Το έργο είναι ένα δοκίμιο, του Νίκου Δαμίγου, ερευνητή της αστρολογίας. Παρόμοια εργασία έχει δημοσιευτεί στο Αστρολογικό περιοδικό  Astrological Journal.

Λέγει ο συγγραφέας: "Την ιδέα να χρησιμοποιήσω τη Χρυσή Τομή για αστρολογικές εφαρμογές την εμπνεύστηκα, κυρίως γιατί είμαι Έλληνας και γιατί οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν ευρύτατα  τη Χρυσή Τομή. Θα ήθελα όμως, παράλληλα να εξηγήσω και για ποίους λόγους έκρινα σκόπιμο να εισάγω ακόμα  μία αστρολογική τεχνική  μέσα στις αμέτρητες που ήδη χρησιμοποιούνται.

Υπάρχουν πολλοί αστρολογικοί παράγοντες που μας έρχονται από το μακρινό παρελθόν και που δεν έχει νόημα να συζητάμε την αξιοπιστία τους, μία κι έχουν δοκιμαστεί  στην πράξη κατ’ επανάληψη. Παρ’ όλα αυτά, οι αστρολόγοι προσπαθούν  πάντα να κατανοήσουν γιατί τα τρίγωνα θεωρούνται "εύκολες" όψεις  και τα τετράγωνα  "δύσκολες"  ή ότι άλλο ονομάζονται, ανάλογα με την ορολογία  της εποχής, ή γιατί  τα αστρολογικά σπίτια λειτουργούν με τον τρόπο που φαίνεται να λειτουργούν ή  γιατί η οπισθόδρομη κίνηση δίνει διαφορετικά αποτελέσματα από την ορθή κίνηση κ.τ.λ. Μερικοί από μας είναι συμβολιστές και εξηγούν το κάθε τι με σύμβολα και αρχέτυπα. Άλλοι σκέφτονται επιστημονικά και προσπαθούν να δώσουν μία επιστημονική ερμηνεία στο κάθε τι. Ενώ μερικοί άλλοι, απλώς δέχονται τα πάντα δίχως ερωτήσεις.  Πέρα απ’ αυτό, ωστόσο  υπάρχουν αστρολογικοί παράγοντες και τεχνικές που είναι κατά κάποιο τρόπο, πιο "σωστοί" από άλλους, με την έννοια ότι έρχονται στο νου πιο αβίαστα και δεν χρειάζονται πολύπλοκες εξηγήσεις για να γίνουν αποδεκτοί.

Ένα παράδειγμα τέτοιου "φυσικού" συστήματος, είναι το σύστημα των Μεσοδιαστημάτων, το οποίο στην πιο απλή του μορφή, θεωρεί  το μέσον του τόξου που χωρίζει  δύο πλανήτες σαν το "κέντρο βάρους" τους. Από την άλλη μεριά,  οι πιο σύνθετες πλευρές του, όπως  για παράδειγμα η εφαρμογή όψεων  45 και 135 μοιρών προς το μεσοδιάστημα, χρειάζονται κάποια αιτιολόγηση πριν τις αποδεχτούμε. Όλα αυτά φυσικά δεν έχουν να κάνουν με την αξία του συστήματος των Μεσοδιαστημάτων. Ακριβώς  επειδή η αφετηρία του είναι τόσο λογική, τείνουμε να το δεχτούμε πιο εύκολα.

