-Ιατρική-Τοξική, αντιστοιχούν και είναι ταυτόσημες με τις Δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος. Τόσο ο Ιησούς, όσο και οι μαθητές μεταχειρίζονταν στις δυνάμεις αυτές. Ανάκληση του Λαζάρου, βάδιση στην επιφάνεια της θάλασσας δηλώνουν τις θεουργικές δυνάμεις, το θαύμα της συκής, η άρνηση του Πέτρου δηλώνουν τη μαντική, οι θεραπείες δηλώνουν την ιατρική και ο καθαρμός, τα ακάθαρτα πνεύματα δηλώνουν την τοξική ή καθαρτική.

    Ο Πρόκλος έχει γράψει έναν ωραιότατο ύμνο προς τον Απόλλωνα.

    «Επάκουσόν μου, βασιλεύ του Νοερού Πυρός, ώ χρυσήμινε Τιτάν! Επάκουσόν, ταμία του φωτός, ώ Άναξ, ο κρατών την κλείδα της πηγής της Ζωής. Συ, ο οποίος εις τους κόσμους της Ύλης υψόθεν ποταμούς αρμονίας εκχύνεις! Επάκουσον Συ, ο κατέχων την μεσαίαν υπέρ τον αιθέρα έδραν, και τον καρδιαίον παμφαή του Κόσμου κύκλον, πάντα επλήρωσας της αγρύπνου προνοίας σου. Οι δε πλανήτες, έχοντες εζωσμένους τους αειθαλείς σου Πυρσούς, αιωνίως πέμπουσι, κατά τους ακαμάτους και άνευ λήξεως χορούς των, προς τους επιχθονίους, σταγόνας ζωογόνους και ραντίσματα. Υπό τους παλινοστούντας δίφρους σου, κατά τους θεσμούς και νόμους των Ωρών, η φύσις όλη ζωογονείται και αναθάλλει. Κατέπαυσε δε ο θόρυβος των αντιμαχομένων στοιχείων, Σου φανέντος εκ του αρρήτου πατρός. Ο άκαμπτος χορός των Μουσών, υποχωρεί προ Σου. Όταν Συ θέλης, μεταστρέφουσι προς άλλην κατεύθυνσιν της αναποφεύκτου τύχης το νήμα. Διότι είσαι παντοδύναμος και παντοκράτωρ… Σε υμνούσι ως τον πατέρα τον ξακουστόν του Διονύσου. Εις Σε τα βάθη τα πυκνότατα της ύλης σε επευφημούν ως τον ενθουσιώντα Άττιν, άλλο δι’ αοιδοί ως τον αβρόν Άδωνιν……Αλλά θεών πανάριστε, πυροστεφές, όλβιε δαίμον, εικών του παγγενέτου θεού, ψυχών αναγωγεύ, επάκουσόν μου και κάθηρόν με πάντοτε πάσης αμαρτάδος….άν τότε υπό την αναγωγόν σου καθοδήγησιν, την αποδιώκουσαν τα κακά, εις μεν την ψυχήν μου πρόσφερε φώς αγνόν και πολύολβον, απομακρύνων την αχλύν το σκότος το δηλητηριώδες και ολέθριον. Εις δε το σώμα μου δίδε την ισχύν και αγλαόδωρον υγείαν. Εισάγαγέ με εις την εύκλειαν και πιστός εις την προγονικήν παράδοσιν, ας φροντίζω δια τα δώρα των μουσών. Την δ’ αδιάσειστον ευδαιμονίαν, την πηγάζουσαν από της ερατεινής ευσεβείας, αν θέλης δός μοι, ώ Άναξ. Διότι δύνασαι πάντα να εκτελέσης ευκόλως, εφ’ όσον έχης την παντοκρατορίαν. Εάν δε δυστυχία τις υπό των αστεροδινήτων ατράκτων των μοιρών επέρχηται επ’ εμού, προφύλαξόν με ταύτης δια της μεγάλης σου ριπής.»

    Το έκτο ζώδιο είναι η Παρθένος. Έλαβε το όνομά της από την παρθένο Αστραία, θυγατέρα του Δία και της Θέμιδος. Θεά της δικαιοσύνης, όπως άλλωστε και η μητέρα της, κατοικούσε στη Γη.

    Ο αποκρυφισμός θεωρεί πως το ζώδιο αναλογεί προς τη Θεά Δήμητρα. Το θείο δράμα της Μάνας και Κόρης είναι γνωστόκαι αποτελούσε το κύριο θέμα των Ελευσίνιων μυστηρίων.

    Το όνομα της Δήμητρος, ερμηνεύθηκε από τους σοφούς με διάφορους τρόπους ετυμολογικά. Άλλοι είπαν ότι προήλθε από το δα (γα)-μάτηρ, η Γη-μήτηρ, άλλοι από το Δηαί-μήτηρ, η μήτηρ των κριθών, ήτοι των καρπών της Γης. Η δεύτερη ερμηνεία δεν αποκτά μεγάλη σημασία παρά μόνο αν εξεταστεί αλληγορικά. Στα Ελευσίνια μυστήρια, ο κόκκος σίτου υπήρξε το σύμβολο τους και ολόκληρο το τελετουργικό βασίζεται σε αυτόν. Όταν σπέρνεται στη γη, χάνεται. Το σώμα όμοια, κατά τα θάνατο εμπιστεύεται στη γη. Όμως ο κόκκος επαναρχίζει τη ζωή. Η επιστροφή στη ζωή συμβολίζεται από τους Έλληνες με τις 4 εποχές. Έτσι, τα φυσικά φαινόμενα της σποράς και καλλιέργειας αποτελούσαν με αλληγορική εξέταση, το θέμα των σπουδών των μυηθέντων.

    Η Περσεφόνη, η απεικόνιση της ανθρώπινης ψυχής, είναι η κόρη της Θεάς Δήμητρας που διαμένει στον Όλυμπο. Είναι η Κόρη της Δήμητρος, της Παρθένου Ύλης, και του Θεού Διός, του Πατρός των Θεών και ανθρώπων, του Αιθέρα, του Έρωτα, του κυρίου του Θείου Πυρός. Η Περσεφόνη, σαν κόρη δύο πνευματικών οντοτήτων, είναι η ζώσα πνευματική ύπαρξη, η ανθρώπινη εξέλιξη σε θείους κόσμους και περιβαλλόμενη με τις δυνάμεις του Δία.

    Η Περσεφόνη είναι η φωτεινή ψυχή που κατήλθε για να πληρώσει τον νόμο της αλληλεγγύης, των υποχρεώσεων.

    Εκείνο που πρέπει να τονιστεί με ιδιαίτερη προσοχή, είναι πως τα μυστήρια της Ελευσίνας υπήρξαν τα θεμέλια του διαφωτισμού της ανθρώπινης ψυχής, που της υπόδειξαν την οδό προς το φως της σωτηρίας και απολύτρωσης.

    Το έβδομο ζώδιο είναι ο Ζυγός. Αρχικά συμβολιζόταν με ένα βωμό, ο οποίος παρίστανε τον Ιερό Βωμό της Ίσιδας. Στο ζωδιακό καταστερισμό του Ζυγού αντιστοιχεί ο Θεός Ήφαιστος του ελληνικού πανθέου. Κατά τον Όμηρο είναι γιος του Δία και της Ήρας, πριν αυτή γίνει επίσημη σύζυγός του. Ο Ησίοδος αναφέρει πως τον συνέλαβε από μόνη της η Ήρα. Στους Αιγυπτίους είναι ο μυστικός θεός του Πυρός, ο περίφημος Φθα. 

    Στον Ήφαιστο ανήκει η κατεργασία των μετάλλων. Χαρακτηριστικό σύμβολό του είναι η σφύρα. Αυτή δύναται να αναλυθεί σε μια κατακόρυφη και σε μια οριζόντια γραμμή από την οποία μπορεί να διαμορφωθούν τα σύμβολα του σταυρού, του Ταυ, του γνώμονα, του γάμα κλπ.

    Από τα ζώα, ο λέων ήταν αφιερωμένος σε αυτόν.

    Η Λήμνος είναι αφιερωμένη επίσης, σε αυτόν. Συχνά αποδίδουν τους Κάβειρους, ως γιους του.

    Το ωραιότερο δημιούργημά του είναι η Πανδώρα, η πρώτη γυναίκα που πλάστηκε από θεό.

    Με το ζώδιο της Παρθένου λήγει η πρώτη σειρά των ζωδίων, των ανιόντων ή του μακρόκοσμου. Με το ζώδιο του Ζυγού αρχίζει η κατιούσα σειρά, αυτή του μικρόκοσμου. Το ζώδιο θεωρείται η αρχή μιας νέας περιόδου και βρίσκεται μεταξύ των δύο σειρών.

    Ο Ζυγός είναι το τρίτο των γωνιωδών σημείων. Τα δύο πρώτα είναι ο Κριός και ο Καρκίνος που αντιστοιχούν προς την Παλλάδα και το Δία. Τα γωνιώδη αυτά σημεία αντιστοιχούν προς τις πυρώδεις αρχές ή τους θεούς του πυρός. Η Παλλάς παριστά το ανώτερο πυρ της νόησης, το πυρ της μεγαλοφυΐας και έμπνευσης. Ο Ζευς παριστά το συντηρητικό και το χορηγούμενο πυρ την τάξη των όντων, το πυρ της ζωτικότητας. Η γέννηση δεν θα πραγματοποιούταν αν δεν μεσολαβούσε ο Ήφαιστος, ο θεός του στοιχειώδους και αέριου πυρός.

    Ας αναλογιστούμε πως η Παλλάς ή ο Κριός είναι το σημείο της εκκίνησης του πύρινου τρίγωνου, της πυρώδους αρχής της διάνοιας, στην οποία έχει ως έδρα τις πυρώδεις και ηλεκτρικές αρχές του ο άνθρωπος. Ο Ζευς ή ο Καρκίνος, η εκκίνηση του υδάτινου τριγώνου, είναι η αρχή της ζωτικότητας στην οποία έχει ως έδρα τις υγρές αρχές του ο άνθρωπος. Ο Ήφαιστος ή ο Ζυγός είναι στο σημείο εκκίνησης του αέρινου τριγώνου, η αρχή του στοιχειώδους πυρός που έρχεται σε μας μέσα από τον αέρα και της αναπνοής.

    Το όγδοο ζώδιο είναι ο Σκορπιός. Ο οίκος του όφεως. Είναι ο σκορπιός που δάγκωσε θανατηφόρα τον γίγαντα Ωρίωνα στα όρη της Χίου. Το ζώδιο τούτο είναι το τελευταίο της τετράδας, μαζί με το Λέοντα, Παρθένο και Ζυγό, που εικονίζει το Δημιουργικό Λόγο. Με το ζώδιο αυτό, τελειώνει η καθοδική πορεία του Ψυχικού Είναι και αρχίζει στο επόμενο ζώδιο η αποθέωση.

    Αναλογικά, στο ζώδιο του Σκορπιού αντιστοιχεί ο θεός Άρης.

    Το ένατο ζώδιο είναι ο Τοξότης. Αντιπροσωπεύει την τοξευτική τέχνη του Κενταύρου Χείρωνα, γιου του Κρόνου και της Φιλλύρας, επιτήδειος στη θεραπευτική και τη γνώση της θεραπευτικής των φυτών και αγαθός δαίμων του Πηλίου που δίδαξε τον Αχιλλέα.

    Αστρολογικά, το ζώδιο αποδίδεται στη Θεά Αρτέμιδα.

    Το θρακικό όνομα της Αρτέμιδος είναι Βένδις. Το κύριο λατρευτικό κέντρο της βρίσκεται στην Έφεσο της Μ. Ασίας. Εκεί, παραστήθηκε να περιζώνεται με διάφορα ζώα κα φυτά. Ελάφια, λέοντες, ταύροι, πτηνά, άνθρωποι. Δηλαδή αναγνωρίζομε εδώ, τα τέσσερα πρόσωπα της Σφίγγας, της αποκάλυψης κλπ. Στην Αρκαδία σύμβολό της είναι η Άρκτος για αυτό και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας καλείται Ταυροπόλος. Άλλωστε, το ζώο ήταν αφιερωμένο σε αυτήν.

    Το δέκατο ζώδιο είναι ο Αιγόκερως. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή και ανάμνηση της αίγας Αμαλθείας.

    Αστρολογικά του αντιστοιχεί η θεά Εστία, η πρωτότοκος κόρη του Κρόνου και της Ρέας. Η Εστία είναι το γήινο και κεντρώο πυρ που ενεργεί στην εστία καθενός. Ο Πλάτων την αποκαλεί Ψυχή του κόσμου, ο Πλωτίνος την αποκαλεί Πνεύμα ή Διάνοια γης Γης και ο Ευριπίδης την καλεί «Γην μητέρα, ημένην εν αιθέρι».

    Ο θρόνος της Εστίας είναι η Κεντρική Έδρα του κόσμου και η έδρα αυτή είναι ακίνητη. Είναι το Πυρ το τοποθετημένο στο κέντρο του Κόσμου, όπου παραμένει σταθερό και ακίνητο.

    Το ενδέκατο ζώδιο είναι ο Υδροχόος.  Με το όνομα αυτό υπονοείται ο ποιμένας Γανυμήδης. 

    Το ζώδιο αποδίδεται στη θεά Ήρα. Ο Ταώς είναι το ιερό πτηνό της θεάς. Επίσης ο κόκκυξ (κούκος). Επίσης το δίκταμο, η παπαρούνα, η  ροδιά είναι μερικά από το φυτικό βασίλειο, που της ανήκουν.

    Το δωδέκατο ζώδιο είναι οι Ιχθείς. Θυμίζει τον Δελφίνα.

    Στις Αιγυπτιακές θεότητες, η Χαθώρ θεωρείται η κυρία του ζωδίου. Αστρολογικά αποδίδεται το ζώδιο στον Ποσειδώνα και τον Κρόνο. 

     

  • Η μέθοδος της Χρυσής Τομής στην ανάλυση του Ωροσκοπίου

    Το έργο είναι ένα δοκίμιο, του Νίκου Δαμίγου, ερευνητή της αστρολογίας. Παρόμοια εργασία έχει δημοσιευτεί στο Αστρολογικό περιοδικό  Astrological Journal.

    Λέγει ο συγγραφέας: "Την ιδέα να χρησιμοποιήσω τη Χρυσή Τομή για αστρολογικές εφαρμογές την εμπνεύστηκα, κυρίως γιατί είμαι Έλληνας και γιατί οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν ευρύτατα  τη Χρυσή Τομή. Θα ήθελα όμως, παράλληλα να εξηγήσω και για ποίους λόγους έκρινα σκόπιμο να εισάγω ακόμα  μία αστρολογική τεχνική  μέσα στις αμέτρητες που ήδη χρησιμοποιούνται.

    Υπάρχουν πολλοί αστρολογικοί παράγοντες που μας έρχονται από το μακρινό παρελθόν και που δεν έχει νόημα να συζητάμε την αξιοπιστία τους, μία κι έχουν δοκιμαστεί  στην πράξη κατ’ επανάληψη. Παρ’ όλα αυτά, οι αστρολόγοι προσπαθούν  πάντα να κατανοήσουν γιατί τα τρίγωνα θεωρούνται "εύκολες" όψεις  και τα τετράγωνα  "δύσκολες"  ή ότι άλλο ονομάζονται, ανάλογα με την ορολογία  της εποχής, ή γιατί  τα αστρολογικά σπίτια λειτουργούν με τον τρόπο που φαίνεται να λειτουργούν ή  γιατί η οπισθόδρομη κίνηση δίνει διαφορετικά αποτελέσματα από την ορθή κίνηση κ.τ.λ. Μερικοί από μας είναι συμβολιστές και εξηγούν το κάθε τι με σύμβολα και αρχέτυπα. Άλλοι σκέφτονται επιστημονικά και προσπαθούν να δώσουν μία επιστημονική ερμηνεία στο κάθε τι. Ενώ μερικοί άλλοι, απλώς δέχονται τα πάντα δίχως ερωτήσεις.  Πέρα απ’ αυτό, ωστόσο  υπάρχουν αστρολογικοί παράγοντες και τεχνικές που είναι κατά κάποιο τρόπο, πιο "σωστοί" από άλλους, με την έννοια ότι έρχονται στο νου πιο αβίαστα και δεν χρειάζονται πολύπλοκες εξηγήσεις για να γίνουν αποδεκτοί.

