Η περιοδικότητα και η επανάληψη των ηλιακών και σεληνιακών εκλείψεων εξαρτώνται από τη σειρά Σάρος, μια περίοδος περίπου 6.585,3 ημέρες (18 έτη 11 ημέρες 8 ώρες). Όταν δύο εκλείψεις χωρίζονται από μια σειρά Σάρος, έχουν σχεδόν όμοια γεωμετρία. Οι εκλείψεις εμφανίζονται στον ίδιο δεσμό με τη Σελήνη σχεδόν στην ίδια απόσταση από τη Γη και στην ίδια χρονική περίοδο του έτους. Κατά συνέπεια, ο Σάρος είναι χρήσιμος για τις εκλείψεις στις σειρές. Κάθε σειρά διαρκεί τυπικά 12 έως 13 αιώνες και περιέχει 70 ή περισσότερες εκλείψεις.
Η ολική έκλειψη στις 4 Δεκεμβρίου 2002, είναι η εικοστή δεύτερη στη σειρά Σάρος με αριθμό σειράς 142. Ο Σάρος 142 είναι μια νέα σειρά που άρχισε με μια μικρή μερική έκλειψη στα ψηλά νότια γεωγραφικά πλάτη στις 17 Απριλίου 1624. Μετά από επτά μερικές εκλείψεις, η πρώτη σκιώδης έκλειψη εμφανίστηκε στις 3 Ιουλίου 1750. Ένα Σάρος αργότερα, η έκλειψη στις 14 Ιουλίου 1768 ήταν μια σύντομη Δακτυλιοειδής/Ολική έκλειψη στα νότια της Αυστραλίας. Η επόμενη έκλειψη στη σειρά στις 25 Ιουλίου 1786 ήταν η αρχή μιας μακροχρόνιας ακολουθίας από ολικές εκλείψεις. Η μέγιστη διάρκεια του συνόλου ήταν κάτω του ενός λεπτού και το πλάτος της διαδρομής ήταν στη Νότια Αφρική.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο αιώνων, η διάρκεια της ολότητας κάθε έκλειψης είχε αυξηθεί βαθμιαία καθώς η Σελήνη κινιόταν πιο κοντά στο περίγειο. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, η μέγιστη διάρκεια είχε ταλαντευθεί κοντά στα δύο λεπτά καθώς η Γη προσέγγιζε το Περιήλιο.
Η πιο πρόσφατη έκλειψη της σειράς εμφανίστηκε στις 22 Νοεμβρίου 1984. Το σκιώδες πλάτος διαδρομής της έκλειψης (σκιώδης) ήταν από Παπούα Νέας Γουϊνέας ως Νότιο Ειρηνικό. Μετά από το 2002, εμφανίζεται το επόμενο μέλος στις 14 Δεκεμβρίου 2020. Το πέρασμα θα εκτείνεται από το Νότιο Ειρηνικό, διαγώνια από τη Νότια Αμερική και μέσα στο νότιο Ατλαντικό.
Μέχρι τον εικοστό τρίτο αιώνα, ο Σάρος 142 θα παράγει ολικές εκλείψεις με μέγιστες διάρκειες που θα υπερβαίνουν τα έξι λεπτά στις βόρειες τροπικές ζώνες. Η πιο μακροχρόνια έκλειψη της σειράς εμφανίζεται στις 28 Μαΐου 2291 και θα   διαρκέσει 6 λεπτά 34 δευτερόλεπτα. Η διαδρομή κάθε γεγονότος ταλαντεύεται επιπλέον βόρεια, έτσι θα είναι ορατή μια έκλειψη διάρκειας έξι λεπτών, σε ένα μεγάλο μέρος στις Η. Πολιτείες, στις 30 Ιουνίου 2345. Η διάρκεια του συνόλου μειώνεται σταθερά καθώς η διαδρομή της έκλειψης περνά από ψηλότερα βόρεια γεωγραφικά πλάτη. Η τελευταία ολική έκλειψη εμφανίζεται στο βόρειο Καναδά στις 20 Οκτωβρίου 2543.
Μολονότι το γεγονός είναι κεντρικό και διαρκεί πάνω από δύο λεπτά, η βόρεια άκρη της σκιώδης σκιάς θα πέφτει εντελώς, έξω από τη Γη. Οι μερικές εκλείψεις θα είναι ορατές από το βόρειο ημισφαίριο για τους επόμενους τρεις αιώνες. Ο Σάρος 142 φθάνει στο τέλος του με τη μερική έκλειψη στις 25 Μαΐου 2886. 
Συνοπτικά, ο Σάρος 142  περιλαμβάνει 72 εκλείψεις. Άρχισε με 7 μερικές, ακολούθησε 1 δακτυλιοειδής, 1 δακτυλιοειδής/ολική, 43 ολικές εκλείψεις και θα κλείσει με 20 μερικές εκλείψεις. Η ολική διαδρομή του Σάρος 142 είναι 1280,1 έτη.

Αναζήτηση

Το πιο ισχυρό μου ατού!

  • Σχετικά με τα αραβικά φυλαχτά Φάιζα Κωδωνά - Δεκέμβριος 28, 2014

    Το θέμα των τάλισμαν και των περιάπτων και εν γένει των φυλαχτών, εμφανίζεται απέραντο στον απλό άνθρωπο, είτε γιατί έχει πολυάριθμες παραλλαγές, είτε γιατί τα στοιχεία είναι ποικίλα, είτε γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ελάχιστη γνώση για αυτά.

    Περισσότερα...

nooriyavenusLogo blogger blogger facebookgoogle sitesgoogle+pinterest