Η μέθοδος της Χρυσής Τομής είναι παρόμοιας υφής. Λέει απλώς ότι υπάρχει ένα σημείο  ή για να είμαστε  ακριβείς, τέσσερα σημεία, ανάμεσα  σε δύο πλανήτες  ή ευαίσθητα σημεία  ενός ωροσκοπίου,  που έχουν  σημασία στην αστρολογική ανάλυση, με τον ίδιο τρόπο που έχουν σημασία τα Μεσοδιαστήματα  ανάμεσά τους. Στην παρούσα της  μορφή, τουλάχιστον, η τεχνική της Χ.Τ. δεν είναι  ένα πλήρες σύστημα ανάλυσης, αλλά  ένα απλό βοήθημα για την επεξεργασία του ωροσκοπίου. Αλλά θα ρωτήσετε, γιατί να δεχτούμε ότι η Χ.Τ. σημαίνει κάτι; Η απάντηση είναι πως η Χ.Τ.  σημαίνει ορισμένα  πράγματα. Καθώς ίσως γνωρίζετε, αντιπροσωπεύει τον ιδανικό τρόπο με τον οποίο μία γραμμή  μπορεί να χωριστεί  στα δύο, έτσι ώστε  να έχουμε  το πιο ευχάριστο αποτέλεσμα, από αισθητικής άποψης τους.  Έχει χρησιμοποιηθεί  από τους αρχαίους γλύπτες και αρχιτέκτονες. Η Μεγάλη Πυραμίδα καθώς κι ο Παρθενώνας θεωρείται ότι χτίστηκαν πάνω στα πρότυπα της Χρυσής Τομής.

Φυσικά, αυτό από μόνο του  δεν θα αρκούσε για να την χρησιμοποιήσω όπως έκανα. Ιδιαίτερα όταν θυμηθούμε  πως η σύγχρονη Τέχνη εργάζεται πάνω σε πολύ  πιο χαλαρές αρχές  και δεν νοιάζεται πολύ, για τέτοιου είδους κανόνες. Υπάρχει, όμως ακόμα ένας λόγος για να δεχτούμε τη "φυσικότητα" της Χρυσής Τομής. Και ο λόγος αυτός είναι πως η ίδια η Φύση χρησιμοποιεί τη Χρυσή Τομή.  Ένα καλό παράδειγμα αυτής  της χρήσης είναι η κατανομή των φύλλων στα κλαδιά των δέντρων, μία κατανομή που ακολουθεί τις λεγόμενες Σειρές Fibbonacci. Οι σειρές αυτές είναι εκφράσεις της Χρυσής Τομής.

Είναι προφανές ότι η κατανομή που αναφέραμε, βοηθά τα φύλλα  να δεχτούν το περισσότερο  δυνατό φως από τον Ήλιο, κάτω από όλες τις συνθήκες. Με τον τρόπο αυτό, η φύση μας υποδεικνύει ένα μέτρο λειτουργικής τελειότητας και αυτό το μέτρο είναι  η Χ.Τ. Οι αρχαίοι βρήκαν, ότι είναι επίσης ένα μέτρο αισθητικής τελειότητας.

Έχουμε επομένως, κάθε λόγο να πιστεύομε πως η Χ.Τ. είναι  ένας σταθερός τρόπος σύνδεσης  τριών σημείων στον χώρο, ένας τρόπος μεγάλης αξίας και οπωσδήποτε όχι τυχαίος. Και πάνω σε έναν συμβολικό τομέα, όπως η αστρολογία, η Χ.Τ. μπορεί να γίνει το ίδιο χρήσιμη όπως κάθε άλλη αστρολογική όψη. Θα μπορούσε να είναι η πιο "φυσική" όψη από όλες τις άλλες.

Πρακτικά τώρα.  Δοθέντων δύο σημείων  σε ένα ωροσκόπιο, υπάρχει πάντοτε ένα τρίτο σημείο ανάμεσά τους, που έχει προς αυτά την σχέση Χ.Τ. (Φυσικά, υπάρχουν τέσσερα τέτοια σημεία, γιατί μπορούμε  να ξεκινήσουμε από το ένα ή το άλλο  άκρο του τόξου  και να προχωρήσουμε κατά την φορά των δεικτών του ωρολογίου ή αντίθετα. Εγώ χρησιμοποιώ πάντα το μικρότερο από τα δύο τόξα που βρίσκονται ανάμεσα στα οποιαδήποτε δύο σημεία κι αφήνω το παραπληρωματικό του, ιδιαίτερα αν αυτό το τελευταίο είναι πολύ μεγαλύτερο από  180 μοίρες. Έτσι, συνήθως βρίσκω  δύο σημεία Χρυσής Τομής για κάθε δύο σημεία σε ένα ωροσκόπιο).