    Ένα παράδειγμα τέτοιου "φυσικού" συστήματος, είναι το σύστημα των Μεσοδιαστημάτων, το οποίο στην πιο απλή του μορφή, θεωρεί  το μέσον του τόξου που χωρίζει  δύο πλανήτες σαν το "κέντρο βάρους" τους. Από την άλλη μεριά,  οι πιο σύνθετες πλευρές του, όπως  για παράδειγμα η εφαρμογή όψεων  45 και 135 μοιρών προς το μεσοδιάστημα, χρειάζονται κάποια αιτιολόγηση πριν τις αποδεχτούμε. Όλα αυτά φυσικά δεν έχουν να κάνουν με την αξία του συστήματος των Μεσοδιαστημάτων. Ακριβώς  επειδή η αφετηρία του είναι τόσο λογική, τείνουμε να το δεχτούμε πιο εύκολα.

    Η μέθοδος της Χρυσής Τομής είναι παρόμοιας υφής. Λέει απλώς ότι υπάρχει ένα σημείο  ή για να είμαστε  ακριβείς, τέσσερα σημεία, ανάμεσα  σε δύο πλανήτες  ή ευαίσθητα σημεία  ενός ωροσκοπίου,  που έχουν  σημασία στην αστρολογική ανάλυση, με τον ίδιο τρόπο που έχουν σημασία τα Μεσοδιαστήματα  ανάμεσά τους. Στην παρούσα της  μορφή, τουλάχιστον, η τεχνική της Χ.Τ. δεν είναι  ένα πλήρες σύστημα ανάλυσης, αλλά  ένα απλό βοήθημα για την επεξεργασία του ωροσκοπίου. Αλλά θα ρωτήσετε, γιατί να δεχτούμε ότι η Χ.Τ. σημαίνει κάτι; Η απάντηση είναι πως η Χ.Τ.  σημαίνει ορισμένα  πράγματα. Καθώς ίσως γνωρίζετε, αντιπροσωπεύει τον ιδανικό τρόπο με τον οποίο μία γραμμή  μπορεί να χωριστεί  στα δύο, έτσι ώστε  να έχουμε  το πιο ευχάριστο αποτέλεσμα, από αισθητικής άποψης τους.  Έχει χρησιμοποιηθεί  από τους αρχαίους γλύπτες και αρχιτέκτονες. Η Μεγάλη Πυραμίδα καθώς κι ο Παρθενώνας θεωρείται ότι χτίστηκαν πάνω στα πρότυπα της Χρυσής Τομής.

    Φυσικά, αυτό από μόνο του  δεν θα αρκούσε για να την χρησιμοποιήσω όπως έκανα. Ιδιαίτερα όταν θυμηθούμε  πως η σύγχρονη Τέχνη εργάζεται πάνω σε πολύ  πιο χαλαρές αρχές  και δεν νοιάζεται πολύ, για τέτοιου είδους κανόνες. Υπάρχει, όμως ακόμα ένας λόγος για να δεχτούμε τη "φυσικότητα" της Χρυσής Τομής. Και ο λόγος αυτός είναι πως η ίδια η Φύση χρησιμοποιεί τη Χρυσή Τομή.  Ένα καλό παράδειγμα αυτής  της χρήσης είναι η κατανομή των φύλλων στα κλαδιά των δέντρων, μία κατανομή που ακολουθεί τις λεγόμενες Σειρές Fibbonacci. Οι σειρές αυτές είναι εκφράσεις της Χρυσής Τομής.

    Είναι προφανές ότι η κατανομή που αναφέραμε, βοηθά τα φύλλα  να δεχτούν το περισσότερο  δυνατό φως από τον Ήλιο, κάτω από όλες τις συνθήκες. Με τον τρόπο αυτό, η φύση μας υποδεικνύει ένα μέτρο λειτουργικής τελειότητας και αυτό το μέτρο είναι  η Χ.Τ. Οι αρχαίοι βρήκαν, ότι είναι επίσης ένα μέτρο αισθητικής τελειότητας.

    Έχουμε επομένως, κάθε λόγο να πιστεύομε πως η Χ.Τ. είναι  ένας σταθερός τρόπος σύνδεσης  τριών σημείων στον χώρο, ένας τρόπος μεγάλης αξίας και οπωσδήποτε όχι τυχαίος. Και πάνω σε έναν συμβολικό τομέα, όπως η αστρολογία, η Χ.Τ. μπορεί να γίνει το ίδιο χρήσιμη όπως κάθε άλλη αστρολογική όψη. Θα μπορούσε να είναι η πιο "φυσική" όψη από όλες τις άλλες.

    Πρακτικά τώρα.  Δοθέντων δύο σημείων  σε ένα ωροσκόπιο, υπάρχει πάντοτε ένα τρίτο σημείο ανάμεσά τους, που έχει προς αυτά την σχέση Χ.Τ. (Φυσικά, υπάρχουν τέσσερα τέτοια σημεία, γιατί μπορούμε  να ξεκινήσουμε από το ένα ή το άλλο  άκρο του τόξου  και να προχωρήσουμε κατά την φορά των δεικτών του ωρολογίου ή αντίθετα. Εγώ χρησιμοποιώ πάντα το μικρότερο από τα δύο τόξα που βρίσκονται ανάμεσα στα οποιαδήποτε δύο σημεία κι αφήνω το παραπληρωματικό του, ιδιαίτερα αν αυτό το τελευταίο είναι πολύ μεγαλύτερο από  180 μοίρες. Έτσι, συνήθως βρίσκω  δύο σημεία Χρυσής Τομής για κάθε δύο σημεία σε ένα ωροσκόπιο).

    Αυτό το τρίτο και τέταρτο σημείο ονομάζω Χρυσή Τομή των δύο αρχικών σημείων  και προτείνω ότι αντιπροσωπεύει  την πιο λειτουργική έκφραση των συνδυασμένων τους ενεργειών. Έτσι όταν ένας τρίτος πλανήτης συμπέσει με το σημείο Χρυσής Τομής  δύο άλλων, συμπεραίνω ότι συνδυάζεται μαζί τους κατά το λειτουργικότερο τρόπο.

    Δεν θα υπεισέλθω στο τεχνικό μέρος των μαθηματικών που αφορούν τη Χρυσή Τομή ή τις Σειρές Fibbonacci. Υπάρχει σε πολλά βιβλία μαθηματικών. Αρκεί να πω ότι, για να βρούμε τα δύο σημεία  Χ.Τ. ενός τόξου, αρκεί να πολλαπλασιάσουμε  το μήκος του  με τις σταθερές  0,382 και 0,618 και να προσθέσουμε  το αποτέλεσμα στο αριστερό άκρο του τόξου. Προσοχή: Τα δύο άλλα σημεία Χ.Τ. δηλαδή αυτά του παραπληρωματικού τόξου, δεν βρίσκονται διαμετρικά αντίθετα με τα δύο πρώτα, όπως συμβαίνει με τα μεσοδιαστήματα. Μετά  από αυτό, θα έχουμε, μέσα  στο αρχικό τόξο, δύο νέα τόξα, που

    θα αρχίζουν  από το αριστερό του άκρο. Τα δεξιά του άκρα  θα ορίζουν τα σημεία της Χρυσής Τομής του αρχικού τόξου. Κι αν ένας πλανήτης συμπέσει με κάποιο από αυτά τα δύο σημεία θα έχει σχέση Χρυσής Τομής με τα αρχικά δύο σημεία.

    Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Αν ο Ήλιος βρίσκεται στις 8 μοίρες  Καρκίνου και ο Ποσειδώνας στις 27 μοίρες της Παρθένου, το τόξο ανάμεσά τους έχει μήκος 79 μοίρες. Αν πολλαπλασιάσουμε  το 79 με το 0,382 και το 0.618 θα βρούμε 30 μοίρες και 49 μοίρες αντίστοιχα, κατά προσέγγιση.

    Προσθέτοντας αυτά τα δύο νέα τόξα  στο γεωγραφικό μήκος του Ήλιου, βρίσκομε δύο σημεία μέσα στο αρχικό τόξο, στις 8 μοίρες και στις 27 μοίρες του Λέοντα. Αυτά είναι  τα σημεία Χρυσής Τομής  της απόστασης Ήλιου/ Ποσειδώνα.

    Κατά σύμπτωση ο Ήλιος και ο Ποσειδώνας που ανέφερα είναι ο δικός μου Ήλιος και  Ποσειδώνας και στις 9 μοίρες, περίπου του Λέοντα  (που είναι, πολύ κοντά  στις 8 μοίρες  του Λέοντα που βρήκαμε προηγουμένως) συμβαίνει να έχω τον Άρη.  Έτσι, ο Άρης είναι στην Χ.Τ. του ζεύγους Ήλιος-Ποσειδώνας. Η περιγραφή της τριπλής σχέσης Άρης= Ήλιος/ Ποσειδώνας,  την οποία μπορώ κάλλιστα να χρησιμοποιήσω, λέει: Αδύνατος.

    Οι περιορισμένες εφαρμογές της  που έχω δοκιμάσει  μέχρι σήμερα με πείθουν ότι οι σχέσεις Χ.Τ., δεν είναι τυχαίες σχέσεις και ότι πετυχαίνουν σε πολλές περιπτώσεις  να εξηγήσουν κάποια λεπτομέρεια  στο χαρακτήρα ή την κατασκευή ενός ατόμου, μία λεπτομέρεια  που δεν φαίνεται εύκολα από άλλες αστρολογικές ενδείξεις.

    Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα Χ.Τ. απ’ το ωροσκόπιο του Αδόλφου Χίτλερ.

    Ανάμεσα σε άλλους συνδυασμούς Χ.Τ. βρίσκουμε την εξής:

    Δίας= Ουρανός / Άρης. Ο συνδυασμός αυτός έχει μεγάλη σημασία στην κατανόηση των κατορθωμάτων του Χίτλερ, δίνοντας την πληροφορία: Σωστή αντίληψη των καταστάσεων, συνδυασμένη με έγκαιρη δράση.

    Αν αφήσουμε  τις παλιές  και στοιχειώδεις αστρολογικές έννοιες, όπως τα ζώδια,  τους πλανήτες, τις πρωτεύουσες όψεις, που σχετικά  με την προέλευσή τους δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τότε οι πιο πρόσφατες προσθήκες  που έγιναν, μοιάζουν  να είναι βασισμένες  σε λογικές  ιδέες που ξεκινούν από συμβολικούς συλλογισμούς.  Με αυτά εννοώ πως οι Άραβες, για  παράδειγμα δεν ανακάλυψαν τους αστρολογικούς "Κλήρους" επειδή ήθελαν να εξηγήσουν μ’ αυτούς ορισμένα αποτελέσματα που είχαν βρει προηγουμένως. Αντίθετα, ξεκίνησαν από την ιδέα ότι η σύνθεση δύο τυχόντων πλανητών με τον Ωροσκόπο και μ’ έναν ορισμένο τρόπο, θα έφερνε  στο προσκήνιο την συνδυασμένη τους "ουσία".  Έτσι, δεν νομίζω πως κάνω λάθος, λέγοντας ότι κάθε αστρολογική ιδέα ξεκινά κάπως έτσι. Τα τρίγωνα,  τα εξάγωνα  και τα τετράγωνα λειτουργούν όπως λειτουργούν, γιατί εκφράζουν  συμβολικά λογικές σχέσεις, ανάμεσα στα ουράνια σώματα. Δεν μπορούμε να πούμε πως τέθηκαν  σε χρήση, αλλά είναι αποδεκτά επειδή η βάση τους είναι αποδεκτή από το νου του αστρολόγου  που είναι σταθερά προσανατολισμένος στα σύμβολα. Θα ήμασταν πιο διστακτικοί  να δεχτούμε μία όψη, λόγου χάρη  57 μοιρών, αν δεν μπορούσε να εξηγηθεί από τη συμβολική σκέψη. Και, αν μία τέτοια όψη υπήρχε πραγματικά απ’ το μακρινό παρελθόν, καλά θα κάναμε να έχουμε βρει μία τέτοια εξήγηση, προκειμένου να διατηρήσουμε την αστρολογική συνάφεια.

    Και είναι προφανές, ότι κάθε νέα ιδέα  πάνω  στις αστρολογικές μεθόδους πρέπει  να είναι, τουλάχιστον  εν μέρει, συμβατική  με  τα ουσιώδη  της αστρολογικής  σκέψης  ή να απορρέει  κατευθείαν  από αυτά.  Μπορούμε να εφεύρουμε ένα σωρό  υποθετικούς πλανήτες  και υπάρχουν  ήδη δεκάδες από αυτούς, αλλά  όλοι αποδείχθηκαν ανοικονόμητοι, ενώ  τα Μεσοδιαστήματα ή οι Αρμονικές υπήρξαν πειστικά από την αρχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είναι αυθαίρετα κατασκευάσματα. Όταν  αναζητούμε  τρόπους για να συνδέσουμε δύο ή περισσότερους παράγοντες ενός ωροσκοπίου, αναζητούμε συνδυασμούς με νόημα.  Το μεσοδιάστημα έχει νόημα, γιατί το κέντρο  βάρους  έχει νόημα. Το τρίγωνο έχει νόημα, γιατί ο αριθμός τρία έχει νόημα.  Στις Αρμονικές, οι αριθμοί που χρησιμοποιούνται έχουν νόημα. Η Χρυσή Τομή  είναι ένας  τρόπος διαίρεσης με νόημα. Δεν ξέρουμε  γιατί έχει αυτό το νόημα, αλλά αυτό  δεν μας  εμποδίζει να την χρησιμοποιούμε για διαιρέσεις με νόημα. Έτσι, η Χ.Τ. είναι πιθανό  να αποδειχτεί χρήσιμη στην αστρολογική  πρακτική.  Έχω προτείνει, όταν  δουλεύουμε  με την Χ.Τ.  να εφαρμόζομε κάποια αισθητικά κριτήρια. Για παράδειγμα, ένα ωροσκόπιο μ’ όλους  τους πλανήτες του, μαζεμένους  σε ένα μικρό του μέρος ή ένα ωροσκόπιο  με τους πλανήτες του διεσπαρμένους ομοιόμορφα γύρω-γύρω, δεν προσφέρονται πολύ για ανάλυση  Χ.Τ. επειδή  κατά πάσα πιθανότητα θα είναι γεμάτο με Χρυσές Τομές, τη μία χαμένη ανάμεσα στις άλλες.

    Επίσης, προσπαθώ να μη χρησιμοποιώ  τόσο  τα πολύ μικρά τόξα (δηλ. κάτω από 8-10 μοίρες), όσο  και τα πολύ μεγάλα  (πάνω από 180 μοίρες). Γνώμη μου  επίσης είναι ότι όταν  μία Χ.Τ.  ενώνει τρεις διαδοχικούς πλανήτες χωρίς  να παρεμβάλλεται κάτι άλλο ανάμεσά τους, παίζει ένα ρόλο πιο σημαντικό από άλλες,  όπου παρεμβάλλονται  άλλα σημεία. Αυτά όμως, πρέπει να  πω είναι  δικοί μου μανιερισμοί. Στο σημείο αυτό, θα έπρεπε ίσως να προσθέσω  ότι είμαι οπαδός  της άποψης ότι η αστρολογία είναι σε μεγάλο βαθμό μία τέχνη.  Ιδιαίτερα  όσον αφορά  τη σύνθεση  του ωροσκοπίου. Το στάθμισμα των επί μέρους παραγόντων, η σύνθεσή τους σ’ ένα σύνολο, η έμφαση που δίνουμε σε ορισμένους από αυτούς και ο παραμερισμός άλλων, όλα αυτά  είναι ένα είδος τέχνης. Έτσι, με κάθε τεχνική, πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε και το ταλέντο μας. Κι εφ’ όσον η ανάλυση Χρυσής Τομής έχει σχέση με την Τέχνη, θα έπρεπε να την πλησιάζουμε με έναν αισθητικό τρόπο.

    Υπάρχουν  μερικοί ακόμα, τρόποι  εφαρμογής της Χρυσής Τομής. Ας πάρουμε για παράδειγμα ολόκληρο τον κύκλο 360 μοιρών του ωροσκοπίου.  Αν θεωρήσουμε οποιονδήποτε πλανήτη Χ σαν αρχή του, τότε τα δύο σημεία Χ.Τ.  της κλειστής αυτής καμπύλης των 360 μοιρών  βρίσκονται περίπου 137ο 30' και 222ο 30' μακριά από αυτόν  τον πλανήτη. Έτσι, αν κάποιος πλανήτης ή ευαίσθητο σημείο  βρίσκεται σε αυτήν  την απόσταση από τον Χ, θα έχει προς αυτόν σχέση Χ.Τ.  Παράδειγμα,  η Σελήνη στις  4,5ο Ιχθύων και ο Ουρανός στις 22ο Καρκίνου στο ωροσκόπιο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, βρίσκονται σε απόσταση 137,5ο μεταξύ τους, σχηματίζοντας έτσι ένα ζεύγος Χ.Τ. Το ίδιο ισχύει  για  τον Ερμή στις 27ο Υδροχόου  και τον Δία στις 15ο Καρκίνου, στο ωροσκόπιο του διάσημου σκακιστή Μπόμπυ Φίσερ.

    Αν τώρα  πάρουμε  τις 0ο του Κριού  σαν σημείο εκκίνησης, τα δύο σημεία Χ.Τ.  του Ζωδιακού κύκλου  βρίσκονται  στις 17,5ο Λέοντα και στις 12,5ο Σκορπιού. Το ερώτημα  είναι αν μπορεί να βρεθεί  κάποιο ιδιαίτερο νόημα σ’ αυτές τις δύο περιοχές του Ζωδιακού.

    Μία άλλη εφαρμογή όμοια  με τις  προηγούμενες, προκύπτει αν πάρουμε τις 180ο μοίρες  που χωρίζουν διαμετρικά  αντίθετα σημεία  όπως ο ASC και ο DESC ή το MC και το IC ή ο Βόρειος. Δεσμός και ο Νότιος Δεσμός. Τα σημεία Χ.Τ. των  180 μοιρών απέχουν  69ο και 111ο από την μία  ή την άλλη  άκρη του τόξου- ημικύκλιου. Αν ένας πλανήτης βρεθεί σε μία τέτοια θέση, θα έχουμε, για  παράδειγμα:  IC (20ο Αιγόκερω) - Ουρανός (11,5ο Ταύρου) -  MC (20ο Καρκίνου) κι επομένως: Ουρανός = IC/MC (στο ωροσκόπιο του Μεγάλου Ναπολέοντα),  ή Πλούτων (10,5ο Διδύμων) = ASC/DESC (1,5ο Κριού / Ζυγού) στο ωροσκόπιο του Ροδόλφου Βαλεντίνου.

    Σημαντικές  πιθανά να είναι οι τυχόν σειρές σημείων Χ.Τ. οι οποίες σχηματίζουν  πραγματικές  σειρές  Fibbonacci,  όπως η ακόλουθη:  ASC (1,5ο Κριού)-Ήλιος (15ο Ταύρου) -Ποσειδώνας (14,5ο Διδύμων) -IC  (0,5ο Καρκίνου) -Δίας (4ο Καρκίνου), πάλι απ’  το ωροσκόπιο  του Ροδόλφο Βαλεντίνο.

    Οι σειρές  Fibbonacci  έχουν δύο  χαρακτηριστικές ιδιότητες:  κάθε όρος τους ισούται με το άθροισμα των δύο προηγουμένων του κι ο λόγος της διαίρεσης  δύο διαδοχικών  όρων τείνει προς  τη σταθερά της Χρυσής Τομής, δηλ.  τον αριθμό 0,618. Η βασική σειρά Fibbonacci είναι 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34. Μία τέτοια  σειρά Χρυσών Τομών,  όπου  περισσότεροι  από τρεις πλανήτες σχηματίζουν μία συνεχόμενη αλυσίδα, μπορεί να διηγείται από μόνη της μία ολόκληρη ιστορία.

    Είναι ενδιαφέρον και πρέπει να ξοδευτεί χρόνος για την μελέτη αυτής της μεθόδου.  Αν αποδειχτεί ότι η Χ.Τ. έχει μεγάλη αξία, όλοι εμείς, οι Έλληνες θα αισθανθούμε πολύ ικανοποιημένοι. Η αστρολογία είναι γεμάτη από αρχαίους Έλληνες Θεούς. Είναι γεμάτη από αρχαίους ελληνικούς όρους.  Θα μας χαροποιούσε  αν μία σύγχρονη Ελληνική  συμβολή εύρισκε το δρόμο της στην καθημερινή αστρολογική πρακτική.

    Μερικά παραδείγματα Χρυσής Τομής

    ΣΑΡΛ ΝΤΕ ΓΚΩΛ   Πλούτων - ASC (δύναμη, ισχυρή προσωπικότητα), Ήλιος - Άρης - Πλούτων (μεγάλα σχέδια,  μεγάλες δυνάμεις),  Ερμής - Άρης - Πλούτων (εμπνέει),  Πλούτων - MC - Ουρανός (οραματισμοί), Κρόνος - Ερμής - Σελήνη (μοναχικός).

    ΣΑΛΒΑΝΤΟΡ ΝΤΑΛΙ MC - Ήλιος - Πλούτων (δύναμη, επιτυχία), Σελήνη - Αφροδίτη - Άρης (δημιουργικότητα), Σελήνη - Ήλιος - Πλούτων (υπερβολική   συναισθηματική εκφραστικότητα),                 Δίας - Άρης - Πλούτων (μεγάλα σχέδια),  Δίας - Ήλιος - ASC (πομπώδης), Αφροδίτη - Πλούτων - ASC (μαγνητική  προσωπικότητα), Νότιος Δεσμός - Δίας - Ήλιος (θέλει να τραβήξει την  προσοχή),                 Ποσειδών - Ουρανός - Δίας (σουρεαλισμός).

    ΦΡΑΝΚΟ Άρης - Βόρειος. Δεσμός - Πλούτων (αρχηγός),   Δίας - Βόρειος. Δεσμός - Πλούτων (δίψα για  εξουσία,  ηγετικός).

    ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ    Αφροδίτη - Άρης (πάθος, αισθαντικότητα), Πλούτων - ASC (ιδιόρρυθμη προσωπικότητα), Ερμής - Ήλιος - Αφροδίτη  (αίσθηση του ωραίου, ματαιοδοξία), Ερμής - Ήλιος - Κρόνος (αγάπη για ταξίδια), Ποσειδών - DESC - Πλούτων (μυστικισμός), Ποσειδών - DESC - Αφροδίτη (ιδιόρρυθμη ερωτική ζωή), Δίας - Άρης - Ουρανός (αγάπη ελευθέριας), Δίας - ASC - Ουρανός (περιπετειώδης), Ήλιος - Πλούτων - Αφροδίτη (υπερβολές στον έρωτα), Ουρανός - IC - Ποσειδών (ασυνήθιστα  ενδιαφέροντα).

    Σημειώσεις

    Μερικές ερμηνείες Χρυσής Τομής:

    Πλούτων - Ουρανός - Άρης: Σκληρότητα, βία.

    Κρόνος - Νου. Δεσμός - Πλούτων: Πολλοί  άνθρωποι οι οποίοι υποφέρουν.

    Κρόνος - Ήλιος+ Σελήνη - Ουρανός: Βία.

    Ερμής - Ποσειδών - Σελήνη: Παραπλάνηση.

    Κρόνος - Πλούτων - Άρης: Κτηνωδία.

    Σελήνη - Κρόνος - Ήλιος: Αρρώστια.

    Κρόνος - ASC - Ήλιος: Παραγνωρισμένος.

    ASC - Δίας - Αφροδίτη: Καλλιτεχνία.

    Βόρειος. Δεσμός - Αφροδίτη - Ποσειδών: Ύποπτες σχέσεις.

    Ουρανός - Σελήνη - Ήλιος: Παρορμητισμός, έξαψη.

    Ουρανός - Άρης - Σελήνη: Φυσική αδυναμία.

    MC - Σελήνη - Κρόνος: Κατάθλιψη, ψύχωση.

    ASC - Πλούτων - Άρης+ Ποσειδών: Βία, εγκληματικότητα.

    Σελήνη+ Νότιος. Δεσμός - Ουρανός - Άρης+ Ποσειδών: Βίαιος χαρακτήρας, παρορμητική συμπεριφορά.

    Βόρειος. Δεσμός - Άρης+ Ποσειδών -  Ήλιος+ Αφροδίτη: Επιθυμία να επιβληθεί σε μία κοινότητα, αδυναμία προσαρμογής, εμπαθή, συμπλέγματα κατωτερότητας.

    IC - Πλούτων - Βόρειος. Δεσμός: Η ικανότητα  να επιβάλλει την θέλησή του στους άλλους.

     
  • Ημισφαίρια

    Διαιρώντας τον κύκλο με μια διάμετρο, παράγονται δύο ημισφαίρια, το ανατολικό και το δυτικό. Αν τμήσομε κάθετα στο κέντρο με μια διάμετρο, παράγονται άλλα δύο, το νότιο και βόρειο ημισφαίριο. Το ημισφαίριο στην αριστερή πλευρά του κύκλου, είναι το ανατολικό ημισφαίριο με το ακραίο ανατολικό σημείο, τον ανατολικό ορίζοντα, που είναι ο Ωροσκόπος. Η αντίθετη πλευρά του κύκλου είναι η δύση ή το δυτικό ημισφαίριο. Το άνω ημισφαίριο στον κύκλο είναι ο Νότος, το Μεσουράνημα ή νότιο ημισφαίριο. Το χαμηλότερο μισό του κύκλου είναι το Ναδίρ, ο χαμηλότερος ουρανός ή βόρειο ημισφαίριο Οι θέσεις πλανητών συχνά συγκεντρώνονται σε ένα μέρος του κύκλου ή σε ένα άλλο. Όταν εμφανίζεται κάτι τέτοιο, υπάρχει μια αυστηρή δυσαναλογία που μπορεί να προκαλέσει εξτρεμισμό ή έμμονες ιδέες, αναλογικά με τον τομέα της ζωής που αντιπροσωπεύεται. Εμφανιζόμενοι οι δέκα πλανήτες στο βόρειο ημισφαίριο, τονίζουν ιδιαίτερα παρεμποδίσεις και δυσκολίες που σχετίζονται με τον εξωτερικό κόσμο. Εμφανιζόμενοι οι δέκα πλανήτες στο νότο ημισφαίριο, παράγουν υπερβολική εμπιστοσύνη και την έλλειψη προσωπικών ιδεών. Οι δέκα πλανήτες βρισκόμενοι στην ανατολή, ενθαρρύνουν την αποδέσμευση και παρέχουν την ανικανότητα να ακολουθήσει κάποιος τις οδηγίες άλλων και τέλος, οι δέκα πλανήτες στη δύση δείχνουν ένα πρόσωπο που συνεχώς υποχωρεί στις απαιτήσεις των τρίτων.
    Το Βόρειο Ημισφαίριο έχει τους  Οίκους 1,2,3,4,5,6 και με γνωρίσματα "υποκειμενικός, προσωπικός, εγωκεντρικός",
    το Νότιο Ημισφαίριο έχει τους Οίκους 7,8,9,10,11,12  και με γνωρίσματα "αντικειμενικός, εξωτερίκευση, συλλογικός προσανατολισμός",
    το Ανατολικό  Ημισφαίριο έχει τους Οίκους 10,11,12,1,2,3  και με γνωρίσματα "υπεύθυνος για τον εαυτό του, ανεξάρτητος"
    και το Δυτικό Ημισφαίριο έχει τους Οίκους 4,5,6,7,8,9 και με γνωρίσματα "υπεύθυνος για τους άλλους, εξαρτημένος".

    Το ανατολικό ημισφαίριο
    Οι πλανήτες που συγκεντρώνονται στο ανατολικό ημισφαίριο δηλώνουν πως είστε αρκετά ανεξάρτητος, ισχυρογνώμων και ατομιστής. Οι πλανητικές θέσεις σε αυτό το ημισφαίριο δείχνουν τη δυνατότητα ενός ηγετικού ρόλου, αλλά και τον κίνδυνο μιας υπερβολικής ενασχόλησης με κτήσεις. Είστε ικανός στο να ορίζεται τον δικό σας πεπρωμένου και θα έχετε πολλές επιλογές στη ζωή.
    Το δυτικό ημισφαίριο  
    Οι πλανήτες που συγκεντρώνονται στο δυτικό ημισφαίριο δηλώνουν ότι είστε ιδιαίτερα προσαρμόσιμος στις ευκαιρίες, αλλά εξαρτάστε επίσης από τους άλλους. Είστε αδρανής ή διακριτικός στις δράσεις σας, επιτρέποντας συχνά σε άλλους να πάρουν το προβάδισμα. Εργάζεστε καλύτερα σε απασχόλησης που απαιτεί συνεργασία ή κάτι ομαδικό, έχοντας πάντα τις παρεμβολές τρίτων στο πεπρωμένο σας. Έχετε επίγνωση στην εκμετάλλευση των ευκαιριών που σας παρουσιάζονται και λόγω συνήθως, εργάζεστε περισσότερο από τους άλλους.
    Το νότιο ημισφαίριο 
    Οι πλανήτες που συγκεντρώνονται στο νότιο ημισφαίριο δηλώνουν ότι είστε φιλόδοξος, με προσανατολισμένη σταδιοδρομία και θέλετε γενικά να έχετε φήμη και αναγνώριση. Έχετε αντικειμενική άποψη της ζωής, είστε πολύ ενεργητικός με τους άλλους, έχετε εκτεταμένες υλικές αξίες και στόχους. 
    Το βόρειο ημισφαίριο  
    Οι πλανήτες που συγκεντρώνονται στο βόρειο ημισφαίριο δηλώνουν μια πολύ υποκειμενική άποψη για την ζωή. Κρατάτε την προσωπική ζωή σας μυστική. Σας αρέσει να εργάζεστε μόνος, επειδή ίσως είστε ενδοσκοπικός ή εσωστρεφής. Αυτό γίνεται αιτία οι ολοκληρώσεις συχνά να στερούνται την αναγνώριση. Η υπερβολική υποκειμενική άποψη των ζητημάτων, μπορεί να σας οδηγήσει σε βαθυστόχαστη εστίαση και ώθηση για δράση.

  • Κατάστρωση ωροσκοπίου

    «Δύναται ο επιστήμων πολλάς αποτρέψασθαι ενεργείας των αστέρων, ότε έστιν ειδήμων της φύσεως αυτών και προπαρασκευάσαι αυτόν προ της συμπτώσεως των ενεργειών».Πτολεμαίος

    Η αστρολογία είναι η εμπειρική επιστήμη που ασχολείται με την συνάρτηση, η οποία υφίσταται μεταξύ των ουρανίων σωμάτων και των φυσικοχημικών, βιολογικών και ψυχολογικών λειτουργιών των όντων επί της επιφάνειας της Γης. Απέχει πολύ από μια απλή «μαντική τέχνη». Έχει πολύ γενικότερο χαρακτήρα, εκτεινόμενη σε άπειρους ευρύτερους ορίζοντες.
    Η αστρολογία είναι ίσως η αρχαιότερη επιστήμη που απασχόλησε τα περισσότερα διανοούμενα πνεύματα κάθε εποχής και κάθε χώρας. Γενικά χωρίζεται σε τρεις περιόδους, των αρχαίων χρόνων, του μεσαίωνα και των νεωτέρων χρόνων.
    Οι Ινδοί ιερείς ανήγαγαν την καταγωγή του Ζωδιακού Κύκλου περίπου 3102 πριν τη γέννηση του Χριστού. Η ημερομηνία αυτή συνέπιπτε με μια έκλειψη Ηλίου.