Αυτό το τρίτο και τέταρτο σημείο ονομάζω Χρυσή Τομή των δύο αρχικών σημείων  και προτείνω ότι αντιπροσωπεύει  την πιο λειτουργική έκφραση των συνδυασμένων τους ενεργειών. Έτσι όταν ένας τρίτος πλανήτης συμπέσει με το σημείο Χρυσής Τομής  δύο άλλων, συμπεραίνω ότι συνδυάζεται μαζί τους κατά το λειτουργικότερο τρόπο.

Δεν θα υπεισέλθω στο τεχνικό μέρος των μαθηματικών που αφορούν τη Χρυσή Τομή ή τις Σειρές Fibbonacci. Υπάρχει σε πολλά βιβλία μαθηματικών. Αρκεί να πω ότι, για να βρούμε τα δύο σημεία  Χ.Τ. ενός τόξου, αρκεί να πολλαπλασιάσουμε  το μήκος του  με τις σταθερές  0,382 και 0,618 και να προσθέσουμε  το αποτέλεσμα στο αριστερό άκρο του τόξου. Προσοχή: Τα δύο άλλα σημεία Χ.Τ. δηλαδή αυτά του παραπληρωματικού τόξου, δεν βρίσκονται διαμετρικά αντίθετα με τα δύο πρώτα, όπως συμβαίνει με τα μεσοδιαστήματα. Μετά  από αυτό, θα έχουμε, μέσα  στο αρχικό τόξο, δύο νέα τόξα, που

θα αρχίζουν  από το αριστερό του άκρο. Τα δεξιά του άκρα  θα ορίζουν τα σημεία της Χρυσής Τομής του αρχικού τόξου. Κι αν ένας πλανήτης συμπέσει με κάποιο από αυτά τα δύο σημεία θα έχει σχέση Χρυσής Τομής με τα αρχικά δύο σημεία.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Αν ο Ήλιος βρίσκεται στις 8 μοίρες  Καρκίνου και ο Ποσειδώνας στις 27 μοίρες της Παρθένου, το τόξο ανάμεσά τους έχει μήκος 79 μοίρες. Αν πολλαπλασιάσουμε  το 79 με το 0,382 και το 0.618 θα βρούμε 30 μοίρες και 49 μοίρες αντίστοιχα, κατά προσέγγιση.

Προσθέτοντας αυτά τα δύο νέα τόξα  στο γεωγραφικό μήκος του Ήλιου, βρίσκομε δύο σημεία μέσα στο αρχικό τόξο, στις 8 μοίρες και στις 27 μοίρες του Λέοντα. Αυτά είναι  τα σημεία Χρυσής Τομής  της απόστασης Ήλιου/ Ποσειδώνα.

Κατά σύμπτωση ο Ήλιος και ο Ποσειδώνας που ανέφερα είναι ο δικός μου Ήλιος και  Ποσειδώνας και στις 9 μοίρες, περίπου του Λέοντα  (που είναι, πολύ κοντά  στις 8 μοίρες  του Λέοντα που βρήκαμε προηγουμένως) συμβαίνει να έχω τον Άρη.  Έτσι, ο Άρης είναι στην Χ.Τ. του ζεύγους Ήλιος-Ποσειδώνας. Η περιγραφή της τριπλής σχέσης Άρης= Ήλιος/ Ποσειδώνας,  την οποία μπορώ κάλλιστα να χρησιμοποιήσω, λέει: Αδύνατος.

Οι περιορισμένες εφαρμογές της  που έχω δοκιμάσει  μέχρι σήμερα με πείθουν ότι οι σχέσεις Χ.Τ., δεν είναι τυχαίες σχέσεις και ότι πετυχαίνουν σε πολλές περιπτώσεις  να εξηγήσουν κάποια λεπτομέρεια  στο χαρακτήρα ή την κατασκευή ενός ατόμου, μία λεπτομέρεια  που δεν φαίνεται εύκολα από άλλες αστρολογικές ενδείξεις.

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα Χ.Τ. απ’ το ωροσκόπιο του Αδόλφου Χίτλερ.

Ανάμεσα σε άλλους συνδυασμούς Χ.Τ. βρίσκουμε την εξής:

Δίας= Ουρανός / Άρης. Ο συνδυασμός αυτός έχει μεγάλη σημασία στην κατανόηση των κατορθωμάτων του Χίτλερ, δίνοντας την πληροφορία: Σωστή αντίληψη των καταστάσεων, συνδυασμένη με έγκαιρη δράση.

Αν αφήσουμε  τις παλιές  και στοιχειώδεις αστρολογικές έννοιες, όπως τα ζώδια,  τους πλανήτες, τις πρωτεύουσες όψεις, που σχετικά  με την προέλευσή τους δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τότε οι πιο πρόσφατες προσθήκες  που έγιναν, μοιάζουν  να είναι βασισμένες  σε λογικές  ιδέες που ξεκινούν από συμβολικούς συλλογισμούς.  Με αυτά εννοώ πως οι Άραβες, για  παράδειγμα δεν ανακάλυψαν τους αστρολογικούς "Κλήρους" επειδή ήθελαν να εξηγήσουν μ’ αυτούς ορισμένα αποτελέσματα που είχαν βρει προηγουμένως. Αντίθετα, ξεκίνησαν από την ιδέα ότι η σύνθεση δύο τυχόντων πλανητών με τον Ωροσκόπο και μ’ έναν ορισμένο τρόπο, θα έφερνε  στο προσκήνιο την συνδυασμένη τους "ουσία".  Έτσι, δεν νομίζω πως κάνω λάθος, λέγοντας ότι κάθε αστρολογική ιδέα ξεκινά κάπως έτσι. Τα τρίγωνα,  τα εξάγωνα  και τα τετράγωνα λειτουργούν όπως λειτουργούν, γιατί εκφράζουν  συμβολικά λογικές σχέσεις, ανάμεσα στα ουράνια σώματα. Δεν μπορούμε να πούμε πως τέθηκαν  σε χρήση, αλλά είναι αποδεκτά επειδή η βάση τους είναι αποδεκτή από το νου του αστρολόγου  που είναι σταθερά προσανατολισμένος στα σύμβολα. Θα ήμασταν πιο διστακτικοί  να δεχτούμε μία όψη, λόγου χάρη  57 μοιρών, αν δεν μπορούσε να εξηγηθεί από τη συμβολική σκέψη. Και, αν μία τέτοια όψη υπήρχε πραγματικά απ’ το μακρινό παρελθόν, καλά θα κάναμε να έχουμε βρει μία τέτοια εξήγηση, προκειμένου να διατηρήσουμε την αστρολογική συνάφεια.

Και είναι προφανές, ότι κάθε νέα ιδέα  πάνω  στις αστρολογικές μεθόδους πρέπει  να είναι, τουλάχιστον  εν μέρει, συμβατική  με  τα ουσιώδη  της αστρολογικής  σκέψης  ή να απορρέει  κατευθείαν  από αυτά.  Μπορούμε να εφεύρουμε ένα σωρό  υποθετικούς πλανήτες  και υπάρχουν  ήδη δεκάδες από αυτούς, αλλά  όλοι αποδείχθηκαν ανοικονόμητοι, ενώ  τα Μεσοδιαστήματα ή οι Αρμονικές υπήρξαν πειστικά από την αρχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είναι αυθαίρετα κατασκευάσματα. Όταν  αναζητούμε  τρόπους για να συνδέσουμε δύο ή περισσότερους παράγοντες ενός ωροσκοπίου, αναζητούμε συνδυασμούς με νόημα.  Το μεσοδιάστημα έχει νόημα, γιατί το κέντρο  βάρους  έχει νόημα. Το τρίγωνο έχει νόημα, γιατί ο αριθμός τρία έχει νόημα.  Στις Αρμονικές, οι αριθμοί που χρησιμοποιούνται έχουν νόημα. Η Χρυσή Τομή  είναι ένας  τρόπος διαίρεσης με νόημα. Δεν ξέρουμε  γιατί έχει αυτό το νόημα, αλλά αυτό  δεν μας  εμποδίζει να την χρησιμοποιούμε για διαιρέσεις με νόημα. Έτσι, η Χ.Τ. είναι πιθανό  να αποδειχτεί χρήσιμη στην αστρολογική  πρακτική.  Έχω προτείνει, όταν  δουλεύουμε  με την Χ.Τ.  να εφαρμόζομε κάποια αισθητικά κριτήρια. Για παράδειγμα, ένα ωροσκόπιο μ’ όλους  τους πλανήτες του, μαζεμένους  σε ένα μικρό του μέρος ή ένα ωροσκόπιο  με τους πλανήτες του διεσπαρμένους ομοιόμορφα γύρω-γύρω, δεν προσφέρονται πολύ για ανάλυση  Χ.Τ. επειδή  κατά πάσα πιθανότητα θα είναι γεμάτο με Χρυσές Τομές, τη μία χαμένη ανάμεσα στις άλλες.