    Στη Σινική Αυτοκρατορία υπάρχει καταγραφή για μια έκλειψη Ηλίου που έγινε στο πρωί στις 22 Οκτωβρίου 2137 πΧ. Ιστορικά μητρικός τόπος καταγωγής της αστρολογίας είναι η Χαλδαία και η Βαβυλών, όπου άκμασε πολλές χιλιάδες χρόνια πΧ. Υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά ευρήματα που το πιστοποιούν.
    Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης κάνει αναφορές με θαυμασμό για τις αστρολογικές γνώσεις των Χαλδαίων. Ο γνωστότερος Βαβυλώνιος μύστης υπήρξε ο Βερώσης, ένας ιερέας του Θεού Βήλου, που έζησε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετέδωσε τις ανατολικές γνώσεις στην Ελλάδα. Λέγεται πως έφτιαξε και ιδιαίτερη σχολή στην Κω, όπου πιθανά φοίτησε ο Θαλής ο Μιλήσιος.
    Οι Εβραίοι γνώρισαν από τους Βαβυλωνίους την αστρολογία. Επί της εποχής του Μωυσή, ήταν ήδη γνωστή η άσκηση της μαντικής διαμέσου των άστρων. Στο Ταλμούδ διατυπώνονται σαφώς ότι οι αστερισμοί εξασκούν κάποια επίδραση στον άνθρωπο κατά τη γέννησή του. Και παρ’ ότι απαγορεύει στο λαό να ασχοληθεί με την επιστήμη αυτή, εντούτοις τονίζει πως δεν πρέπει να την περιφρονεί κανείς, ούτε να εγείρει αντίρρηση. Ωστόσο, δεν προχώρησαν, ούτε καλλιέργησαν την επιστήμη αυτή, όπως άλλωστε και άλλες και παρέμειναν οικειοθελώς αμέτοχοι των προόδων των περί αυτούς, λαών.
    Σε πολύ ανώτερο σημείο έφθασαν οι Αιγύπτιοι δια του θεού Θεύθ, του Τρις Μεγίστου Ερμή.
    Στην Ελλάδα διδάχθηκε πολύ νωρίς η επιστήμη αυτή κυρίως με παρατηρήσεις των ουρανίων φαινομένων. Τον Γ΄ αιώνα πΧ, μετά τους πολέμους του Μ. Αλεξάνδρου, και επειδή είχαν έλθει οι Έλληνες σε επαφή με άλλους λαούς και γνώρισαν διάσημους αστρολόγους της Ανατολής, η αστρολογία άκμασε και πολλοί φιλόσοφοι γνώρισαν την επιστήμη της. Στα αρχαία κείμενα μνημονεύονται ο Βηρώσος από τη Βαβυλώνα και ο Μανέθων από την Αίγυπτο. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, που υπήρξε μετά τον Ίππαρχο, ο μεγαλύτερος αστρονόμος της αρχαιότητας, εμπνεύστηκε από τα διδάγματα τούτων και εξέθεσε τις γνώσεις σε δύο συγγράμματα που επί 14 αιώνες ήταν η μόνη αυθεντική πηγή της Αστρολογίας αλλά και της Αστρονομίας. Τούτα τα έργα είναι η Μαθηματική Σύνταξις ή Αραβικά, Αλμαγέστη και η Τετράβιβλος.
    Αργότερα, ο Μανίλιος έγραψε τα Αστρονομικά, την εποχή του Αυγούστου Καίσαρα. Εκεί βρίσκονται σημαντικές πληροφορίες για τις όψεις των πλανητών και τις επιδράσεις τους επί των ανθρώπων, στα κεφάλαια 2, 3 και 4. Μετά υπήρξε ο Ιούλιος Φιρμίκος Ματέρνος, τον 4ο αιώνα μΧ. Μια σημαντική προσωπικότητα στις έρευνες της Αστρολογίας είναι επίσης ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.
    Στα μετέπειτα χρόνια, επί της εισόδου των Αράβων στην Ευρώπη, υπάρχει ο περίφημος Πέρσης Άμπου Μασσάρ Τζιαφάρ ίμπν Μοχάμεντ ή απλά, Αμπουμασάρ. Στο κυριότερο έργο του, το «Ολούφ», εκθέτει ότι κατά τη δημιουργία του κόσμου, επτά πλανήτες ήταν σε σύνοδο στο ζώδιο του Κριού και μετά από πάροδο 7000 ετών, όταν ο όγδοος ουρανός θα αποπερατώσει μια διπλή περιφορά περί τον ένατο, ο κόσμος θα καταστραφεί. Τότε οι ίδιοι επτά πλανήτες θα είναι σε σύνοδο στο ζώδιο των Ιχθύων, στην τελευταία μοίρα.
    Εξηγεί επίσης στο έργο του, την ιστορία της διακυβέρνησης του κόσμου από τους επτά πλανήτες και τους διοικούντες αυτούς αγγέλους. Στο χρονικό διάστημα των 240 ετών και 4 μηνών η Γη υπόκειται στην επίδραση ενός πλανήτη και του ημεμονεύοντος σε αυτόν Πνεύμα. Έτσι, ο Κρόνος είναι ο πρώτος στη σειρά με ηγεμόνα άγγελο τον Κασσιήλ ή Κασφιήλ που σημαίνει «την αρετή, τον Ναό του Θεού». Μετά έρχεται ο Ζευς με ηγεμόνα άγγελο τον Ζαχαριήλ ή Χαδχιήλ ή Σραφιαϊήλ που αντιπροσωπεύει την αμεροληψία του Θεού. Μετά από 240 έτη και 4 μήνες έρχεται ο Άρης με τον άγγελο Σαμαήλ ή Καμαήλ ή Σαμσμαϊήλ και μετά τούτου ο Ήλιος με τον άγγελο Μιχαήλ ή Μικαήλ που σημαίνει του Οίκου του Θεού. Άνωθεν του Ήλιου κείνται ο Ζεύς, ο Άρης και ο Κρόνος και κάτωθέν του η Αφροδίτη, ο Ερμής και η Σελήνη.
    Όλοι, μαζί και ο Αμπουμασάρ, λέγουν ότι και οι ερμητιστές, πως ο Ήλιος είναι ο πραγματικός γιος του αόρατου ήλιου που γεννήθηκε στο ζώδιο των Χηλών ή του Ζυγού, στο μέσον των αιώνων. Ιστορικά, πρέπει να σημειώσω πως η έλευση του Ιησού ήταν στη ηγεμονία του Ήλιου και του Μιχαήλ.
    Την ηγεμονία του Ήλιου διαδέχεται η Αφροδίτη με άγγελο τον Αναήλ ή Ανιαϊήλ που σημαίνει «ο λαός του Θεού» και μετά από αυτήν ο Ερμής με άγγελο τον Ραφαήλ ή Ρουφιαϊήλ που σημαίνει «ο γιατρός του Θεού» και τέλος η Σελήνη με άγγελο τον Γαβριήλ ή Τζιμπραϊήλ που σημαίνει «Αρετή, ισχύς και δύναμη».
    Κατά τους υπολογισμούς του Πέρση, το 1771 μΧ μέχρι του έτους 2011 βρισκόμαστε στην ηγεμονία του Άρη. Μετά θα ακολουθήσει η Σελήνη.
    Η Αστρολογία λοιπόν, είναι το σύνολο της επιστήμης περί φύσης, που αναζητεί και ερευνά τις σχέσεις που υφίστανται μεταξύ των γήινων φαινομένων και των επιδράσεων των ουρανίων σωμάτων. Μια οιαδήποτε διαμόρφωση του ουρανού, αντιστοιχεί προς μια ανθρώπινη ικανότητα, ή προς ένα γεγονός του ανθρώπινου βίου, όταν η διαμόρφωση αυτή, κατά τη στιγμή της γέννησης παρουσιάζεται συχνότερα στους ανθρώπους που κατέχουν την ικανότητα αυτή, παρά στους υπόλοιπους.
    Οι κυριότερες Συντεταγμένες είναι το Γεωγραφικό Πλάτος και Μήκος. Τούτες οι Συντεταγμένες καθορίζουν έναν τόπο στη Γη, αλλά οι ίδιες καθορίζουν και ένα «τόπο», μια θέση ή αστέρα στην Ουράνιο Σφαίρα. Για τον καθορισμό της θέσης ενός αστέρα χρησιμοποιούνται τα άνω ορισθέντα στοιχεία, ο Ισημερινός, η Εκλειπτική και το Εαρινό Σημείο Ισημερίας του Κριού (γ, σημείο γάμμα).
    Υποθέτομε πως από το σημείο Α που είναι σημείο Αστέρα, έχει χαραχθεί από ένας κύκλος που διέρχεται από τους δύο πόλους, αυτόν της Εκλειπτικής και αυτόν του Βορρά. Τα τόξα των κύκλων τούτων  τέμνουν την Εκλειπτική κατά τον Ισημερινό σε δύο σημεία. Η απόσταση από του σημείου γ και με τη φορά του βέλους, στην Εκλειπτική μέχρι το σημείο της τομής είναι το Μήκος του Αστέρα Α. Το Μήκος αυτό μπορεί να είναι Ανατολικό ή Δυτικό, εφόσον ο Αστέρας βρίσκεται ανατολικά ή δυτικά του Πρώτου Μεσημβρινού ο οποίος περνά από το σημείο γ. Στην εικόνα είναι Ανατολικό Μήκος. Το διάστημα Α ως Α2 είναι το Πλάτος του Αστέρα. Το διάστημα Α ως Α1 είναι η Απόκλισητου Αστέρα. Το διάστημα γ ως Α1 είναι η Ορθή Αναφορά του Αστέρα. Το διάστημα Α ως Α3 είναι ο Ύψοςτου Αστέρα.

    Η δίεδρη γωνία από τον ωριαίο κύκλο του Αστέρα και τον Μεσημβρινό του τόπου είναι η Ωριαία Γωνία του Αστέρα.
    Ορίζοντας είναι ο μέγιστος κύκλος κατά τον οποίο τέμνεται η Ουράνιος Σφαίρα από το οριζόντιο επίπεδο που διέρχεται από το κέντρο της Γης. Οι κύκλοι που διέρχονται από τους πόλους είναι μέγιστοι κύκλοι. Ο μέγιστος κύκλος που διέρχεται από τους πόλους της Γης ονομάζεται Ωριαίος Κύκλος. Το επίπεδο του Ισημερινού είναι κάθετο στον άξονα Βορρά-Νότου (άξονας πόλων). Το επίπεδο της Εκλειπτικής είναι κάθετο στο άξονα των πόλων της Εκλειπτικής.

    Το Πλάτος μετριέται σε μοίρες, πρώτα και δεύτερα λεπτά της μοίρας. Το ίδιο και η Απόκλιση. Αντίθετα, η Ο.Α.(Ορθή Αναφορά) και το Μήκος μετριούνται σε ώρες, πρώτα και δεύτερα λεπτά της ώρας.
    Αυτό σημαίνει πως σαν μονάδα γωνίας δεν λαμβάνεται πλέον η μοίρα αλλά το 1/24 της περιφέρειας, το οποίο καλείται κατ’ αναλογία, ώρα. Οικοθεσία. Οικοθεσία ονομάζονται τα συστήματα εκείνα που διαχωρίζουν με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, το Ζωδιακό Κύκλο σε 12 δωδεκατημόρια που ονομάζονται Οίκοι. Κάθε Οίκος έχει αρχή και τέλος. Η αρχή ονομάζεται Ακμή.
    Είναι δεδομένο πως το επίπεδο της Εκλειπτικής παρουσιάζει τη γνωστή κλίση προς τον Ουράνιο Ισημερινό, που είναι 23ο και 27΄.
    Σε μια ορισμένη στιγμή και για ένα ορισμένο σημείο της Γης, το σημείο της Εκλειπτικής που τέμνει τον Ορίζοντα καλείται Ωροσκόπος ή Ανατολή. Το δε σημείο της Εκλειπτικής το διερχόμενο από το ανώτερο Μεσημβρινό, καλείται Μεσουράνημα.
    Η αρχή της αστρικής μέρας σε κάποιο τόπο είναι η στιγμή κατά την οποία η Ωριαία Γωνία του σημείου γ είναι μηδέν. Δηλαδή, όταν το εαρινό σημείο βρίσκεται στο Μεσημβρινό του τόπου. Η Ωριαία Γωνία του εαρινού σημείου σε κάποια στιγμή, σε κάποιο τόπο, καλείται Αστρικός Χρόνος ή Αστρική Ώρα του τόπου κατά τη στιγμή αυτή. Ο χρόνος αυτός είναι η λεγόμενη Ορθή Αναφορά του Μεσουρανήματος(ΟΑνΜΣ), η οποία για τη μέση μεσημβρία δίνεται από τις Αστρονομικές Εφημερίδες και τους Πίνακες των Οίκων, ως Αστρικός Χρόνος.
    Η Αστρική μέρα είναι το χρονικό διάστημα το μεταξύ δύο διαδοχικών διελεύσεων ενός αστέρα ή σημείου (πχ δύο μεσουρανημάτων) δια του ιδίου Μεσημβρινού. Η Αστρική μέρα διαιρείται σε 24 αστρικές ώρες. Οι Ωριαίες Γωνίες εκφράζονται σε μονάδες χρόνου. 

    Η κατάστρωση του θεμελιώδους ή γενέθλιου ωροσκοπίου,είναι απαραίτητη για να αναγνώσει κάποιος τις ικανότητες ή μη, ενός ατόμου σαν προδιαθέσεις.
    Ωροσκόπιο, ουράνιο θέμα ή αστρολογικός χάρτης
    λοιπόν καλείται ένας ζωδιακός κύκλος στον οποίο έχουν τοποθετηθεί κατόπιν υπολογισμού οι πλανήτες, οι απλανείς, οι ακμές των 12 Οίκων και άλλα σημεία ή τόποι του στερεώματος.
    Ολόκληρη η Αστρολογία στηρίζεται στον υπολογισμό των κύκλων. Είναι γνωστό πως ο κύκλος έχει 360 μοίρες (360ο), και κάθε μοίρα έχει 60 πρώτα λεπτά (60΄) και κάθε λεπτό έχει 60 δεύτερα λεπτά (60’’). Κάθε τμήμα του κύκλου, ανεξάρτητα από μέγεθος, καλείται τόξο. Ο Ισημερινός είναι και αυτός ένας κύκλος που διαιρείται σε μοίρες, πρώτα λεπτά και δεύτερα λεπτά. Η ημερήσια κίνηση της Γης περί τον άξονά της είναι 24 ώρες (24
    h ή 24ω) και η ώρα διαιρείται όμοια. Έτσι, 1 ώρα έχει 60 πρώτα λεπτά (60m ή 60λ), ένα πρώτο λεπτό έχει 60 δεύτερα λεπτά (60s ή 60δ).
    Έτσι ο Ισημερινός μπορεί να διαιρεθεί είτε σε μέγεθος τόξου, είτε σε μέγεθος χρόνου.
    Η σχέση προκύπτει αναλογικά, αν διαιρέσομε τις 360 μοίρες με τις 24 ώρες. Είναι δηλαδή, 15/1, 15ο προς 1
    h, κατ’ επέκταση, 15΄είναι 1m και 15΄΄ είναι 1s.
    Ας δούμε ένα παράδειγμα μετατροπής μήκους τόξου σε μήκος χρόνου, όπως να μετατραπεί το τόξο κύκλου 30ο σε χρονικό μέγεθος.
    Οι 15ο είναι 1ω.
    Οι 30ο           Χ
    à Χ=1*30/15 = 2ω
    Άλλο. Έστω πως έχομε τόξο 12ο.
    Οι 12ο είναι 12*60=720΄ και οι 15ο είναι 15*60=900΄
    και η 1ω είναι 1*60=60λ
    Άρα ο Χ είναι Χ=60*720/900= 48 λ
    Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα, τη μετατροπή του τόξου 138ο 36΄ (138:36)
    Χ1 = 1*138/15 που δίνει δεκαδικό. Έτσι θα υπολογίσομε Χ1=1*135/15=9ω και μετατρέπομε τις υπόλοιπες 3 μοίρες σε λεπτά για να τις προσθέσομε στις 36. δηλαδή, 3*60+36= 216΄. Χ2=1*216/15 που πάλι δίνει δεκαδικό. Άρα, θα αφαιρέσομε 6 λεπτά και θα κάνομε την πράξη, Χ2=1*210/15= 14λ. Μετά θα μετατρέψομε τα 6 λεπτά σε δεύτερα. Δηλαδή, 6*60=360 και θα κάνομε την πράξη Χ3=1*360/15=24δ. Άρα το μήκος είναι 9ω 14λ 24δ.
    Αντίστροφα, αν θέλομε να μετατρέψομε την ώρα σε μήκος τόξου, θα ακολουθήσομε ανάλογη πορεία. Έστω λοιπόν πως ζητούμε τη μετατροπή 3ω 33λ 54δ σε τόξο.
    Η 1ω είναι 15ο
    Οι 3 ω        Χ
    à Χ=15*3/1=45ο.

    Το 1λ είναι 15΄
    Τα 33 λ       Χ1
    à Χ1=15*33/1=495΄ το οποίο είναι 8ο και 15΄. Το 1δ είναι 15΄΄
    Τα 54δ        Χ2
    à Χ2= 15*54/1=810΄΄ το οποίο είναι 13΄ και 30΄΄Άρα το συνολικό μήκος τόξου είναι:
            45ο
            8ο 15΄
    +           13΄  30΄΄
           -----------------
            53ο  28΄  30΄΄

    Υπενθυμίζω πως ο κύκλος έχει 360 μοίρες, οπότε όταν παρουσιαστεί άθροισμα μεγαλύτερο των 360ο τότε κάνομε αφαίρεση τις 360ο για να προκύψει το τόξο. Επίσης, άθροισμα σε πρώτα μεγαλύτερο των 60, σημαίνει πως θα κάνομε αφαίρεση το 60 για να προκύψει 1 μοίρα. Το ίδιο ισχύει με τα πρώτα και τα δεύτερα. Το ίδιο ισχύει και για τις ώρες, τα λεπτά και τα δεύτερα της ώρας. Εκεί θα αφαιρέσομε το 24 για τις ώρες και το 60 για τα λεπτά και τα δεύτερα.

    Τώρα, θα ασχοληθούμε με τον τρόπο που καταστρώνεται ένα ωροσκόπιο. Παράλληλα με τους υπολογισμούς, θα δοθούν και οι αστρολογικοί όροι που χρησιμοποιούνται.
    Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως τα δεδομένα που θα χρησιμοποιήσομε προέρχονται από αυτά της αστρονομίας, των μαθηματικών, της χωρομετρίας.

    Το ενδιαφέρον για την αστρολογία οπωσδήποτε οδηγεί στην κατάστρωση ενός χάρτη.
    Τα στοιχεία που πρέπει να έχομε είναι: 1ο ημερομηνία γέννησης, 2ο τόπος γέννησης και 3ο ώρα γέννησης. Στην περίπτωση που το τρίτο δεδομένο απουσιάζει, τότε υπολογίζομε σαν ώρα γέννησης, τη μεσημβρία του τόπου γέννησης, ήτοι 12:00.
    Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως η ώρα γέννησης πρέπει να είναι σωστή για να καταστρωθεί ένας σωστός αστρολογικός χάρτης.
    Η ώρα που δίνεται συνήθως, είναι εκείνη που πρωτακούστηκε το πρώτο κλάμα του μωρού, που θεωρείται ότι συμπίπτει με την πρώτη αναπνοή που παίρνει, μόλις γεννηθεί. Ωστόσο, να έχετε υπόψη σας ότι σωστή ώρα είναι η ώρα που το παιδί βγαίνει από την κοιλιά της μάνας ή η ώρα που του κόβουν το λώρο.
    Αν η ώρα έχει απόκλιση, τότε ή θα δώσομε σαν ώρα τη μεσημβρία ή θα γίνει προσπάθεια για μια ανάδρομη εργασία, μέχρι τη στιγμή της γέννησης, αν είναι γνωστά τα συμβάντα της ζωής του ατόμου. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται «διόρθωση», αλλά δεν είναι τόσο αλάνθαστη όσο υπονοεί η λέξη.
    Η κατάστρωση Ωροσκοπίου είναι λοιπόν, μια τεχνική που στοχεύει στην κάλυψη της διαδικασίας ανεύρεσης των θέσεων των ζωδίων και των πλανητών για μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και τοποθεσία και τη μετέπειτα καταγραφή τους. Οι πιο τυπικές και συνηθισμένες σύγχρονες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται είναι «η χάραξη ενός χάρτη» και «το φτιάξιμο ενός ωροσκοπίου».
    Αυτή η εργασία χωρίζεται σε δυο στάδια: Στο πρώτο στάδιο είναι ο υπολογισμός της εύρεσης του μήκους στο ζωδιακό κάθε πλανήτη για μια δοσμένη χρονική στιγμή. Στο δεύτερο στάδιο είναι ο υπολογισμός εύρεσης της Αστρικής Ώρας για τη δοσμένη στιγμή του μεσημβρινού του δοσμένου τόπου, γνωστής σαν Τοπική Αστρική Ώρα και από αυτό θα βρούμε, ανατρέχοντας στους «Πίνακες των Οίκων», τη μοίρα που ανέρχεται πάνω από τον ορίζοντα, ο
    Ascendant (Asc), δηλαδή οΩροσκόπος και τη μοίρα που μεσουρανεί στο μεσημβρινό, το Midheaven, λατινικάMediumCoeli (Mc), δηλαδή τοΜεσουράνημα. Διαμετρικά των σημείων τούτων βρίσκονται αντίστοιχα για τον Ωροσκόπο, ο Descendant (Desc) δηλαδή ο Κατερχόμενος και για το Μεσουράνημα, Λατινικά το ImumCoeli(IC). Στην ελληνική ορολογία είναι Ωροσκόπος και Δύση, Μεσουράνημα και Υπόγειο. Συχνά, καλούμε το Μεσουράνημα, Ζενίθ και το Υπόγειο, Ναδίρ. Αυτά είναι διαφορετικά σαν έννοιες αν και στις τιμές έχουν πολύ ελάχιστη διαφορά.
    Αν διαιρέσομε τη γήινη σφαίρα με αρχή τον Μεσημβρινό του Γκρήνουιτς, σε 24 ίσους τομείς ή ατράκτους, θα λάβομε τμήματα 15ο καθένα. Η πρωτεύουσα κάθε κράτους έχει επίσημη τοπική ώρα, την τοπική ώρα που είναι πλησιέστερη στους δύο Μεσημβρινούς που ορίζουν το τμήμα που αυτή βρίσκεται. Ολόκληρος ο κόσμος και η Ευρώπη βέβαια, έχει διαιρεθεί σε ατράκτους. Η Ευρώπη, συγκεκριμένα έχει τρεις ατράκτους με διαφορά μία ώρα, η μία από την άλλη. Η πρώτη άτρακτος είναι αυτή της Δυτικής Ευρώπης και η ώρα της συνεπώς καλείται Δυτική Ευρωπαϊκή Ώρα (ΔΕΩ). Η δεύτερη είναι η Μέση Ευρωπαϊκή Ώρα (ΜΕΩ) και η τελευταία η Ανατολική Ευρωπαϊκή Ώρα (ΑΕΩ). Στην τελευταία βρίσκεται η Ελλάδα. Πιο κάτω υπάρχει πίνακας με όλες τις ατράκτους.
    Ως βάση της ΔΕΩ λαμβάνεται ο Μεσημβρινός ο διερχόμενος της πόλης του Γκρήνουιτς, με διερχόμενο Μεσημβρινό 0ο , της ΜΕΩ ο Μεσημβρινός ο διερχόμενος της πόλης Γκαίρλιτς 15ο που ισούται με +1 ώρα και της ΑΕΩ ο μεσημβρινός ο διερχόμενος της πόλης της Πετρούπολης 30ο που ισούται με +2 ώρες. Αφαιρώντας τις 2ω από την ώρα Ελλάδας, η ώρα που προκύπτει ονομάζεται ώρα
    G.Μ.Τ.
    Ας δούμε κάποια παραδείγματα:
    Έστω ότι έχομε μια γέννηση στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 1930 και ώρα 16ω και 30λ(16:30) ΑΕΩ. Η Ελλάδα παραδέχεται ως επίσημη ώρα από το 1916 την προηγούμενη αναφερθείσα.
    Μετατρέπομε το Ανατολικό Μήκος της Αθήνας σε μήκος χρόνου:
    Οι Συντεταγμένες της Αθήνας είναι Βόρειο Γεωγραφικό Πλάτος 37ο 58’ 20’’ και Ανατολικό Γεωγραφικό Μήκος 23ο 43΄ 58΄΄ .
    Το μήκος 23:43:58 μας δίνει μήκος χρόνου 1ω 34λ 55δ ή αν ληφθεί σαν μήκος 23:44 που είναι πιο συνηθισμένο, τότε το μήκος χρόνου είναι 1:34:52.
    Για τη μετατροπή της ΑΕΩ σε τοπική ώρα (ΤΩ) ακολουθούμε τη διαδικασία, από την ώρα γέννησης αφαιρούμε 2 ώρες και προσθέτομε το Ανατολικό Μήκος σε χρόνο.
    Έτσι, προκύπτει ο τύπος: ΑΕΩ-2ω+ΑΜ=ΤΩ.
    Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι:
    16:30-2+1:33:52= 16:04:55 ΤΩ.
    Ας υποθέσομε ότι έχομε μια γέννηση στη Λειψία, στις 24 Φεβρουαρίου 1928 και ώρα 12:15. Το Ανατολικό Μήκος της Λειψίας είναι 0ω 49λ 34δ. Η μετατροπή της ΜΕΩ σε ΤΩ ορίζεται στην περίπτωση ως εξής: ΜΕΩ-1ω+ΑΜ=ΤΩ, δηλαδή:
    12:15-1=49:34=12:04:34 ΤΩ.
    Με λίγα λόγια υπάρχει μια απλή διαδικασία για τις μετατροπές.


    1. Μετατροπή της Τοπικής Ώρας (ΤΩ) σε ΔΕΩ.

    α) σε Ανατολικό Μήκος του τόπου γέννησης: ΤΩ-ΑΜ=ΔΕΩ.
    β) σε Δυτικό Μήκος του τόπου γέννησης: ΤΩ+ΔΜ=ΔΕΩ.
    ΑΜ είναι το Ανατολικό Μήκος σε χρόνο και ΔΜ το Δυτικό Μήκος σε χρόνο.

    2. Μετατροπή της ΔΕΩ σε ΤΩ

    α) σε Ανατολικό Μήκος του τόπου γέννησης: ΔΕΩ+ΑΜ=ΤΩ
    β) σε Δυτικό Μήκος του τόπου γέννησης: ΔΕΩ-ΔΜ=ΤΩ

    3. Μετατροπή της ΜΕΩ σε ΔΕΩ:
    ΜΕΩ-1ω=ΔΕΩ
    4. Μετατροπή της ΔΕΩ σε ΜΕΩ:
    ΔΕΩ+1ω=ΜΕΩ
    5. Μετατροπή της ΜΕΩ σε ΤΩ:
    ΜΕΩ-1ω+ΑΜ=ΤΩ
    6. Μετατροπή της ΑΕΩ σε ΤΩ:
    ΑΕΩ-2ω+ΑΜ=ΤΩ
    Μέσος Χρόνος Γκρήνουιτς (
    Greenwich ΜeanΤimeήG.Μ.Τ.).
    Καθώς οι μέρες δεν είναι ακριβώς ίσες με βάση τον ηλιακό χρόνο, χρησιμοποιούμε ένα μέσο όρο. Τα αρχικά G.Μ.Τ. χρησιμοποιούνται συνήθως για να εκφράσουν αυτή τη μέση ώρα για το Γκρήνουιτς. Είναι η ώρα ατράκτου ήσυμβατική ώρα που χρησιμοποιείται στη Μεγάλη Βρετανία και ορισμένες άλλες χώρες. Συνήθως, η στιγμή της γέννησης στη Βρετανική συμβατική ώρα αναφέρεται σαν G.Μ.Τ.
    Μέχρις να γίνει εξοικείωση με τους υπολογισμούς, θα χρησιμοποιήσομε φόρμες όπου συνοψίζεται η εξήγηση των όρων που προανέφερα.
    Θα πρέπει να τονίσω το σημείο της Θερινής Ώρας, όπου αυτό ανάλογα το διάστημα της γέννησης, πρέπει να αφαιρείται από την ώρα γέννησης.
    Οι θέσεις των πλανητών δίνονται στο Ναυτικό Αλμανάκ, στο σημείο όπου αναφέρεται η «Ορθή Άνοδος και Απόκλιση» και μετά τις μετατρέπουμε σε ζωδιακό μήκος. Αυτά τα μήκη δίνονται στις εφημερίδες του Ράφαελ, σε
    G.Μ.Τ
    Υπάρχουν εφημερίδες που δίνουν τις πλανητικές θέσεις είτε για το μεσημέρι, είτε για τα μεσάνυχτα, σε 0ω
    G.Μ.Τ  Στην τελευταία περίπτωση αναφέρεται συχνά σαν U.Tδηλαδή UniversalTime.Εφόσον λοιπόν η πλανητική θέση δίνεται από τις εφημερίδες βασισμένη σε G.Μ.Τ πρέπει να μετατραπεί ο συγκεκριμένος χρόνος της τοπικής ώρας γέννησης σε ώρα Γκρήνουιτς, πριν κάνομε τις αναγκαίες αναπροσαρμογές της ώρας γέννησης και πριν βρούμε την Τοπική Αστρική Ώρα για τη γέννηση. Ας δούμε ένα παράδειγμα για μια Ώρα Ατράκτου (ή Συμβατική Ώρα). Υποθέτομε πως έχομε μια γέννηση στις 6 πμ στις 12 Ιανουαρίου 1998, στη Νέα Υόρκη. Η ώρα Ατράκτου είναι -5ω γιατί η Νέα Υόρκη ανήκει σε Άτρακτο που απέχει από το Γκρήνουιτς 5 ώρες Ανατολικά. Άρα ο G.Μ.Τ της ώρας γέννησης είναι 11 πμ γιατί προσθέτομε τη διαφορά. Ένα άλλο παράδειγμα, για μια γέννηση στις 10μμ στις 10 Μαρτίου 1981, στη Νέα Υόρκη. Η G.Μ.Τ είναι 3 πμ της επόμενης μέρας, δηλαδή στις 11 Μαρτίου.
    Υπολογισμός Οικοθεσίας. Ένα μαθηματικά υπολογισμένο ωροσκόπιο βασίζεται στο Μεσουρανούν Σημείο κατά τη στιγμή της γέννησης. Το σημείο αυτό σχηματίζεται με την τομή του Μεσημβρινού του τόπου γέννησης με τον Ισημερινό και προκαλείται από την περιστροφή της Γης περί τον άξονά της. Το Μεσουρανούν Σημείο είναι εκφραζόμενη Ορθή Αναφορά του Μεσουρανήματος σε αστρική ώρα, δηλαδή η ακμή του 10ου (Χ) Οίκου. Για τον υπολογισμό του Μεσουρανούντος Σημείου ακολουθούμε τον γενικό κανόνα: στην αστρική ώρα της μεσημβρίας της αμέσως προηγηθείσης της γεννήσεως, προστίθεται το χρονικό διάστημα από της μεσημβρίας αυτής μέχρι της ώρας της γέννησης, το οποίο έχει μετασχηματιστεί σε αστρική ώρα. Έτσι λαμβάνεται το Μεσουρανούν Σημείο του Μεσημβρινού, δηλαδή την Ορθή Αναφορά του 10ου Οίκου (ΜΣ).
    Ας δούμε σαν ένα παράδειγμα μια γέννηση στην Αθήνα, στις 1/6/1984, 3:00 μμ.

     

    Ημέρα

    Μήνας

    Έτος

    Ημερομηνία γέννησης

    1

    6

    1984

    Τόπος γέννησης

    Αθήνα

    Γεωγραφικό Πλάτος τόπου

    37

    58

     

    Γεωγραφικό Μήκος τόπου

    23

    44

     
     

    Ώρα

    Λεπτά

    Δεύτερα

    Ώρα γέννησης                                       πμ        μμ

    3

    00

    00

    Ώρα Ατράκτου                                        Ανατ.   Δυτ.

    2

       

    Θερινή Ώρα

    -

       

    G.M.T.                                                    πμ          μμ

    1

    00

    00

    ΗμερομηνίαG.M.T. :  1/6/1984                          

         
     

    Ώρες

    Λεπτά

    Δεύτερα

    Αστρική ώρα για τη μεσημβρίαG.M.T.

    4

    40

    36

    Μεσοδιάστημα πριν ή μετά το μεσημέρι    πμ-     μμ+

    1

    00

    00

    Αποτέλεσμα

    5

    40

    36

    Επιτάχυνση για το μεσοδιάστημα               πμ-    μμ+

     

    00

    10

    Αστρική Ώρα Γκρήνουιτς την ώρα γέννησης  (Sidereal Time)

    5

    40

    46

    Χρονικό ισοδύναμο μήκους (U.T)                      Ανατ.+   Δυτ.-

    1

    34

    55

    Τοπική Αστρική Ώρα για την ώρα γέννησης
    Αφαίρεση 24 ώρες αν χρειάζεται.