Επίσης, προσπαθώ να μη χρησιμοποιώ  τόσο  τα πολύ μικρά τόξα (δηλ. κάτω από 8-10 μοίρες), όσο  και τα πολύ μεγάλα  (πάνω από 180 μοίρες). Γνώμη μου  επίσης είναι ότι όταν  μία Χ.Τ.  ενώνει τρεις διαδοχικούς πλανήτες χωρίς  να παρεμβάλλεται κάτι άλλο ανάμεσά τους, παίζει ένα ρόλο πιο σημαντικό από άλλες,  όπου παρεμβάλλονται  άλλα σημεία. Αυτά όμως, πρέπει να  πω είναι  δικοί μου μανιερισμοί. Στο σημείο αυτό, θα έπρεπε ίσως να προσθέσω  ότι είμαι οπαδός  της άποψης ότι η αστρολογία είναι σε μεγάλο βαθμό μία τέχνη.  Ιδιαίτερα  όσον αφορά  τη σύνθεση  του ωροσκοπίου. Το στάθμισμα των επί μέρους παραγόντων, η σύνθεσή τους σ’ ένα σύνολο, η έμφαση που δίνουμε σε ορισμένους από αυτούς και ο παραμερισμός άλλων, όλα αυτά  είναι ένα είδος τέχνης. Έτσι, με κάθε τεχνική, πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε και το ταλέντο μας. Κι εφ’ όσον η ανάλυση Χρυσής Τομής έχει σχέση με την Τέχνη, θα έπρεπε να την πλησιάζουμε με έναν αισθητικό τρόπο.

Υπάρχουν  μερικοί ακόμα, τρόποι  εφαρμογής της Χρυσής Τομής. Ας πάρουμε για παράδειγμα ολόκληρο τον κύκλο 360 μοιρών του ωροσκοπίου.  Αν θεωρήσουμε οποιονδήποτε πλανήτη Χ σαν αρχή του, τότε τα δύο σημεία Χ.Τ.  της κλειστής αυτής καμπύλης των 360 μοιρών  βρίσκονται περίπου 137ο 30' και 222ο 30' μακριά από αυτόν  τον πλανήτη. Έτσι, αν κάποιος πλανήτης ή ευαίσθητο σημείο  βρίσκεται σε αυτήν  την απόσταση από τον Χ, θα έχει προς αυτόν σχέση Χ.Τ.  Παράδειγμα,  η Σελήνη στις  4,5ο Ιχθύων και ο Ουρανός στις 22ο Καρκίνου στο ωροσκόπιο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, βρίσκονται σε απόσταση 137,5ο μεταξύ τους, σχηματίζοντας έτσι ένα ζεύγος Χ.Τ. Το ίδιο ισχύει  για  τον Ερμή στις 27ο Υδροχόου  και τον Δία στις 15ο Καρκίνου, στο ωροσκόπιο του διάσημου σκακιστή Μπόμπυ Φίσερ.

Αν τώρα  πάρουμε  τις 0ο του Κριού  σαν σημείο εκκίνησης, τα δύο σημεία Χ.Τ.  του Ζωδιακού κύκλου  βρίσκονται  στις 17,5ο Λέοντα και στις 12,5ο Σκορπιού. Το ερώτημα  είναι αν μπορεί να βρεθεί  κάποιο ιδιαίτερο νόημα σ’ αυτές τις δύο περιοχές του Ζωδιακού.