    7

    15

    41

    Από τον πίνακα Οίκων, για Πλάτος 37:58 Βόρεια
    Ωρ.
    15ο 23'26'' Ζυγού  ΜΣ.17ο 27'46'’ Καρκίνου (Ωρ.195°23'26''-ΜΣ.107°27'46'’)

         

    Οδηγίες πίνακα.
    Αναγράφομε την ημερομηνία γέννησης και τον τόπο γέννησης. Βρίσκομε το Γεωγραφικό Πλάτος και Μήκος της πόλης γέννησης. Γράφομε την ώρα γέννησης, έτσι όπως μας δόθηκε. Μετατρέπομε σε
    G.M.T. την ώρα γέννησης προσθέτοντας ή αφαιρώντας, δηλαδή για Δυτικά προσθέτομε και για Ανατολικά αφαιρούμε, τη συμβατική ώρα Ατράκτου. Αφαιρούμε τη μονή ή διπλή θερινή ώρα. Γράφομε το αποτέλεσμα σε χρόνο G.M.T. Σημειώνομε αν άλλαξε η ημερομηνία από τη μετατροπή σε G.M.T.Γράφομε την Αστρική Ώρα για το μεσημέριG.M.T. από την εφημερίδα του Ράφαελ για την ημερομηνία γέννησης. Υπολογίζομε την επιτάχυνση του μεσοδιαστήματος (10λ για κάθε 1 ώρα). Για γεννήσεις πμ την αφαιρούμε και για γεννήσεις μμ την προσθέτομε. Το αποτέλεσμα που θα βρούμε τώρα είναι η Αστρική Ώρα για το Γκρήνουιτς, την ώρα της γέννησης.
    Βρίσκομε το ισοδύναμο του Γεωγραφικού Μήκους σε χρόνο. Αν ο τόπος γέννησης είναι Δυτικά το αφαιρούμε, αν είναι Ανατολικά το προσθέτομε. Το αποτέλεσμα εδώ είναι η Τοπική Αστρική ώρα γέννησης. Βρίσκομε την Τοπική Αστρική ώρα στον Πίνακα των Οίκων για το δοσμένο Πλάτος και Μήκος του τόπου γέννησης. Βρίσκομε τις μοίρες του Ωροσκόπου και του Μεσουρανήματος. Γράφομε τα στοιχεία στο Χάρτη, ανάλογα με το σύστημα Οικοθεσίας που επιλέγομε. Στη φόρμα που δουλεύομε, διαγράφομε ότι δεν ισχύει.
    Αν το Γεωγραφικό Πλάτος είναι Νότιο, τότε προσθέτομε 12 ώρες στην Τοπική Αστρική ώρα γέννησης. Μετά ανατρέχοντας στον Πίνακα των Οίκων, για το αντίστοιχο βόρειο πλάτος, θα πρέπει να αντιστρέφομε τα ζώδια, δηλαδή εκεί που βρίσκομε Κριός θα βάλομε Ζυγός.

    Η μεσημβρία της ημερομηνίας από τις αστρονομικές εφημερίδες είναι 4ω 40λ 36δ, που ονομάζεται Αστρικός Χρόνος (
    SiderealTime) και είναι για το μήκος Γκρήνουιτς. Η Αθήνα βρίσκεται ανατολικά 1:34:52 του Γκρήνουιτς. Η επιτάχυνση για το μεσοδιάστημα είναι η μετατροπή του Μέσου Ηλιακού χρόνου σε Αστρικό Χρόνο. Το Χρονικό ισοδύναμο Μήκους είναι η μετατροπή το Μήκους από μοίρες σε ώρες. Απλά μπορεί να γίνει με τη μέθοδο, Μήκος*4=αποτέλεσμα σε λεπτά.
    Υπολογισμός θέσης πλανητών.
    Για να κάνομε τον προσδιορισμό των πλανητικών τόπων, πρέπει να κάνομε χρήση των αστρονομικών εφημερίδων. Οι πίνακες αυτοί είναι, συνήθως, υπολογισμένοι για τον Πρώτο Μεσημβρινό και σε μεσημβρία. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι εύρεση των τόπων αυτών, όπως άλλωστε και για την κατάστρωση της Οικοθεσίας. Θα πρέπει να αναφέρω πως η κίνηση των πλανητών στο Ζωδιακό, είναι μακρά με ορθή φορά, στέκονται λίγο, γράφουν ένα μικρό τόξο με ανάδρομη φορά και μετά επαναλαμβάνουν την προηγούμενη κίνηση. Το ίδιο ισχύει για το φαινομενικό γεωκεντρικό σύστημα, το οποίο βέβαια στην πραγματικότητα δεν υφίστανται. Το γεγονός της Στάσης και της Ανάδρομης φοράς έχει ορισμένη σημασία για την παλαιά και νέα Αστρολογία. Το δεχόμαστε έτσι, μέχρι της απόρριψής του.
    Ακολουθούν δύο εικόνες που δείχνουν τα σχήματα που δημιουργούνται από τέτοιες κινήσεις πλανητών.

    Θα χρησιμοποιήσω το προηγούμενο παράδειγμα γέννησης, 1/6/1984, 3:00 μμ. Αθήνα.
    Πρώτα μετατρέπομε τη δοσμένη ώρα σε
    G.M.T.Μετά βρίσκομε τη μαθηματική διαφορά που έχει ο πλανήτης, αυτός του οποίου ζητάμε το μήκος στην Εκλειπτική. Η διαφορά παριστά την κίνηση του πλανήτη στις 24 ώρες της ημέρας και μας χρησιμεύει για τον καθορισμό της κίνησής του μέσα στο χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη μεσημβρία μέχρι την ώρα της γέννησης. Το ίδιο κάνομε και για τις Αποκλίσεις των Πλανητών.
    Όσον αφορά τις Αποκλίσεις των Πλανητών, η καθημερινή διαφοροποίησή τους είναι τόσο μικρή που μπορεί να υπολογιστεί νοητικά με ευκολία. Μοναδική εξαίρεση είναι η Σελήνη της οποίας ο υπολογισμός της Απόκλισης είναι ακριβώς όμοιος με των θέσεων των Πλανητών στον Ζωδιακό Κύκλο. Ο αντιλογάριθμος προστίθεται στην απόκλιση της μεσημβρίας, αν η απόσταση από τον Ισημερινό μεγαλώνει, είτε βόρεια είτε νότια. Αν η απόσταση μικραίνει, θα αφαιρείται. Η χρήση των Ημερήσιων Λογαρίθμων που είναι αναλογικοί στηρίζονται στους αριθμούς 24 και 60.
    Τ
    ο Μήκος που ορίζουν οι Εφημερίδες για την 1η και την 2α Ιουνίου 1984, είναι:

    Ας υποθέσομε πως ζητούμε τη θέση της Σελήνης. Η ημερήσια κίνηση της Σελήνης είναι 11ο 40΄ 9΄΄. Αυτό προκύπτει από την αφαίρεση της θέσης της Σελήνης στην 1 Ιουνίου από τις 2 Ιουνίου, δηλαδή 12:7:17-3:26:35=11:40:9. Ο Λογάριθμος της κίνησης αυτής είναι 0,3133.

     

    Ημέρα

    Μήνας

    Έτος

    Ημερομηνία γέννησης

    1

    6

    1984

     

    Ώρα

    Λεπτά

    Δεύτερα

    Ώρα γέννησης                                                     πμ        μμ

    3

       

    Συμβατική Ώρα Ατράκτου                             Ανατ.-         Δυτ. +

    2

       

    Θερινή ώρα

    -

       

    G.M.T.                                                                πμ        μμ

    1

       

    ΗμερομηνίαG.M.T.: 1/6/1984

         

    Χρονικό Διάστημα πριν ή μετά το μεσημέρι (μεσοδιάστημα)

    1

       

    Λογάριθμος του προηγούμενου μεσοδιαστήματος

    1,3802

       
           

    Πλανήτης: Σελήνη

         

    Ημερήσια κίνηση

    11ο 40΄9΄΄

       

    Λογάριθμος κίνησης

    0,3133

       

    Λογάριθμος μεσοδιαστήματος

    1,3802

       

    Άθροισμα λογαρίθμων 

    0,6935

       

    Σελήνη Καρκίνος

    Καρκίνος

       

    Ζώδιο που περιέχει τον πλανήτη

         

    Μεσημβρινή θέση του πλανήτη

    3ο 26΄35΄΄

       

    Αντιλογάριθμος αθροίσματος                            πμ-          μμ+

    4ο 52΄

       

    Αντιλογάριθμος αθροίσματος, αντίστροφα για ανάδρομους     πμ-         μμ+

         

    Θέση πλανήτη για τη δοσμένη ώρα

    8ο 18΄ 35΄΄

       

    Με τον ίδιο τρόπο βρίσκομε και τους υπόλοιπους πλανήτες και την Απόκλισή τους.
    Τα κύρια συστήματα Οικοθεσίας είναι το Σύστημα των Ίσων Οίκων και τα συστήματα των Τεταρτημορίων.

    Το σύστημα των Ίσων Οίκων είναι το παλαιότερο. Κάθε Οίκος αποτελείται από 30ο, αρχής γενομένης από τον Ωροσκόπο. Τα συστήματα των Τεταρτημορίων είναι εκείνη η μέθοδος που διαχωρίζοντας την Εκλειπτική, τοποθετούνται τρεις Οίκοι σε κάθε τεταρτημόριο του Ζωδιακού. Τα κυριότερα συστήματα Τεταρτημορίων είναι του Καμπάνους, του Ρεγκιομοντάνους και του Πλάσιντους. Στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε το τρίτο από αυτά τα συστήματα. Τα δύο πρώτα ονομάζονται συστήματα Χώρου και το τρίτο σύστημα Χρόνου.

     


    Σημειώσεις:

    Βήλος. Υπάρχουν στα αρχαία κείμενα αναφορές για τον Βήλο που ήταν γυιός του Ποσειδώνα και της Λιβύης εκ της οποίας και η χώρα Λιβύη.
    Επίσης υπάρχουν αναφορές για τη θυγατέρα του Ινάχου, Ιώ, εκ της οποίας έγιναν τρία παιδιά, ο Αίγυτπος, ο Δαναός και ο Βήλος.  Ο Αίγυπτος έκανε πενήντα γιούς. Ο Δαναός πενήντα θυγατέρες. Ο Ευριπίδης όμως, μας πληροφορεί πως ο Βήλος είχε παιδιά τον Αίγυπτο και το Δαναό. Λέγει πως τα παιδιά του Βήλου ήταν πέντε: ο Αίγυπτος, ο Δαναός, ο Φοίνικας, ο Φινέας και ο Αγήνωρ.
    Στην αστρολογία, πρώτοι ήταν οι Βαβυλώνιοι και όχι οι Αιγύπτιοι. Διότι ο Κρόνος έκανε το Βήλο και τον Χαναάν. Ο Χαναάν είναι ο πατέρας των Φοινίκων, ο οποίος γέννησε τον Χουμ που ονομάζεται από τους Έλληνες Άσβολος και είναι πατέρας των Αιθιόπων και αδελφός του Μεστραΐμ που είναι πατέρας των Αιγυπτίων. Οι Έλληνες λέγουν πως ο Άτλαντας εφεύρε την αστρολογία και ότι ο Άσβολος ήταν μάντις τον οποίο ο Ησίοδος στο έργο του ΑΣΠΙΣ αποκαλεί «ΟΙΩΝΙΣΤΗΝ>». Ο Άτλαντας είναι ο ίδιος με τον Ενώχ του οποίου παιδί είναι ο Μαθουσάλας που γνώριζε τις γνώμες του Θεού που έτσι σε μας έδωσε.
    Αλλού βρίσκομε πως ο Βήλος ήταν παιδί του Διός και της Ιούς ή του Ποσειδώνα. Το όνομα σημαίνει «Ουρανός». Τα Θεϊκά κείμενα τον ονομάζουν Βήλα, που είναι ο Ζευς κατά τους Πέρσες. Τον δε τάφο του Βήλου ονομάζουν Οφιήτιδα, αλλά Οφιήτιδα καλούν και ένα λίθο. Και τούτο διότι στο δεξιό χέρι του ο Βήλος κρατεί ένα φίδι. Από αυτό το πέτρωμα λατομούνται οι οφίτες κίονες.
    Σε άλλο κείμενο διαβάζομε ότι εκ της Ιούς προήλθε ο Έπαφος, εκ του οποίου η Λιβύη, εκ της οποίας ο Βήλος, εκ του ο οποίου ο Δαναός, εκ του οποίου η Υπερμνήστρα, η οποία φόνευσε τον σύζυγό της Λιγγέα. Από την Υπερμνήστρα έγινε ο Άβας, εκ του οποίου ο Προίτος, εκ του οποίου ο Ακρίσιος, εκ του οποίου η Δανάη. Από την Δανάη έγινε ο Περσεύς, εκ του οποίου ο Ηλεκτρυών, εκ του οποίου η Αλκμήνη. Και από την Αλκμήνη έγινε ο Ηρακλής. Όλοι μαζί είναι δεκατρείς χωρίς την Ιώ.
    Επίσης, αλλού λέγεται πως η Λιβύη, θυγατέρα της Ιούς και του Πίκου Δία, με κάποιον που τον έλεγαν Ποσειδών, έκανε τρία παιδιά, τον Αγήνωρ, το Βήλο και τον Ενυάλιο. Οι δύο πρώτοι κατέλαβαν τη Συρία σε αναζήτηση της Ιούς που ζούσε ακόμα, και των αδελφών της. Αφού δεν βρήκαν κανένα εκεί, επέστρεψε ο μεν Βήλος στην Αίγυπτο που με την Σίδα έκανε δύο γιους τον Αίγυπτο και το Δαναό. Ο δε Αγήνωρ επέστρεψε στη Φοινίκη και με την Τυρώ έκανε τρεις γιους, τον Κάδμο, το Φοίνικα, το Σύρο, τον Κίλικα και μια θυγατέρα την Ευρώπη. Στην Φοινίκη έκτισε μια πόλη, την Τύρο στο όνομα της συζύγου του.

    Μωυσής. Στο έργο του Μόλωνος διαβάζομε πως ο Αβραάμ που μεθερμηνεύεται «Φίλος Πατρός», έλαβε δύο γυναίκες, μια συγγενή και μια Αιγύπτια θεράπαινα (δούλα). Από την Αιγύπτια γέννησε δώδεκα γιους που βασίλευσαν στην Αραβία και οι Έλληνες τους γνωρίζουν με τα ίδια ονόματα. Από την γαμέτη (νόμιμη σύζυγο) έκανε γιο που Γέλωτα ονομάζουν Ελληνικά. Ο Γέλως και μια γυναίκα εγχώρια έκαναν ένδεκα παιδιά και δωδέκατο τον Ιωσήφ. Από αυτόν, τρίτος προήλθε ο Μωσής. Αυτά λέγει ο ΠΟΛΥΪΣΤΩΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ». 