Μία άλλη εφαρμογή όμοια  με τις  προηγούμενες, προκύπτει αν πάρουμε τις 180ο μοίρες  που χωρίζουν διαμετρικά  αντίθετα σημεία  όπως ο ASC και ο DESC ή το MC και το IC ή ο Βόρειος. Δεσμός και ο Νότιος Δεσμός. Τα σημεία Χ.Τ. των  180 μοιρών απέχουν  69ο και 111ο από την μία  ή την άλλη  άκρη του τόξου- ημικύκλιου. Αν ένας πλανήτης βρεθεί σε μία τέτοια θέση, θα έχουμε, για  παράδειγμα:  IC (20ο Αιγόκερω) - Ουρανός (11,5ο Ταύρου) -  MC (20ο Καρκίνου) κι επομένως: Ουρανός = IC/MC (στο ωροσκόπιο του Μεγάλου Ναπολέοντα),  ή Πλούτων (10,5ο Διδύμων) = ASC/DESC (1,5ο Κριού / Ζυγού) στο ωροσκόπιο του Ροδόλφου Βαλεντίνου.

Σημαντικές  πιθανά να είναι οι τυχόν σειρές σημείων Χ.Τ. οι οποίες σχηματίζουν  πραγματικές  σειρές  Fibbonacci,  όπως η ακόλουθη:  ASC (1,5ο Κριού)-Ήλιος (15ο Ταύρου) -Ποσειδώνας (14,5ο Διδύμων) -IC  (0,5ο Καρκίνου) -Δίας (4ο Καρκίνου), πάλι απ’  το ωροσκόπιο  του Ροδόλφο Βαλεντίνο.

Οι σειρές  Fibbonacci  έχουν δύο  χαρακτηριστικές ιδιότητες:  κάθε όρος τους ισούται με το άθροισμα των δύο προηγουμένων του κι ο λόγος της διαίρεσης  δύο διαδοχικών  όρων τείνει προς  τη σταθερά της Χρυσής Τομής, δηλ.  τον αριθμό 0,618. Η βασική σειρά Fibbonacci είναι 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34. Μία τέτοια  σειρά Χρυσών Τομών,  όπου  περισσότεροι  από τρεις πλανήτες σχηματίζουν μία συνεχόμενη αλυσίδα, μπορεί να διηγείται από μόνη της μία ολόκληρη ιστορία.

Είναι ενδιαφέρον και πρέπει να ξοδευτεί χρόνος για την μελέτη αυτής της μεθόδου.  Αν αποδειχτεί ότι η Χ.Τ. έχει μεγάλη αξία, όλοι εμείς, οι Έλληνες θα αισθανθούμε πολύ ικανοποιημένοι. Η αστρολογία είναι γεμάτη από αρχαίους Έλληνες Θεούς. Είναι γεμάτη από αρχαίους ελληνικούς όρους.  Θα μας χαροποιούσε  αν μία σύγχρονη Ελληνική  συμβολή εύρισκε το δρόμο της στην καθημερινή αστρολογική πρακτική.

Μερικά παραδείγματα Χρυσής Τομής

ΣΑΡΛ ΝΤΕ ΓΚΩΛ   Πλούτων - ASC (δύναμη, ισχυρή προσωπικότητα), Ήλιος - Άρης - Πλούτων (μεγάλα σχέδια,  μεγάλες δυνάμεις),  Ερμής - Άρης - Πλούτων (εμπνέει),  Πλούτων - MC - Ουρανός (οραματισμοί), Κρόνος - Ερμής - Σελήνη (μοναχικός).