    Ο Βήρωσσος, συγγραφέας της Χαλδαϊκής αρχαιολογίας που άκμασε στους χρόνους του Μ. Αλεξάνδρου, βρήκε στη Βαβυλώνα πολλές γραφές που φυλάσσονταν με επιμέλεια, που είχαν ιστορίες για πολλές μυριάδες έτη. Ιστορίες για τον Ουρανό και τη Γη, τη Θάλασσα και τους βασιλείς της αρχαιότητας και τις πράξεις τους. Για τη θέση της γης της Βαβυλωνίας και της καρποφορίας της και των ζώων της Ερυθράς θάλασσας, φανερών και άλλων μυθικών. Αυτός μας λέγει πως Βήλον ονόμαζαν τον Δία, Σάνδην τον Ηρακλή, Αναϊτίδα την Αφροδίτη κλπ.
    Λέγεται πως είχε μια κόρη την Σίβυλλα Δελφίς, την οποία φώναζαν και Άρτεμις, της οποίας μητέρα ήταν η Ερυμάνθη.
    Ο Βήρωσσος ή Βήρωσος, λέγει πως η Σελήνη είναι μισοκαμένη σφαίρα, ήτοι έχει πυρ σε μισή πλευρά, «B®rvsow ²mipærvton sfaÝran t¯n sel®nhn». Λέγει ακόμα πως γέννηση λέγουν τον χρόνο, όμως χρόνος ορίζεται κατά τον Αριστοτέλη «αριθμός εστί κινήσεως κατά το πρότερον και ύστερον». Και σε αυτόν το όλον ήταν σκοτάδι και νερό, σε αυτό τέρατα ζώα. Γεννήθηκαν άνθρωποι δίπτεροι, και συχνά τετράπτεροι και διπρόσωποι με σώμα ένα και κεφάλια δύο, που ήταν και άνδρες και γυναίκες στη φύση και στο σώμα. Και άλλους ανθρώπους που είχαν πόδια αιγών και κέρατα, με τα πίσω πόδια ίππων και τα μπροστινά ανθρώπων. Γεννήθηκαν ταύροι με κεφάλια ανθρώπων και σκυλιά τετρασώματα με ουρά ψαριού στο πίσω μέρος του σώματος. Και ίπποι με κεφάλια κυνοκέφαλων και ανθρώπων και με κεφαλές άλλων ζώων. Και μαζί με αυτά ψάρια και ερπετά και φίδια και άλλα ζώα πολλά και θαυμαστά με παράξενες όψεις, όπως έχουν αποτυπωθεί στο ναό του Βήλου. Άρχοντας όλων τούτων ήταν μια γυναίκα της οποίας το όνομα ήταν Ομόρωκα. Στα Χαλδαϊκά αυτό το όνομα είναι Θαλάτθ που μεθερμηνεύεται στα Ελληνικά Θάλασσα, σύμφωνα με την ισοψηφία, Σελήνη. Ήρθε λοιπόν, ο Βήλος και διαχώρισε κατά μήκος τη γυναίκα και το μεν μισό αυτής έκανε τη γη, το δε άλλο μισό τον ουρανό. Και έκρυψε τα ζώα που ήταν σε αυτήν. Μετά ο Βήλος έκοψε στο σκότος στο μέσον και χώρισε τη γη από τον ουρανό. Και έκανε διάταξη στον κόσμο και συνεχίζεται η θεογονία σε οντότητες που ζουν στο ηλιακό φως και σε αυτές που όχι. Ο Βηρώσος λέγει πως την ιέρεια της Ήρας λέγουν «ΣΑΡΑΧΗΡΩ».

    Σίβυλλα, κόρη του Απόλλωνος και της Λαμίας.
    Γεννήθηκε στους χρόνους της Τρωϊκής Αλώσεως μετά από 483 έτη, έγραψε τα βιβλία. «περί παλμών», «μέλη», «χρησμούς». Λέγεται πως βρήκε ένα είδος λύρας σε μορφή τριγώνου.
    Υπάρχουν γενικά διάφορες Σίβυλλαι σε διάφορους τόπους και χρόνους, σε συνολικό αριθμό δέκα. Εν συντομία είναι: πρώτη η Χαλδαία Περσίς, η κυρίως καλουμένη Σαμβήθη, δεύτερη η Λίβυσσα, τρίτη η Δελφίς, που τάχθηκε στους Δελφούς, τέταρτη η Ιταλική στην Κιμμερία της Ιταλίας, πέμπτη η Ερυθραία που προείπε για τον Τρωϊκό πόλεμο,έκτη η Σαμία που κυρίως καλείται Φυτώ για την οποία έγραψε ο Ερατοσθένης, έβδομη η Κυμαία που λέγεται και Αμαλθία και Ιεροφίλη, όγδοη η Ελλησποντία στα χρόνια του Σόλωνα και Κύριου, ένατη η Φρυγία και δέκατη η Τιγουρτία με τον όνομα Αβουναία.  Σίβυλλα ε
    ίναι Ρωμαϊκή λέξη και ερμηνεύεται Ελληνικά, «η προφήτις», δηλαδή η μάντισσα.

  • Κρίσιμες Μοίρες

    Επικίνδυνες ή Κρίσιμες Μοίρες

    Αυτές οι μοίρες είναι απόρροια από τη μέση ημερήσια κίνηση της Σελήνης και της διαίρεσης του Ζωδιακού σε "Σταθμούς της Σελήνης". Οι μοίρες της διαίρεσης μεταξύ των σταθμών είναι ευαίσθητες περιοχές και όταν ένας σημαντικός πλανήτης βρίσκεται σε μια κρίσιμη μοίρα, "θα φέρει τα γεγονότα σε ένα κρίσιμο σημείο, μια κρίση ή ένα πρόβλημα όπως αρρώστια ή φιλονικία." Αυτές οι μοίρες επαναλαμβάνονται γύρω από το Ζωδιακό και είναι:
    Παρορμητικά Ζώδια: 0, 13, 26
    Σταθερά Ζώδια: 9, 21
    Μεταβλητά Ζώδια: 4, 17

    0, 15, 29 Μοίρες
    Η αρχική και η τελευταία μοίρα σε κάθε ζώδιο συμβολίζει αλλαγή. Ο συμβολισμός είναι ευνόητος: ένας πλανήτης στην 29η μοίρα, σχεδόν εισέρχεται σε ένα νέο ζώδιο, μια νέα θέση ή περιβάλλον και μπορεί να υποδηλώσει ένα επικίνδυνο γεγονός το οποίο θα εμφανιστεί πριν η κατάσταση επιλυθεί. Είναι μια κορυφούμενη στιγμή. Ένας πλανήτης στην 29η μοίρα δείχνει ότι ένα πρόσωπο "περίπου δημιουργεί μια καθορισμένη αλλαγή". Αυτό μπορεί να δείχνει απόγνωση, βιασύνη, ατυχία.
    Στο βιβλίο Anima Astrologiae, αναφέρεται: "Όταν ένας πλανήτης είναι ο σημειοδότης ή η Σελήνη έχει περάσει την 29η μοίρα του ζωδίου στην οποία βρίσκεται και ακουμπά την 30η μοίρα και ειδικά αν έχει περάσει ένα λεπτό της μοίρας, τότε δεν θα έχει δύναμη σ’ αυτό το ζώδιο αλλά στο επόμενο. Έτσι, αν το πρώτο υποδήλωνε κάποιο κακό, θα βλάψει ή θα τραυματίσει το πρόσωπο ή κάτι προμηνύεται όπως μια πτώση του σπιτιού ή κάτι κακό θα συμβεί σε ένα πόδι του. Και αν δηλώνεται κάτι καλό, θα ωφεληθεί λίγο. Αν ένας πλανήτης ή η Σελήνη είναι στην 29η μοίρα σε κάποιο ζώδιο, η αρετή του είναι ακόμα σε αυτό το Ζώδιο στο οποίο είναι αυτός, επειδή αυτός δεν έχει πλήρως περάσει την 30η μοίρα.
    Ένας πλανήτης στην 0°, έχει ήδη περάσει την κρίσιμη στιγμή και είναι σε μια φάση λύσης και τελικής έκβασης ή μόλις μπήκε σε μια νέα λύση, ανανεώνοντας συμβάντα, περιστατικά, στοιχεία, συνθήκες, κλπ. Και στις δύο μοίρες, ψάξε για την ισχύ του πλανήτη και στα δύο ζώδια από όπου διέρχεται και ποίο από αυτά που διέρχεται εντός, ρυθμίζει τα περιστατικά καλύτερα για τον ερωτούντα. Το μέσον του ζωδίου δείχνει σταθερότητα, αντοχή, μια τάση μην γίνονται καθόλου αλλαγές, ειδικά τα Σταθερά Ζώδια."
    Μοίρες Δεσμών
    Όταν ένας σημειοδότης τοποθετείται στην ίδια μοίρα που έχουν εμφανιστεί οι Δεσμοί της Σελήνης, μπορεί να πάρει μια δυσμενή επιρροή από τους Δεσμούς – ακόμα αν είναι σε ένα διαφορετικό ζώδιο. Για παράδειγμα, αν ο Βόρειος Δεσμός της Σελήνης και ο Νότιος Δεσμός της Σελήνης είναι 28°48' Διδύμων και 28°48' Τοξότη, τότε ένας πλανήτης στις 28°01' Κριού μπορεί να επηρεαστεί – καθώς μπορεί να είναι οπουδήποτε στην 28ο κάποιου ζωδίου. Κάποιος πλανήτης ή γωνία στην ίδια μοίρα με τους Δεσμούς δείχνει μια καταστροφή, ένα ατύχημα, ένα βίαιο θάνατο ή τραγωδία σε ένα Ωριαίο ή Γενέθλιο Χάρτη. Πολύ περισσότερο όταν ένας δυσμενής εμπεριέχεται. Ωστόσο, υπάρχει μια άλλη άποψη που λέει πως ένας πλανήτης στις μοίρες των Δεσμών δείχνει ένα "μοιραίο γεγονός", αλλά όχι αναγκαία δυσάρεστο.
    Απλανείς Αστέρες
    Οι Απλανείς Αστέρες δεν είναι πραγματικά σταθεροί και απλανείς. Συγκρίνονται με τους πλανήτες, εμφανίζουν σταθερότητα αλλά η θέση τους στην πραγματικότητα αλλάζει. Εξετάζοντας τις συνόδους με τους Απλανείς Αστέρες χρησιμοποιούμε μια μικρή ανοχή της 1°.
    Δεν χρησιμοποιούν όλοι οι αστρολόγοι τους Απλανείς Αστέρες. Εφόσον η επιρροή των Αστέρων είναι ισχυρή και μακράς διάρκειας, τότε γενικά, δεν χρησιμοποιούνται πολύ στην αλλαγή των ζητημάτων.
    Οι Αστέρες, όπως οι πλανήτες, έχουν κακές, ουδέτερες ή ευεργετικές φύσεις και οι φύσεις τους συχνά περιγράφονται με όρους πλανητών, με τους οποίους έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Ακολουθεί ένας πίνακας Απλανών Αστέρων με τους πλανήτες, τις θέσεις τους το Νοέμβριο 2001 και τη φύση τους.

    Απλανείς Αστέρες

    Μήκος

    Πτολεμαίος

    Algol

    26 Ταύρου 11

    Δίας/Κρόνος

    Alcyone

    00 Διδύμων 00

    Σελήνη/Δίας

    Aldebaran

    09 Διδύμων 48

    Άρης

    Betelgeuze

    28 Διδύμων 46

    Άρης/Ερμής

    Castor

    20 Καρκίνου 16

    Ερμής

    N. Aselli

    07 Λέοντα 33

    Άρης/Ήλιος

    S. Aselli

    08 Λέοντα 44

    Άρης/Ήλιος

    Regulus

    29 Λέοντα 51

    Άρης/Δίας

    Vindemiatrix

    09 Ζυγού 58

    Κρόνος/Ερμής

    Spica

    23 Ζυγού 51

    Αφροδίτη/Άρης

    Unuk

    22 Σκορπιού 04

    Κρόνος/Άρης

    Antares

    09 Τοξότη 47

    Άρης/Δίας

    Aculeus

    25 Τοξότη 47

    Άρης/Σελήνη

    Acumen

    28 Τοξότη 43

    Άρης/Σελήνη

    Vega

    15 Αιγόκερω 20

    Αφροδίτη/Ερμής

    Fomalhaut

    03 Ιχθυών 52

    Αφροδίτη/Ερμής

    Markab

    23 Ιχθυών 30

    Άρης/Ερμής

    Scheat

    29 Ιχθυών 23

    Άρης/Ερμής

     

    Ενδεικτικά, δίνεται ένα συμπλήρωμα.
    Caput Algol: συμβολίζει "κάποιος χάνει το κεφάλι" πάνω ένα γεγονός...είτε συμβολικά ή κυριολεκτικά. Πολύ επιβλαβής. Η επιρροή του Algol υπονοεί ότι ο σημειοδότης πρέπει να υποφέρει με πρόσθετη κατάθλιψη.
    Alcyone: επίσης πολύ επιβλαβής.
    Regulus: παραδοσιακά ονομάζεται "Cor Leonis" ή Καρδιά του Λέοντα. Είναι "ο πλέον ευεργετικός στο σύμπαν". Ο Αστέρας δίνει υγεία, δόξα, νίκη.
    Vindemiatrix: παραδοσιακά, ο Αστέρας της χηρείας. Δυσμενής. Ειδικά, ενδεικτικά σε ερωτήσεις σχετικά με οικιακές παροχές.
    Spica: ευμενής. Ζει στη Via Combusta (15° Ζυγού ως 15° Σκορπιού). Ένας πλανήτης σε απόσταση 1° σε σύνοδο με τη Spica προφυλάσσει από φωτιά και εύφλεκτα αέρια.
    Arcturus: ζει στις 24ο 14΄ Ζυγού. Ευμενής, κάποια χρήσιμη επιρροή όπως η Spica.

     Άλλες Δυσμενής Μοίρες
    Serpentis: βρίσκεται πάντα στις 19° Σκορπιού, δεν αλλάζει. Παραδοσιακά, είναι κρινόμενος σαν "η καταραμένη μοίρα του καταραμένου ζωδίου". Αυτή η μοίρα είναι πρακτικά ουσιαστική και σημαντική στις ερωτήσεις αναφορικά σε συνεργάτες και απόκτηση ζώων.
    Πλειάδες. 29ο Ταύρου. "Οι Κλαίουσες Αδελφές". Επιβλαβής. Ένας πλανήτης ή μια γωνία εδώ υποδηλώνει ότι υπάρχει κάτι για να κλαίει.
    22° Leo. Μια μοίρα που υποδηλώνει μια τάση να είναι ο παράγοντας, ο πράκτορας κάποιου που αυτοκαταστρέφεται ή εργάζεται ενάντια του εαυτού του.

  • Πρόοδοι Σελήνης στις Ηλιακές Επιστροφές στον Αστρικό Ζωδιακό

    Οι Σεληνιακοί μήνες (νέα Σελήνη  και εκλείψεις), με τους Άρη, Δία, Κρόνο, Ουρανό,  Ποσειδώνα, Πλούτωνα  είναι οι σημαντικές διελεύσεις. Ο 10ος οίκος σημαίνει κοινωνική υπόληψη. Όταν κάθε12ο έτος το περνά ο Δίας, θα υπάρχουν ευκαιρίες για κοινωνική πρόοδο. Όταν ο Κρόνος έρχεται εκεί, μία φορά  κάθε 30 χρόνια, προκύπτουν αναποδιές και πρέπει  να ασκηθεί προσωρινά επιρροή για να τις υπερνικήσετε.

    Προοδευτικές θέσεις τη Σελήνης στις Ηλιακές Επιστροφές

    Όταν ερμηνεύομε  μία  Ηλιακή  Επιστροφή  στον Αστρικό Ζωδιακό (Sideral Solar Return ή S.S.R), πρέπει πάντα να ελέγχομε τους πλανήτες και την ηλιακή επιστροφή της Σελήνης (βρίσκομε τη ημερήσια κίνηση της Σελήνης κατά την ημέρα της S.S.R ) που θα συναντήσει στους επόμενους δώδεκα μήνες.  Ακριβείς όψεις, ανάμεσα στη Σελήνη και των S.S.R των πλανητών σημαδεύουν ορισμένες περιόδους στο έτος της Ηλιακής Επιστροφής που βοηθούν  πολύ στην ερμηνεία  και την αντίληψη της πολύτιμης τεχνικής  της "επιστροφής". Κατά σύμπτωση η μέθοδος της προόδου της Ηλιακής Επιστροφής  της Σελήνης είναι ακριβώς η ίδια, με το πρότυπο των δευτερευουσών προόδων. Στη συνέχεια υπάρχει ένας κατάλογος με παρατηρήσεις, για τους τύπους των αισθημάτων και των δραστηριοτήτων που πρέπει να αναμένονται όταν η S.S.R της προοδευμένης Σελήνης συναντά τους διάφορους πλανήτες που χαρακτηρίζονται στην ίδια Αστρική Ηλιακή Επιστροφή.


    Σελήνη και Ήλιος
    Όταν αυτή  η προοδευτική όψη  φθάσει να καρποφορήσει, συνήθως σημαδεύει  μία περίοδο ικανοποίησης που περικλείει την εκπλήρωση μίας ατομικής υπόθεσης. Σπουδαίοι άνθρωποι μπορούν να έλθουν στο προσκήνιο φέρνοντας ένα αίσθημα αξίας και συνέπειας. Αυτό  μπορεί να συμβεί με μεγαλύτερη ή εντονότερη βαρύτητα σε μας και στις ικανότητές μας. Αυτή η εναλλαγή μπορεί να μας καθορίσει το χρόνο σχηματισμού στενών δεσμών με άλλους που μπορεί  να είναι είτε  ένα μεγάλο ενδιαφέρον  κάποιου ρομαντικού συντρόφου ή μία στενότερη ανανεωμένη σχέση με τα μέλη της οικογένειας. Η πρόοδος της S.S.R της Σελήνης σε στενή όψη με την S.S.R του Ήλιου, συχνά σημαδεύει σημαντικά γεγονότα  στη ζωή μας  που χαρακτηρίζονται  από μεγάλη συναισθηματική ανάπτυξη, δραστηριότητα και πρόοδο. H πιο βασική υπόσχεση αυτής της εν-αλλαγής  είναι το αίσθημα της ιδιαίτερης αξίας ή υπόληψης που μπορεί να ξεκινά  από τις προσωπικές υποθέσεις  και να φθάνει στο ίδιο το άτομο.


    Σελήνη και Ερμής
    Το μήνα που η S.S.R του Ερμή  βρίσκεται σε δυνατή όψη με την προοδευμένη S.S.R της Σελήνης, υπάρχει συχνά μία τάση να  εκφράσετε τις γνώμες σας πιο δημόσια, όπως γράμματα σε εκδότες, σπουδαία τηλεφωνήματα κ.λ.π. Μπορεί να νιώσετε την ανάγκη να γράψετε τα  "απομνημονεύματά" σας  να καταγράψετε  τις γνώμες σας ή να βάλετε τις ιδέες σας σε συγκεκριμένη φόρμα. Μπορεί επίσης να νιώσετε ανησυχία, να έχετε την επιθυμία για αλλαγή ή για ποικιλία στην καθημερινή σας ζωή. Πιθανές επισκέψεις στην οικογένεια ή από την οικογένεια ή πιο απλά, ενδιαφέρον για να δείτε πρόσωπα και μέρη που δεν είχατε προσέξει παλιότερα. Γενικά, η γλώσσα ή οι σημασίες των λέξεων συνήθως φαίνονται πιο σπουδαίες τώρα. Οι πληροφορίες  που παίρνετε τείνουν να έχουν ένα πιο συναισθηματικό αντίκτυπο και σας δίνουν την ανάγκη να τις αναζητήσετε και να τις μεταδώσετε σε άλλους.


    Σελήνη και Αφροδίτη
    Αυτή η όψη προωθεί φιλικές, ιδιωτικές και  οικογενειακές σχέσεις και βοηθά  να δημιουργηθεί  μία ευχάριστη ατμόσφαιρα. Οι κοινωνικές σας δραστηριότητες είναι πολλές και γενικά θα νιώσετε ένα ανέβασμα στις διαθέσεις σας. Υπάρχει μία τάση να γίνεστε  υπερβολικά ρομαντικοί,  ευσυγκίνητοι,  συναισθηματικοί και ανεκτικοί με τους ανθρώπους, τις καταστάσεις και τα πράγματα που κανονικά θα σας νεύριαζαν. Η προσοχή σας  συγκεντρώνεται σε συναισθηματικές υποθέσεις, στο να αγαπάτε και να σας αγαπούν. Εμπλέκεστε σε πάρτι και κοινωνικά γεγονότα, γνωρίζεστε με κάποιον του αντίθετου φύλου κι η μουσική κι ο χορός αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για σας. Τόσο εσείς όσο κι οι άλλοι θα εκπλαγείτε με  την γενικά ήρεμη ατμόσφαιρα που αναδεικνύει η συμπεριφορά σας. Η αίσθηση για απόλαυση είναι πιο έντονη για αυτό  και εκτιμάτε τώρα περισσότερο τις ομορφιές της φύσης και άλλες  αισθητικές όψεις της ζωής. Η γενική επίδραση της προοδευμένης S.S.R της Σελήνης στη S.S.R της Αφροδίτης εμψυχώνει, μαλακώνει  και δίνει περισσότερη συμπάθεια και περισσότερο συναίσθημα από το κανονικό.

    Σελήνη και Άρης
    Με αυτήν την όψη, η υπομονή σας μειώνεται και εξαντλείται εύκολα, για αυτό και εύκολα ενοχλείστε με διάφορες καταστάσεις. Γίνεστε παράτολμοι και νευρικοί. Έχετε την τάση να είστε βίαιοι, απρόσμενοι έτσι ώστε, αν έχετε οποιαδήποτε τάση προς αυτά τα χαρακτηριστικά  στο γενέθλιο ωροσκόπιό σας, τώρα να  τονιστούν. Μπορεί να αναπτύξετε την τάση να κάνετε  πράγματα ή να παίρνετε αποφάσεις χωρίς σκέψη, που μπορούν να σας ρίξουν μέσα σε βραστό νερό. Για αυτό όταν έχετε αυτή την όψη σκεφθείτε προσεκτικά πριν κάνετε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Οι πιθανότητες γρίπης, πυρετού και σύντομων ασθενειών είναι μεγαλύτερες και βρίσκεστε γενικά  "κάτω από την επίθεση"  είτε μικροβίων, είτε ανθρώπων, είτε πραγμάτων. Ένταση στις οικογενειακές υποθέσεις και προκλητικές περιστάσεις που συντείνουν σε  "καυγάδες" μπορεί προσωρινά να αναστατώσουν την οικογενειακή  κατάσταση στο σπίτι. Μία γενική διάθεση έλλειψης ανεκτικότητας και τάση εκνευρισμού σε κρυμμένη ενέργεια που μπορεί να καθοδηγηθεί σε πιο θετικές περιοχές.


    Σελήνη και Δίας
    Όλες οι πόρτες ανοίγουν για σας, συμβαίνουν γεγονότα που ανυψώνουν  το γόητρό ή  την εκτίμησή σας, στα μάτια των ανθρώπων γύρω σας,  όταν η προοδευμένη  S.S.R της Σελήνης  συναντά την S.S.R του Δία. Φαίνεστε να περπατάτε σε καταστάσεις ειδικά καμωμένες για σας ή δουλεύουν για χάρη σας χωρίς καμία προσπάθεια από μέρους σας. Συνηθισμένες με αυτήν την όψη είναι όλων των ειδών οι γοργές, οι δεξιώσεις, οι επέτειοι που σημαδεύουν ένα ειδικό γεγονός της ζωής σας. Οι κοινωνικές δραστηριότητες είναι πιο έντονες, καινούργιες γνωριμίες μπαίνουν στη ζωή σας από κοινωνικά επίπεδα με τα οποία  δεν είστε πολύ οικείοι. Οι προσωπικές σας δραστηριότητες και επαφές ξεχειλίζουν από αναρίθμητες ευκαιρίες και η ζωή σας φαίνεται να συγχρονίζεται με μία εξακολουθητικά θετική αρμονία.


    Σελήνη και Κρόνος
    Αυτό μπορεί να υποδηλώνει  μία περίοδο ψυχρότητας ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας ή στους στενούς συνεργάτες. Μπορεί να υπάρχουν πρόσθετες οικονομικές δαπάνες στο σπίτι ή την οικογένεια, όπως επισκευές, αυξημένοι λογαριασμοί. Είναι απαραίτητο να αναπτύξετε την υπομονή σας γιατί τα ξεσπάσματα θυμού ή αντιπάθειας ή οι ξαφνικές ενέργειες  "πέφτουν" πάνω σε ντουβάρι και μεγαλώνουν έτσι, την ένταση. Αυτό σημαίνει, ότι η έκφραση του αισθήματος μπορεί να καταπνίγεται με τον τρόπο που θα θέλατε να αντιδράσετε. Ίσως να χρειάζεται να γράψετε ένα γράμμα στον εαυτό σας, απλώς και μόνο, για να μπορέσετε να εκφράσετε τα αισθήματά σας  σε κάποιον που θα ακούσει  με συμπάθεια την περίπτωσή σας. Η προοδευμένη  S.S.R της Σελήνης σχηματίζοντας όψη με την S.S.R του Κρόνου, συχνά δείχνει πληγωμένα αισθήματα από κάποια απόρριψη, πιθανό  προσωρινό χωρισμό ή αποξένωση για τον έναν ή άλλο λόγο. Έτσι, η πίστη στον εαυτό σας κατρακυλά κάπως αυτό το διάστημα. Η καλύτερη διέξοδος είναι η υπομονή κι η αντοχή. Μερικές απ' τις δραστηριότητές σας μπορεί να περιοριστούν ή  να σας φανούν βαρετές, κοινές και κουραστικές και να συγκεντρώνονται  λίγο-πολύ  στα δικά σας μέσα. Ίσως να χρειαστούν κάποιες  θυσίες από μέρους σας, για να αντιμετωπιστεί κάποια κατάθλιψη του πνεύματος, οι οποίες θα σας αναγκάσουν να αναπτύξετε μία ανώτερη δύναμη ή  μία φιλοσοφική άποψη για τον σκοπό της ζωής και για το μυστήριο  που κρύβεται πίσω από τις αλλαγές της.


    Σελήνη και Ουρανός
    Αυτό μπορεί να υποδηλώνει μία περίοδο κινήσεων, αλλαγών ή μετακόμισης αλλά και μίας αβέβαιης κατάστασης που μπορεί να παρουσιαστεί γενικά, ιδιαίτερα στα οικογενειακά σας θέματα. Πιθανόν να υπάρχει στον αέρα ένα είδος αλλαγής γύρω από το σπίτι ή την οικογενειακή κατάσταση κάτω απ' την προοδευμένη S.S.Rτης Σελήνης που βρίσκεται σε όψη με τη θέση της S.S.R του Ουρανού. Καινούργιες πόρτες ή ευκαιρίες μπορεί να ανοιχτούν τώρα για σας και αν δεν υπάρχουν βαριές αντιθέσεις μπορεί να υπάρξει μία ωραία έκπληξη στο πρόγραμμα, που θα δώσει μία πρόσθετη τόνωση στην καθημερινή σας ζωή. Αυτή η όψη μπορεί να ευρύνει την ικανότητά σας  να δείτε τον εαυτό σας με διαφορετικούς τρόπους  και να στρέψει τις ιδέες σας προς διαφορετικούς δρόμους από αυτούς που παίρνετε συνήθως. Η Σελήνη στον Ουρανό έχει την τάση να ξεσηκώνει τα πνεύματα, τις ιδέες, τα  αισθήματα και να σπάει τις αδρανείς καταστάσεις με ανανεωτική λαμπρότητα.


    Σελήνη και Ποσειδώνας
    Χρειάζεστε  πολύ  μεγάλη δύναμη θέλησης  για να ξεπεράσετε τη νωθρότητα,  την αργόστροφα και  την δυσκινησία που σας δίνει αυτή την όψη. Τα κίνητρα και η εκτελεστική ενέργεια φαίνονται να είναι εντελώς πεσμένα, εξασθενημένα ή βραχυκυκλωμένα. Υπάρχει μία τάση να μπερδεύετε τους κυριότερους σκοπούς σας, ανικανότητα να ξεκαθαρίζετε  τους στόχους σας ή ακόμα να ξεκινήσετε και να εκτελέσετε  έναν ξεκαθαρισμένο στόχο στο νου σας. "Αδράνεια"  είναι η λέξη-κλειδί, για τις επιδράσεις της προοδευμένης  S.S.R της Σελήνης που είναι σε όψη με την S.S.R του Ποσειδώνα. Γίνεστε πιο ευαίσθητοι,  μερικές φορές περισσότερο από ότι συνήθως, ενώ οι διαισθήσεις και οι προκαταλήψεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για σας. θρησκευτικές ή μυστικιστικές ιδέες μπορεί να κυριαρχούν στη σκέψη σας ιδιαίτερα στο αισθηματικό πεδίο. Οι συγκινήσεις σας  τείνουν  να σας στραγγίσουν και ξοδεύετε πολύ ζωτικότητα στην έμφαση των αισθημάτων. Προσοχή στις φυσικές αντιδράσεις, στα χημικά, μπογιές, αέρια και μυρωδιές. Μπορεί να υπάρξουν κι άλλες φυσικές αντιδράσεις όπως το ότι το σώμα σας δεν εργάζεται όπως θα έπρεπε είτε λόγω ψυχολογικής κατάστασης, είτε λόγω  άμεσα φυσικής ανωμαλίας. Στη θετική πλευρά, επειδή η φαντασία σας και οι εσωτερικές σας επιθυμίες είναι πιο έντονες, κρατείστε σ' ένα ημερολόγιο τα αισθήματα, τις ιδέες και  τις φαντασίες που έρχονται στη συνείδησή σας. Ίσως αργότερα να έχουν καρποφόρα αποτελέσματα. Τα όνειρα που ανάβουν την ψυχή σας σε αυτό το στάδιο της ζωής είναι πιο βαθιά, για αυτό μπορεί να είστε πιο ευαίσθητοι με τον κόσμο έξω απ' τον εαυτό σας, ιδίως με κάποιον που σας είναι αγαπητός ή βρίσκεται κοντά στις πιο κρυφές σας σκέψεις.


    Σελήνη και Πλούτωνας
    Το χρόνο που η προοδευμένη S.S.R της Σελήνης βρίσκεται σε όψη με την S.S.R  του Πλούτωνα μπορεί να υπάρξει μία ολοκληρωτική ανανέωση  ή αλλαγή  στα αισθήματά σας, δημιουργώντας ορισμένα "σοκ"  στην ισορροπία του εαυτού σας.  Μπορεί να νιώθετε  ότι βρίσκεστε σε ένα καινούργιο  έδαφος αισθημάτων, με γρήγορες ή αποφασιστικές  αντιδράσεις. Τα θέματα μπορεί να μη σας φαίνονται πολύ ξεκάθαρα σε αυτήν  την περίοδο και να σας κάνουν να μην γνωρίζετε πού ακριβώς στέκεστε. Αλλά οι πρωταρχικοί παράγοντες και  τα τρομακτικά γεγονότα  που περιβάλλουν  αυτή την προοδευμένη όψη,  μπορεί να σας κάνουν,  να σταθείτε και πάλι στα πόδια σας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό, αλλά τα δυναμικά,  σχεδόν αποπνικτικά αισθήματα που τείνουν να σας ικανοποιήσουν με τέτοια ένταση, μπορούν αν σας αφήσουν προβληματισμένο με τη σημασία της ζωής για πολύ καιρό. Μπορεί να βρείτε τον εαυτό σας να βλέπει τη ζωή, από μία τελείως καινούργια σκοπιά  και προοπτική και  να σας κάνουν να νιώθετε, λίγο έξω από τα κανονικά επίπεδα  της κοινωνίας.  Αυτή η όψη σπάζει τα πάντα στα τελείως βασικά  και συμπυκνώνει τις συναισθηματικές όψεις με πρωτόγονες δυνάμεις, κίνητρα και αλήθειες. Το εγώ και τα συναισθήματα προστατεύουν το άτομο σ' αυτήν την όψη ξεκαθαρίζοντας τις καταστάσεις. Ίσως κατά κάποιο τρόπο, να σημαίνει ένα σπάσιμο  με το παρελθόν, ιδιαίτερα  στα οικογενειακά  και αισθηματικά επίπεδα. Η ενέργεια του Πλούτωνα φωτίζει καινούργιους δρόμους, επιβάλλοντας πρωτοποριακή επιρροή και δημιουργώντας  καινούργιες εικόνες  στη σκηνή  της ζωής με αποκάλυψη δυναμικών προεκτάσεων.
     

Αναζήτηση

Το πιο ισχυρό μου ατού!

  • Σχετικά με τα αραβικά φυλαχτά Φάιζα Κωδωνά - Δεκέμβριος 28, 2014

    Το θέμα των τάλισμαν και των περιάπτων και εν γένει των φυλαχτών, εμφανίζεται απέραντο στον απλό άνθρωπο, είτε γιατί έχει πολυάριθμες παραλλαγές, είτε γιατί τα στοιχεία είναι ποικίλα, είτε γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ελάχιστη γνώση για αυτά.

    Περισσότερα...

nooriyavenusLogo blogger blogger facebookgoogle sitesgoogle+pinterest