ΣΑΛΒΑΝΤΟΡ ΝΤΑΛΙ MC - Ήλιος - Πλούτων (δύναμη, επιτυχία), Σελήνη - Αφροδίτη - Άρης (δημιουργικότητα), Σελήνη - Ήλιος - Πλούτων (υπερβολική   συναισθηματική εκφραστικότητα),                 Δίας - Άρης - Πλούτων (μεγάλα σχέδια),  Δίας - Ήλιος - ASC (πομπώδης), Αφροδίτη - Πλούτων - ASC (μαγνητική  προσωπικότητα), Νότιος Δεσμός - Δίας - Ήλιος (θέλει να τραβήξει την  προσοχή),                 Ποσειδών - Ουρανός - Δίας (σουρεαλισμός).

ΦΡΑΝΚΟ Άρης - Βόρειος. Δεσμός - Πλούτων (αρχηγός),   Δίας - Βόρειος. Δεσμός - Πλούτων (δίψα για  εξουσία,  ηγετικός).

ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ    Αφροδίτη - Άρης (πάθος, αισθαντικότητα), Πλούτων - ASC (ιδιόρρυθμη προσωπικότητα), Ερμής - Ήλιος - Αφροδίτη  (αίσθηση του ωραίου, ματαιοδοξία), Ερμής - Ήλιος - Κρόνος (αγάπη για ταξίδια), Ποσειδών - DESC - Πλούτων (μυστικισμός), Ποσειδών - DESC - Αφροδίτη (ιδιόρρυθμη ερωτική ζωή), Δίας - Άρης - Ουρανός (αγάπη ελευθέριας), Δίας - ASC - Ουρανός (περιπετειώδης), Ήλιος - Πλούτων - Αφροδίτη (υπερβολές στον έρωτα), Ουρανός - IC - Ποσειδών (ασυνήθιστα  ενδιαφέροντα).

Σημειώσεις

Μερικές ερμηνείες Χρυσής Τομής:

Πλούτων - Ουρανός - Άρης: Σκληρότητα, βία.

Κρόνος - Νου. Δεσμός - Πλούτων: Πολλοί  άνθρωποι οι οποίοι υποφέρουν.

Κρόνος - Ήλιος+ Σελήνη - Ουρανός: Βία.

Ερμής - Ποσειδών - Σελήνη: Παραπλάνηση.

Κρόνος - Πλούτων - Άρης: Κτηνωδία.

Σελήνη - Κρόνος - Ήλιος: Αρρώστια.

Κρόνος - ASC - Ήλιος: Παραγνωρισμένος.

ASC - Δίας - Αφροδίτη: Καλλιτεχνία.

Βόρειος. Δεσμός - Αφροδίτη - Ποσειδών: Ύποπτες σχέσεις.

Ουρανός - Σελήνη - Ήλιος: Παρορμητισμός, έξαψη.

Ουρανός - Άρης - Σελήνη: Φυσική αδυναμία.

MC - Σελήνη - Κρόνος: Κατάθλιψη, ψύχωση.

ASC - Πλούτων - Άρης+ Ποσειδών: Βία, εγκληματικότητα.

Σελήνη+ Νότιος. Δεσμός - Ουρανός - Άρης+ Ποσειδών: Βίαιος χαρακτήρας, παρορμητική συμπεριφορά.

Βόρειος. Δεσμός - Άρης+ Ποσειδών -  Ήλιος+ Αφροδίτη: Επιθυμία να επιβληθεί σε μία κοινότητα, αδυναμία προσαρμογής, εμπαθή, συμπλέγματα κατωτερότητας.

IC - Πλούτων - Βόρειος. Δεσμός: Η ικανότητα  να επιβάλλει την θέλησή του στους άλλους.

 

Αναζήτηση

Το πιο ισχυρό μου ατού!

  • Σχετικά με τα αραβικά φυλαχτά Φάιζα Κωδωνά - Δεκέμβριος 28, 2014

    Το θέμα των τάλισμαν και των περιάπτων και εν γένει των φυλαχτών, εμφανίζεται απέραντο στον απλό άνθρωπο, είτε γιατί έχει πολυάριθμες παραλλαγές, είτε γιατί τα στοιχεία είναι ποικίλα, είτε γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ελάχιστη γνώση για αυτά.

    Περισσότερα...

nooriyavenusLogo blogger blogger facebookgoogle sitesgoogle+pinterest